Istota interpretacji:

Czy dla udowodnienia świadczenia usług w transporcie międzynarodowym wymagane jest przedstawianie dodatkowych dokumentów poza wymienionymi w opisie stanu faktycznego oraz czy konieczne jest tłumaczenie konosamentu morskiego na język polski.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca świadczy usługi transportu międzynarodowego towarów, które stosownie do przepisu art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy objęte są stawką podatku w wysokości 0%. Usługi te są wykonywane z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, przy czym przewóz przez firmę ma charakter częściowy i odbywa się na trasie: miejsce załadunku - port morski w RP.

Dowodem świadczenia ww. usług są dokumenty wymienione w art. 83 ust. 5 pkt 1 tj. list przewozowy - eksport, konosament morski (w języku obcym) potwierdzający okoliczność załadunku przewożonego towaru na statek morski i faktura sprzedaży. Z kolei miejscem przeznaczenia są kraje trzecie, zazwyczaj USA.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy dla udowodnienia świadczenia usług w transporcie międzynarodowym wymagane jest przedstawianie dodatkowych dokumentów poza wymienionymi w opisie stanu faktycznego...
   
2. Czy konieczne jest tłumaczenie konosamentu morskiego na język polski...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przepisy art. 83 ust. 5 pkt 1, firma stosuje stawkę zerową potwierdzając wykonanie usługi listem przewozowym - eksport, konosamentem morskim (bez tłumaczenia na język polski) oraz fakturą sprzedaży usług. W ocenie Wnioskodawcy, spełnia on wymogi ww. przepisów i nie ma obowiązku załączania do faktur żadnych innych dokumentów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, w przypadku świadczenia usług transportowych miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28.

W myśl art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

W myśl art. 83 ust. 3 pkt 1 ustawy, przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:

1. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty,
2. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
3. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
4. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju.
   
   

Przez usługi transportu międzynarodowego, zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, rozumie się także usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w punktach 1 i 2 tego przepisu.

Zatem, mając na uwadze art. 27 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, odcinek trasy przebiegający na terytorium Polski, opodatkowany będzie stawką 0% na podstawie ww. przepisów.

Jednakże, aby świadczący usługę transportu międzynarodowego mógł zastosować preferencyjną stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 0% musi dysponować odpowiednimi dokumentami, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia tych usług są w przypadku transportu towarów przez przewoźnika – list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2.

Reasumując, usługa transportu międzynarodowego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 0% - w części wykonanej na terytorium Polski - pod warunkiem posiadania dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 ustawy o VAT.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi transportu międzynarodowego towarów. Usługi te są wykonywane z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, przy czym przewóz przez firmę ma charakter częściowy i odbywa się na trasie: miejsce załadunku - port morski w RP.

Dowodem świadczenia ww. usług są dokumenty wymienione w art. 83 ust. 5 pkt 1 tj. list przewozowy - eksport, konosament morski (w języku obcym) potwierdzający okoliczność załadunku przewożonego towaru na statek morski i faktura sprzedaży. Z kolei miejscem przeznaczenia są kraje trzecie, zazwyczaj USA.

Stosownie do wskazanego powyżej art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy, dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub dokument spedytorski (konosament morski), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika.

W związku z powyższym, o ile z posiadanego przez Wnioskodawcę konosamentu morskiego (bez tłumaczenia na język polski) jednoznacznie wynika, że przeznaczeniem towaru było nie tylko przekroczenie granicy z państwem trzecim, ale że towary zostały wywiezione z terytorium Wspólnoty – spełnia on wymagania odnośnie dowodów wymaganych dla zastosowania obniżonej do 0% stawki podatku VAT.

Należy wyjaśnić, iż przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie wymagają aby dokumenty sporządzone w języku obcym, a dokumentujące czynności podlegające opodatkowaniu przez podatnika były tłumaczone na język polski.

Jednakże w tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 287 § 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia jego spraw, pracownik oraz osoba współdziałająca z kontrolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie czynności, o których mowa w art. 286, a w szczególności przedstawić, na żądanie kontrolującego, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji dotyczącej spraw będących przedmiotem kontroli.

Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) na żądanie organów kontroli lub biegłego rewidenta należy zapewnić wiarygodne przetłumaczenie na język polski treści wskazanych przez nich dowodów, sporządzonych w języku obcym.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca na żądanie organów uprawnionych do kontroli podatkowej lub biegłego rewidenta będzie zobowiązany do przetłumaczenia na język polski sporządzonego w języku obcym dokumentu np. konosamentu morskiego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.