|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: stawka, usługi stołówkowe, zwolnienie | |
| Data: 2011-04-22 | |
![]() Istota interpretacji:Stawka na usługi stołówkowe.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną, jest podatnikiem podatku VAT czynnym - czyli prowadzi sprzedaż opodatkowaną związaną z usługami dzierżawy, najmu, użytkowania wieczystego, sprzedażą gruntów i budynków. Gmina jest organem prowadzącym dla jednostek budżetowych - szkół, na terenie których funkcjonują stołówki szkolne. Wnioskodawca realizuje zadania z zakresu ustawy o systemie oświaty, czyli jest jednostką, która została powołana w celu wykonywania w imieniu samorządów terytorialnych, zadań ustawowych nałożonych na Gminę ustawą o samorządzie gminnym - prowadzenie działalności oświatowej. Zadania oświatowe szczegółowo zostały określone w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Ww. ustawa w art. 67a wskazuje, że w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę. Dalej mówi się, że korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest odpłatne itp. Stołówka w Szkole Podstawowej w K. nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, stanowi integralną część Szkoły i prowadzona jest przez jej pracowników. Obiady przygotowywane w stołówce przeznaczone są dla uczniów i pracowników szkoły. Obiady dla uczniów szkoły opłacane są przez ich rodziców, a w niektórych przypadkach uczniowie mają przyznane dofinansowanie i wówczas posiłki finansuje MGOPS (będący jednostką budżetową gminy) w ramach programu Posiłek dla potrzebujących - jest to dotacja na zadania własne gminy. Z posiłków w Szkole korzystają również dzieci z innych szkół z terenu Gminy, dla których organem prowadzącym jest również Gmina. W placówkach tych nie ma zaplecza kuchennego. Na świadczenie usług stołówki szkolnej nie są zawierane umowy z innymi szkołami czy też placówkami gminnymi typu MGOPS na świadczenie usług w zakresie wyżywienia czy też sprzedaży posiłków. Zasady działania sektora finansów publicznych powodują, że podział zadań do wykonania pomiędzy jednostkami tego samego samorządu terytorialnego odbywa się bez powstania zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym. Szkoła nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie obok przekazywania posiłków dla uczniów i nauczycieli ze Szkoły, gdzie funkcjonuje stołówka oraz innych szkół z terenu Gminy, do Szkoły wystąpiły osoby prywatne i szkoły z innych terenów z zapytaniem czy mogłyby korzystać z posiłków przygotowywanych w stołówce Szkoły. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować:
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie natomiast do treści obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, zarówno towary, jak i usługi są identyfikowane na podstawie przepisów o statystyce publicznej zgodnie z art. 2 pkt 6 i art. 8 ust. 3 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ww. ustawy. Ad. 1. Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym stanowiącym wykaz towarów i usług zwolnionych od podatku, w pozycji 7 wymieniono usługi z grupowania PKWIU ex 80 "usługi w zakresie edukacji". W myśl powyższego prowadzenie stołówek dla uczniów i pracowników szkoły, jako ściśle związane z jej działalnością należy sklasyfikować w dziale PKWiU 80 "usługi w zakresie edukacji", a szkoła winna korzystać ze zwolnienia od podatku. Ad. 2. W oparciu o § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwolnione od podatku są usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody i usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej. Do obiadów finansowanych przez MGOPS należy więc stosować zwolnienie wynikające z ww. przepisów. Stołówki szkolne bowiem przygotowując posiłki bazują na kwotach oraz listach dzieci objętych dożywianiem sporządzonych przez MGOPS. Posiłki są rozliczane w szkole prowadzącej stołówkę, która przygotowała obiad. Z kolei środki finansowe na dożywianie dzieci objętych opieką socjalną są otrzymywane z MGOPS i przekazywane na konto szkoły przygotowującej posiłki. Ad. 3. Do zadań własnych Gminy należy zapewnienie wszystkim dzieciom dożywiania. Z punktu widzenia ekonomicznej opłacalności Gmina uruchamia stołówki tylko w kilku szkołach z których dowożone są obiady do innych placówek. W związku z czym, jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, stanowiącym wykaz towarów i usług zwolnionych od podatku w pozycji 7 wymieniono usługi z grupowania PKWiU ex 80 "usługi w zakresie edukacji". W myśl, powyższego świadczenie usług przez stołówki w szkołach na rzecz dzieci i pracowników z innych szkół, ale w ramach tego samego organu prowadzącego należy sklasyfikować w dziale PKWiU 80, usługi w zakresie edukacji i nadal szkoła która sprzedaje posiłki winna korzystać ze zwolnienia od podatku. Ad. 4. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zwalnia się z podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, stanowiącym wykaz towarów i usług zwolnionych od podatku, w pozycji 7 wymieniono usługi z grupowania PKWiU ex 80 "usługi w zakresie edukacji". W oparciu o powyższe, świadczenie usług przez stołówki w szkolne na rzecz dzieci i pracowników z innych szkół, ale będących mieszkańcami Gminy, dla których Gmina nie jest jednak organem prowadzącym (np. szkoły ponadgimnazjalne) należy sklasyfikować w dziale PKWiU 80 "usługi w zakresie edukacji" i Szkoła nadal winna korzystać ze zwolnienia od podatku. Ad. 5. Zgonie z art. 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), wykonywanie zadań publicznych może być realizowane w drodze współdziałania między jednostkami samorządu terytorialnego. W myśl ust. 2 ww. art. 10, gminy związki międzygminne oraz stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego mogą sobie wzajemnie bądź innym jednostkom samorządu terytorialnego udzielać pomocy w tym pomocy finansowej. Ponadto na podstawie art. 220 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 240), z budżetu jednostki samorządu terytorialnego może być udzielona innym jednostkom samorządu terytorialnego pomoc finansowa w formie dotacji celowej lub pomoc rzeczowa. Mając na względzie przywołane wyżej przepisy oraz § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) zwolnione od podatku są czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych przez jednostki samorządu terytorialnego z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku więc, gdy Gmina otrzyma w ramach pomocy udzielonej od innej jednostki samorządu terytorialnego środki finansowe na świadczenie usług żywienia, należy zastosować zwolnienie wynikające z ww. przepisów. Z kolei na mocy § 12 ust. 1 pkt 13 przywołanego wyżej rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione od podatku są usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. W myśl ww. artykułu, w przypadku, gdy na usługi wydawania posiłków zostaną zawarte umowy cywilnoprawne między jednostkami budżetowymi czy zakładami budżetowymi gminy, również należy zastosować zwolnienie wynikające z ww. przepisów. Ad. 6. Na podstawie zapisów załącznika nr 1 (poz. 21) wskazanego wyżej rozporządzenia obniża się stawkę podatku do wysokości 7% do usług związanych z podawaniem napojów (PKWiU ex 55.4) oraz usług stołówkowych i usług dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych (PKWiU ex 55.5) z wyłączeniem
W myśl ww. przepisów obiady przygotowywane dla osób prywatnych spoza szkoły winny podlegać opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z opisu sprawy wynika, że Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną i jest podatnikiem podatku VAT czynnym. Gmina jest organem prowadzącym dla jednostek budżetowych - szkół, na terenie których funkcjonują stołówki szkolne. Wnioskodawca realizuje zadania z zakresu ustawy o systemie oświaty, czyli jest jednostką, która została powołana w celu wykonywania w imieniu samorządów terytorialnych, zadań ustawowych nałożonych na Gminę ustawą o samorządzie gminnym - prowadzenie działalności oświatowej. Stołówka w Szkole Podstawowej w K. nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, stanowi integralną część Szkoły i prowadzona jest przez jej pracowników. Obiady przygotowywane w stołówce przeznaczone są dla uczniów i pracowników Szkoły. Obiady dla uczniów szkoły opłacane są przez ich rodziców, a w niektórych przypadkach uczniowie mają przyznane dofinansowanie i wówczas posiłki finansuje MGOPS (będący jednostką budżetową gminy) w ramach programu Posiłek dla potrzebujących. Z posiłków w Szkole korzystają również dzieci z innych szkół z terenu Gminy, dla których organem prowadzącym jest również Gmina. Na świadczenie usług stołówki szkolnej nie są zawierane umowy z innymi szkołami, czy też placówkami gminnymi typu MGOPS na świadczenie usług w zakresie wyżywienia, czy też sprzedaży posiłków. Obecnie obok przekazywania posiłków dla uczniów i nauczycieli ze Szkoły, gdzie funkcjonuje stołówka oraz innych szkół z terenu Gminy, do Szkoły wystąpiły osoby prywatne i szkoły z innych terenów z zapytaniem, czy mogłyby korzystać z posiłków przygotowywanych w stołówce Szkoły. Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 – art. 41 ust. 2 ustawy. Na mocy art. 146a ustawy, wprowadzonego przez art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578) i zmienionego przez art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:
Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347), zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tytułu IX tego aktu, zatytułowanym "Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym", co oznacza, iż usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja "interesu publicznego", nie zostały również określone podmioty, które mogą działać "w interesie publicznym". Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa jak i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu "interesu publicznego". W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, "pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 szóstej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika" (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV). Przechodząc do regulacji krajowych - jako implementacji ww. art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE - wskazać należy, że na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
W myśl art. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), system oświaty obejmuje:
Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. ustawy, szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną. Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, szkoła i placówka, z zastrzeżeniem ust. 3a-3e, może być zakładana i prowadzona przez:
Jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowadzić jedynie szkoły i placówki publiczne – art. 5 ust. 3 cyt. ustawy. Według art. 67a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę. Korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest odpłatne - art. 67a ust. 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 67a ust. 3 tej ustawy, warunki korzystania ze stołówki szkolnej, w tym wysokość opłat za posiłki, ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę. Zgodnie z art. 67a ust. 4 cyt. ustawy, do opłat wnoszonych za korzystanie przez uczniów z posiłku w stołówce szkolnej, o których mowa w ust. 3, nie wlicza się wynagrodzeń pracowników i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki. Przepis dodany ustawą z dnia 7 września 2007 r., przewiduje wyraźnie możliwość - ale nie obowiązek - prowadzenia przez szkoły publiczne stołówek. Celem ich prowadzenia nie jest świadczenie usług gastronomicznych jako takich, ale wyłącznie funkcje socjalno-bytowe, polegające na zapewnieniu żywienia uczniom szkoły. Ponieważ szkoła nie prowadzi działalności dla zysku, opłaty za korzystanie ze stołówki powinny być kalkulowane na poziomie zapewniającym wyłącznie pokrycie faktycznych kosztów wytworzenia posiłków, a ściślej tzw. wsadu do kotła. Niedopuszczalne jest ustalanie jakichkolwiek narzutów zapewniających szkole zysk lub refundację kosztów, których zgodnie z ustawą nie może ona przerzucać na korzystających z usług stołówki. Uwzględniając powyższe należy zaznaczyć, że zwolnieniem od podatku objęte są usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Określenie, czy dane świadczenie mieści się w kategorii uprawniającej do korzystania z ww. zwolnienia powinno uwzględniać naturę tego świadczenia, w tym wszystkie okoliczności sprawy istniejące w danym stanie faktycznym. Umożliwienie uczniom wyżywienia w szkole jest realizacją zadań szkoły, do jakich została powołana, tj. wychowawczej i opiekuńczej, która wchodzi w zakres usługi. Świadczenie opieki polega także na zapewnieniu żywienia i dożywiania dzieciom i młodzieży korzystającym z kształcenia i wychowania w jednostkach organizacyjnych systemu oświaty, w sytuacji, gdy jest to niezbędne dla prawidłowego kształcenia i wychowania w jednostkach organizacyjnych systemu oświaty. Zatem, funkcjonowanie stołówek szkolnych zapewnia prawidłową realizację zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów. Opiekuńcza funkcja nie obejmuje natomiast nauczycieli i innych pracowników szkoły. W związku z powyższym, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta sprzedaż posiłków w stołówce szkolnej, jednakże tylko na rzecz uczniów tej szkoły, gdyż tylko ich obejmuje opiekuńcza funkcja szkoły i im ma ona zapewnić prawidłowy rozwój. Personel Szkoły ma natomiast zapewnić prawidłową realizację tych zadań. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246 poz. 1649 ze zm.), w § 7 ust. 1 pkt 1 wskazano, iż stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W pozycji 7 załącznika nr 1 do rozporządzenie wskazano na usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:
Ponadto, w myśl § 13 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia, zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:
– z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić: Ad. 1. Jeżeli stołówka szkolna prowadzona jest na zasadach wskazanych w art. 67a ustawy o systemie oświaty i jej celem nie jest osiąganie dodatkowego dochodu, to sprzedaż posiłków uczniom Szkoły korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Natomiast sprzedaż posiłków pracownikom Szkoły jest opodatkowana 8% stawką podatku – zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w związku z poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia, pod warunkiem, że sklasyfikowane są w grupowaniu PKWiU ex 56. Ad. 2. W przypadku, gdy obiady finansowane są przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej zastosowanie ma zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia. Ad. 3, ad. 4 i ad. 5. W przypadku, gdy posiłki przygotowywane i sprzedawane są przez placówkę oświatową będącą jednostką budżetową, a nabywcą usługi jest inna jednostka budżetowa lub samorządowy zakład budżetowy kupujący posiłki na rzecz swoich uczniów i pracowników, to do przedmiotowej sprzedaży ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia. Powyższe zwolnienie nie ma zastosowania w przypadku, gdy posiłki dla dzieci są finansowane przez jednostki samorządu terytorialnego. Ad. 6. Sprzedaż obiadów osobom prywatnym jest opodatkowana 8% stawką podatku – zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w związku z poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia, pod warunkiem, że sklasyfikowane są w grupowaniu PKWiU ex 56. Tut. Organ informuje, że od dnia 6 kwietnia 2011 r. odpowiednikiem powołanego § 7 ust. 1 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 146, poz. 1649), jest § 7 ust. 1 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392). Wskazuje się ponadto, iż z dniem 1 kwietnia 2011 r. wprowadzono zmiany do ustawy. Przepis art. 43 ust. 17 ustawy, otrzymał od dnia 1 kwietnia 2011 r. brzmienie, nadane ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), "zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
Po art. 43 ust. 17 ustawy, ww. ustawą z dnia 18 marca 2011 r. dodany został ust. 17a w brzmieniu: "Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe". Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2011-04-22 |
