Istota interpretacji:

opodatkowanie podatkiem VAT usług świadczonych przez spółdzielnię mieszkaniową na rzecz członków spółdzielni

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Do Wnioskodawcy wpływają wnioski członków spółdzielni, posiadających spółdzielcze własnościowe i spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, w sprawie wyrażenia zgody na zarejestrowanie działalności gospodarczej na części zajmowanego lokalu mieszkalnego, najczęściej najmniejszego pokoju. Niejednokrotnie pokój ten jest wykorzystywany do celów mieszkalnych i jako siedziba firmy. W większości przypadków rejestrowana jest tylko działalność na tym mieszkaniu a działalność gospodarcza prowadzona jest w innym miejscu. Podatnik nie zmienia przeznaczenia lokalu, nadal są to lokale mieszkalne. Członkowie spółdzielni, którzy wyodrębnili swoją własność lokalu mieszkalnego nie występują do zarządu Wnioskodawcy o wyrażenie zgody na prowadzenie działalności gospodarczej na całym lub tylko części mieszkania, ponieważ nie mają takiego obowiązku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz członków, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych nie będących członkami spółdzielni są zwolnione od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT, jeżeli w części lub w całym lokalu mieszkalnym prowadzona jest działalność gospodarcza...

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane na rzecz członków, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych lub na rzecz osób nie będących członkami spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego są zwolnione od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT, jeżeli w części lub w całym lokalu mieszkalnym prowadzona jest działalność gospodarcza. Lokal mieszkalny pomimo, iż jego część przeznaczona jest na działalność gospodarczą nie traci funkcji mieszkaniowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 cyt. ustawy - wynosi 22%, jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. I tak, stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych.

Opłatami, pobieranymi zgodnie z ww. przepisami ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, są:

- w przypadku członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, opłaty za:

• eksploatację i utrzymanie nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale,
• eksploatację i utrzymanie nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni,
• zobowiązania spółdzielni z innych tytułów.
  
  

- w przypadku członków spółdzielni będących właścicielami lokali, opłaty za:

• eksploatację i utrzymanie ich lokali,
• eksploatację i utrzymanie nieruchomości wspólnych,
• eksploatację i utrzymanie nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni,
• zobowiązania spółdzielni z innych tytułów,
• fundusz remontowy.
  
  

- w przypadku właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni, opłaty za:

• eksploatację i utrzymanie nieruchomości wspólnych,
• eksploatację i utrzymanie nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu,
• inne koszty zarządu tymi nieruchomościami na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni.

W myśl art. 2 ust. 1 powołanej ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, lokalem jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 2 powołanej ustawy, przez samodzielny lokal mieszkalny rozumie się wydzieloną trwałymi ścianami w obrębie budynku izbę lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

W związku z tym należy uznać, iż zwolnione od podatku od towarów i usług są czynności, które na rzecz osób wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT, realizuje spółdzielnia pobierając tym samym tzw. opłaty czynszowe. Jednakże zwolnienie wynikające z ww. przepisu dotyczy wyłącznie lokali mieszkalnych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółdzielnia obciąża członków, którzy część powierzchni lokalu mieszkalnego wykorzystują do prowadzonej działalności gospodarczej, opłatami wynikającymi z ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Ustosunkowywując się do powyższego zauważyć należy, iż art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT nie wyklucza zwolnienia od podatku w sytuacji, gdy lokal mieszkalny zaspokaja zarówno potrzeby mieszkaniowe członka spółdzielni, jak również potrzeby w innym zakresie, a w tym przypadku prowadzenie działalności gospodarczej. Jeżeli natomiast lokal mieszkalny utraci swój charakter mieszkalny to wówczas zwolnienie określone w powyżej cytowanych przepisach nie znajduje zastosowania. Biorąc powyższe pod uwagę a także uwzględniając fakt, iż jak wskazuje Wnioskodawca lokale mieszkalne, pomimo prowadzenia w jego części działalności gospodarczej, nie zmieniły swego przeznaczenia i nadal pełnią funkcję lokalu mieszkalnego, stwierdzić należy, iż czynności, z tytułu których pobierane są opłaty eksploatacyjne dotyczące ww. lokalu mieszkalnego, jako wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT są zwolnione od podatku od towarów i usług z uwagi na fakt spełnienia przesłanek w przepisie tym wymienionych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.