W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

W budynkach mieszkalnych należących do Spółdzielni znajdują się pomieszczenia pomocnicze, związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych mieszkańców, które nie stanowią części składowych ani przynależnych do lokali mieszkalnych. Są to:

1. wnęki korytarzowe powstałe w wyniku zabudowania części korytarza pomieszczenia, służące jednemu bądź kilku mieszkańcom,
2. wnęki po zsypach, niewielkie pomieszczenia (o powierzchni ok. 0,9 m2) powstałe w wyniku likwidacji zsypów w budynkach mieszkalnych,
3. dodatkowe pomieszczenia piwniczne.

Pomieszczenia te są wynajmowane zainteresowanym użytkownikom zamieszkałym w tym budynku, w którym występują z przeznaczeniem na cele gospodarstwa domowego, jako związane z ich potrzebami mieszkaniowymi, np. wnęki korytarzowe służą jako dodatkowy korytarz do mieszkania lub kilku mieszkań, przy których zabudowano wcześniej istniejący korytarz. Pomieszczenia powstałe w wyniku likwidacji zsypów oraz pomieszczenia piwniczne służą jako dodatkowe pomieszczenia gospodarcze do przechowywania przetworów, rowerów itp.

Na podstawie uchwały podjętej przez Radę Nadzorczą, od osób, na rzecz których ma nastąpić ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności lokalu, Wnioskodawca pobiera opłatę, która stanowi pokrycie kosztów związanych z przygotowaniem dokumentacji niezbędnej do zawarcia umowy ustanowienia i przeniesienia prawa własności. Czynność ustanowienia prawa odrębnej własności i jego przeniesienia następuje na wniosek osób posiadających lokatorskie lub własnościowe prawa do lokali w oparciu o przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy wynajem ww. pomocniczych pomieszczeń służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych wynajmujących, zgodnie z art. 43 ust. 1 korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?
2. Czy pobierana przez Wnioskodawcę opłata, stanowiąca pokrycie kosztów związanych z przygotowaniem dokumentacji niezbędnej do zawarcia umowy ustanowienia prawa odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z tym, że pomieszczenia pomocnicze służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych użytkowników, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ich wynajem jako wymieniony w poz. 4 załącznika Nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ad. 2

Wnioskodawca uważa, że pobierana opłata od członków przed zawarciem umowy ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności lokalu nie mieści się w pojęciu usług wymienionych w art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, stąd nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2. zobowiązanie się do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3. świadczenie usługi zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 11 powołanej ustawy, zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116). Natomiast na podstawie § 8 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm) zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

W myśl art. 4 ust. 1, 2, 4, i 5 cyt. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

• członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu;

• członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu; od członka będącego właścicielem lokalu, niezależnie od jego obowiązków w zakresie pokrywania kosztów zarządu nieruchomością wspólną, spółdzielnia może żądać wpłat na fundusz remontowy, o którym mowa w art. 6 ust.3;

• właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych oraz w innych kosztach zarządu tymi nieruchomościami na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5; są również obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu;

• członkowie spółdzielni są także obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z działalnością społeczną, oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnię; właściciele lokali niebędący członkami mogą odpłatnie korzystać z takiej działalności na podstawie umów zawieranych ze spółdzielnią.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że lokalem zgodnie z art. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), czyli wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Do lokalu, zgodnie z art. 2 pkt 4 cyt. ustawy o własności lokali mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia choćby do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności; piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

Ad. 1

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, wynika iż w budynkach mieszkalnych należących do Spółdzielni znajdują się do pomieszczenia pomocnicze, które nie stanowią części składowych ani przynależnych do lokali mieszkalnych.

Zatem wynajmowane przez Wnioskodawcę ww. pomieszczenia, nie są pomieszczeniami przynależnymi do lokali, o których mowa w art. 2 ust. 4 ww. ustawy o własności lokali, a co za tym idzie nie służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych wynajmujących je osób.

W związku z powyższym, zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT, nie może mieć w tej sytuacji zastosowania. Zatem, opłaty z tytułu wynajmu tych pomieszczeń podlegają, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu stawką podstawową tj. 22%.

Ad. 2

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca od osób na rzecz których ma nastąpić ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności lokalu pobiera opłatę, która stanowi pokrycie kosztów związanych z przygotowaniem dokumentacji niezbędnej do zawarcia umowy ustanowienia i przeniesienia prawa własności.

Odpłatne przygotowanie dokumentacji, niezbędnej do zawarcia umowy ustanowienia i przeniesienia prawa własności lokalu, nie można traktować jako dostawę towarów. Wobec powyższego, na gruncie ustawy o VAT, należy traktować jako świadczenie usług. Zgodnie bowiem z cyt. art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7.

Wnioskodawca odpłatnie świadczy usługi na terenie kraju, czyli wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy świadczenie tych usług podlega opodatkowaniu według stawki 22 %.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.