Istota interpretacji:

Opodatkowanie wynajmu pomieszczeń dodatkowych służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W budynkach mieszkalnych Wnioskodawcy znajdują się dodatkowe pomieszczenia, które nie stanowią części składowych ani pomieszczeń przynależnych do lokali mieszkalnych - znajdują się one w częściach wspólnych nieruchomości. Pomieszczenia te powstały wskutek przeróbek budowlanych (np. likwidacji pomieszczeń zsypowych, zabudowy korytarzy), czy też na skutek likwidacji suszarni, pralni, wózkowni itp. Pomieszczenia te Wnioskodawca wynajmuje zainteresowanym użytkownikom mieszkań na podstawie umów najmu, w których wskazano, że najemca wykorzystuje wynajmowane pomieszczenia do przechowywania rzeczy osobistego użytku z przeznaczeniem na drugą piwnicę, komórkę lokatorską).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy świadczenie usług najmu pomieszczeń, o których mowa wyżej jest zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi najmu użytkownikom mieszkań, pomieszczeń, o których mowa wyżej, są usługami w zakresie wynajmowania nieruchomości na cele mieszkaniowe - gdyż sposób wykorzystania opisanych pomieszczeń związany jest z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych przez ich użytkowników. Usługi te mieszczą się w klasyfikacji PKWiU 70.20.11 - czyli mogą korzystać ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż wyłącznym kryterium oceny mieszkaniowego celu wynajęcia pomieszczenia dodatkowego jest sposób korzystania z niego przez najemcę.

Swoje stanowisko Wnioskodawca opiera na piśmie Ośrodka Interpretacji Standardów Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 28 maja 2004 r. nr OK. - 5672/KU-190/12-2964/2004, w którym na zapytanie innej Spółdzielni Mieszkaniowej udzielono odpowiedzi, że usługa polegająca na udostępnianiu na podstawie umowy najmu "dodatkowych pomieszczeń" w budynkach mieszkalnych stanowiących majątek spółdzielni z przeznaczeniem na cele związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych - garderoba, przedpokój, suszarnia, druga piwnica, mieści się w grupowaniu PKWiU 70.20.11. Usługi z symbolem 70.20.11 klasyfikacji PKWiU są usługami w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe. Dlatego na podstawie art. 8 ust. 3 oraz art. 43 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy świadczenia tych usług podlega zwolnieniu od podatku.

Podobne stanowisko zaprezentowano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - sygnatura I SA/Kr 155/06 i I SA/Kr 915/06 oraz interpretacji indywidualnej z dnia 29 sierpnia 2008 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy - sygnatura ITPP1/443-596/08/DM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 4 załącznika nr 4 - "Wykaz usług zwolnionych od podatku", wymienione zostały usługi sklasyfikowane w grupowaniu ex 70.20.11 "Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe".

Z powyższego zapisu wynika zatem, iż zakresem zwolnienia od podatku objęte są jedynie usługi wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Nadto dla zdefiniowania tych usług ustawodawca odwołał się do ich grupowania w PKWiU o symbolu ex. 70.20.11. Wyłączone ze zwolnienia są natomiast usługi wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe. Usługi te na podstawie postanowień art. 41 ust. 1 podlegają opodatkowaniu z zastosowaniem 22% stawki podatku.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego.

Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z nim samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Ponadto ustawa o własności lokali w ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

Ponadto zgodnie z objaśnieniami zawartymi w załączniku do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) część "mieszkaniowa budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Przedstawiona analiza przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż usługa polegająca na udostępnianiu na podstawie umowy najmu dodatkowych pomieszczeń w budynkach mieszkalnych PKWiU ex 70.20.11, z przeznaczeniem na cele związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem wynajmu zainteresowanym użytkownikom mieszkań są powstałe na skutek przeróbek budowlanych (np. likwidacji pomieszczeń zsypowych, zabudowy korytarzy), czy też na skutek likwidacji suszarni, pralni, wózkowni itp. Pomieszczenia te przeznaczone są do przechowywania rzeczy osobistego użytku z przeznaczeniem na drugą piwnicę, komórkę lokatorską.

Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, iż usługi mieszczące się, jak wskazał Wnioskodawca, w grupowaniu PKWiU 70.20.11, polegające na wynajmie pomieszczeń zlokalizowanych w budynkach mieszkalnych, z przeznaczeniem na cele związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usługi (poz. 4 załącznika nr 4 ustawy).

Ponadto należy zauważyć, że obowiązek prawidłowego zakwalifikowania danej czynności do właściwego grupowania PKWiU ciąży na podmiocie wykonującym te czynności.

Tutejszy organ nie jest właściwy do dokonania oceny prawidłowości przedstawionej klasyfikacji statystycznej wykonywanych usług. W przypadku wątpliwości co do prawidłowości sporządzonej kwalifikacji, Wnioskodawca może się zwrócić do właściwego w tym zakresie organu, tj. Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje