|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: podatek od towarów i usług, pożyczka, zwolnienie | |
| Data: 2008-03-31 | |
![]() Istota interpretacji:Opodatkowania podatkiem VAT czynności udzielenia pożyczkiW przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest podmiotem dominującym w grupie kapitałowej. Przedmiotem działalności spółki, zgodnie z umową spółki, jest m.in. pośrednictwo finansowe, pośrednictwo pieniężne, działalność pomocnicza finansowa. Spółka zajmuje się udzielaniem pożyczek. W dniu 9 stycznia 2007 roku Wnioskodawca udzielił pożyczki dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy umowa pożyczki pomiędzy Spółką (jako pożyczkodawcą) a pożyczkobiorcą podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług... Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Świadczeniem usług w myśl art. 8 ust. 1 tejże ustawy, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 powołanej ustawy. Udzielenie pożyczki pieniężnej zaliczane jest do grupy usług pośrednictwa finansowego, sklasyfikowanego w sekcji J dział 65 polskiej klasyfikacji wyrobów i usług. Zgodnie z dyspozycją art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku VAT usługi wymienione w załączniku nr. 4 do ustawy VAT. W poz. 3 załącznika nr. 4 do ustawy, wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego (w tym udzielanie pożyczek), sklasyfikowane według PKWiU do sekcji J ex (65-67) z wyłączeniami. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami tego podatku są osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, o której mowa w art. 15 ust. 2 tejże ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. W świetle powyższego stwierdzić należy, że udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, należy identyfikować i zaliczyć do działalności jednostki. A więc uznać, że rodzi obowiązek w podatku VAT. Jeżeli zatem spółka udzielając pożyczki oprocentowanej, czyli o charakterze odpłatnym, wykonuje działalność usługową określoną w PKWiU w grupowaniu 65.22.10-00.90 "usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym", a tego rodzaju działalność mieści się w definicji działalności gospodarczej zamieszczonej w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, to udzielenie tego rodzaju pożyczek podlega regulacjom zawartym w ustawie o VAT, z tym, że usługi te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl natomiast art. 8 ust. 3 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych. Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju. Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W przedmiotowym załączniku nr 4 zawierającym "Wykaz usług zwolnionych od podatku" pod poz. 3 wymieniono usługi pośrednictwa finansowego (sekcja J ex 65-67), z wyłączeniem:
Ustawodawca w objaśnieniach do ww. załącznika wskazał, iż - ex - dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania. Z prezentowanego stanowiska własnego wynika, że Wnioskodawca zaklasyfikował przedmiotową usługę udzielenia pożyczki, według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, do grupowania o symbolu 65.22.10.-00.90 "Usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym, pozostałe". Czyli świadczona przez Wnioskodawcę usługa mieści się w zakresie usług wymienionych w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT korzystających ze zwolnienia z podatku VAT. Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż przedmiotowa usługa udzielenia oprocentowanej pożyczki, czyli będąca usługą odpłatną, korzysta ze zwolnienia na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zaprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). |
|
| 2008-03-31 |
