Pytanie:

Dotyczy stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego.

Wnioskiem z dnia 2 maja 2006 r. (doręczonym dnia 8 maja 2006 r.) Pana reprezentowany przez adwokata... zwrócił się o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie, w następującym stanie faktycznym.

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna pod firmą X W dniu 24 maja 1993 r. uzyskał przydział spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, położonego w ..., znajdującego się w zasobach mieszkaniowych S..................................... Lokal ten nigdy nie został ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, chociaż przejściowo był wykorzystywany przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Wydatki poniesione przez podatnika na adaptację i modernizację wyżej wymienionego lokalu dla celów amortyzacji były ujęte jako inwestycja w obcym środku trwałym i wartość tych nakładów nie przekroczyła 30% wartości początkowej lokalu. Obecnie podatnik zamierza zbyć wyżej wymieniony lokal użytkowy. Przyszłym nabywcą jest podmiot prowadzący działalność.

W związku z powyższym podatnik zwraca się o udzielenie informacji czy zbycie wyżej wymienionego lokalu w obecnie obowiązującym stanie prawnym podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku stwierdzenia, że dokonana transakcja mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik prosi o wyjaśnienie czy lokal, do którego przysługuje mu spółdzielcze własnościowe prawo jest towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy w stosunku do którego będzie mieć zastosowanie zwolnienie przedmiotowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, czy też jego zbycie należy zakwalifikować jako świadczenie nie będące dostawą towarów na rzecz innego podmiotu (świadczenie usługi), w stosunku do którego ustawa nie przewiduje zwolnienia przedmiotowego?

W ocenie podatnika, z uwagi na zasadę powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz szerszy zakres przedmiotowy wynikający z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - zbycie lokalu, do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji podatnik twierdzi, że lokal do którego posiada spółdzielcze własnościowe prawo powinien zostać zakwalifikowany jako towar, a to z uwagi na brzmienie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy, w myśl którego to przepisu za dostawę towarów uznaje się miedzy innymi także ustanowienie spółdzielczego prawa do lokalu. Pomimo, że przepis ten wprost nie obejmuje swym zakresem pojęcia dostawy towarów jako przeniesienia tego rodzaju prawa na nabywcę, niemniej jednak w opinii podatnika, żadne racjonalne względy nie przemawiają za tym, aby na gruncie ustawy odmiennie kwalifikowana była czynność ustanowienia określonego prawa oraz jego przeniesienia (zbycia) w drodze czynności prawnej. Towarami są bowiem wszystkie lokale, także te, które zostały objęte ograniczonymi prawami rzeczowymi. Innymi słowy - rodzaj prawa, jakie przysługuje do lokalu nie ma znaczenia dla zakwalifikowania lokalu każdorazowo do podatkowej kategorii towaru. Tym samym w ocenie podatnika należący do niego lokal jest towarem, spełniającym także warunki do uznania go za towar używany w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy albowiem upłynął już pięcioletni okres liczony od końca roku, w którym zakończono budowę lokalu, a podatnikowi nie przysługiwało w stosunku do wyżej wymienionego lokalu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W konsekwencji powyższego - dostawa (zbycie) omawianego lokalu zdaniem podatnika podlegać będzie zwolnieniu przedmiotowemu, przewidzianemu w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zbycie tego prawa mieści się zatem w pojęciu "przeniesienia prawa do rozporządzania towarami ja właściciel". Osoby, którym przysługuje prawo tego rodzaju mogą bowiem korzystać z lokalu jak właściciel. Dlatego też przeniesienie tego prawa w drodze sprzedaży traktować należy jako dostawę towaru, a nie świadczenie usług.

Analizując natomiast kwestię zastosowania dla dokonywanej transakcji zwolnienia od podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10 (dostawa obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy przy czym zwolnienie to nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe), pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przepis art. 43 ust. 2 ustawy stanowi, że pod pojęciem towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Jednocześnie w myśl art. 43 ust. 6 ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl natomiast art. 2 pkt 6 ustawy towarem są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z powyższych przepisów wynika, że lokale i budynki są towarami w rozumieniu ustawy również w przypadku gdy zostały objęte ograniczonymi prawami rzeczowymi. Ograniczone prawa na tych lokalach towarami natomiast nie są.

Reasumując stwierdzić należy, że dostawa przez podatnika wskazanego lokalu, w stosunku do którego przysługuje mu spółdzielcze własnościowe prawo podlegać będzie zwolnieniu przedmiotowemu w sytuacji gdy lokal ten będzie spełniał warunki do uznania go za towar używany, przy jednoczesnym braku wystąpienia okoliczności wymienionych w ust. 6 art. 43 ustawy.

W ocenie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu w przypadku zbycia lokalu, w stosunku do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo transakcja podlegać będzie zwolnieniu przedmiotowemu od podatku VAT, a to z tej przyczyny, że lokal spełnia warunki niezbędne do zaklasyfikowania go do grupy towarów używanych opisane w art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy tj. od końca roku, w którym zakończono jego budowę upłynęło co najmniej 5 lat, a podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dodatkowo nie będą zachodziły okoliczności opisane w art. 43 ust. 6 ustawy bowiem jak wskazał podatnik wartość wydatków poniesionych przez podatnika na ulepszenie lokalu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, nie przekroczyła 30% wartości początkowej lokalu.

Wobec powyższego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu stwierdził, że stanowisko podatnika zawarte w złożonym wniosku jest prawidłowe.

W podsumowaniu tut. organ uprzejmie informuje, że powyższa interpretacja udzielana jest jedynie w opisanym przez podatnika stanie faktycznym, w oparciu o przepisy prawa podatkowego obowiązujące w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b §1 i §2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika. Jest natomiast wiążąca dla organu podatkowego i organu kontroli skarbowej właściwych dla podatnika i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w §5 art.14b.

Na postanowienie niniejsze przysługuje zgodnie z art.14a§4 ustawy Ordynacja podatkowa zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.

Zażalenie podlega opłacie skarbowej. Zgodnie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000r. o opłacie skarbowej (t.j. D. U. z 2004r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.) opłacie tej podlegają podania i załączniki do podań składane w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej. Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej zawiera załącznik do ww. ustawy. Zgodnie z pozycją 1, części I, powołanego załącznika do ustawy o opłacie skarbowej z dnia 9 września 2000r. opłata skarbowa od podania wynosi 5zł natomiast zgodnie z poz. 2 opłata skarbowa od załącznika do podania wynosi 50gr.