W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest firmą spedycyjna świadczącą usługi spedycyjne w imieniu własnym. Spółka otrzymała zlecenie wykonania usługi przewozu na odcinku Ukraina - Polska. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku od towarów i usług stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportowych międzynarodowych. Art. 83 ust. 3 pkt 3 mówi, że przez transport międzynarodowy rozumie się również usługi pośrednictwa i spedycji.

W art. 27 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy, ustanowiono, że w przypadku świadczenia usług transportowych miejscem świadczenia jest miejsce gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób opodatkować usługę spedycji na odcinku Ukraina - Polska w związku z art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT?

Zdaniem wnioskodawcy usługę spedycyjną należy opodatkować analogicznie jak usługę transportową ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług traktuje usługi spedycji międzynarodowej jak usługi transportu międzynarodowego. W związku z tym w zakresie miejsca świadczenia usług spedycji międzynarodowej należy stosować regulacje przewidziane dla usług transportowych, tj. wynikające z cyt. art. 27 ust. 2 pkt 2.

1. Odcinek poza terytorium kraju nie podlega opodatkowaniu w kraju w związku z art. 27 ust. 2 pkt 2 i art. 28 ust. 5 pkt 2 lit. b.
2. Odcinek krajowy należy opodatkować stawką 0% jeżeli spedytor posiada dokumenty o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku brak tych dokumentów odcinek krajowy należy opodatkować stawką 22%.
   
   

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego. Natomiast zgodnie z art. 83 ust. 3 ustawy przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się:

1) przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:

1. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty,
2. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
3. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;

2) usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 i 2.

Skoro zatem usługi spedycji zostały w takich przypadkach zrównane z usługami transportu międzynarodowego, będzie miał zastosowanie przepis art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy. Oznacza to, że miejsce świadczenia usługi jest tam, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. Stosownie więc do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegać będzie część transportu odbywająca się na terytorium kraju. Przy zachowaniu warunków określonych w art. 83 ustawy Spółce będzie przysługiwało prawo do stosowania stawki 0%, odnośnie części usługi, która ma miejsce na terytorium kraju.

W myśl art. 83 ust. 5 cyt. ustawy dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:

1. towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;
2. towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;
3. towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów;
4. osób - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.
   
   

Mając na uwadze powyższe uregulowania należy stwierdzić, że wykonywane przez Spółkę usługi spedycji międzynarodowej na trasie z Ukrainy do Polski będą stanowiły usługi międzynarodowego transportu opodatkowane stawką 0% (w części krajowej) pod warunkiem posiadania dokumentacji określonej przepisem art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast pozostała część tej usługi, wykonywana na odcinku trasy przebiegającej poza granicami kraju, podlega opodatkowaniu w państwie, którego dany odcinek trasy dotyczy (Ukraina) według zasad tam obowiązujących, czyli jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.