Klient Wnioskodawcy zakupił towar w Serbii. Towar został przywieziony na skład celny w Czechach. Wnioskodawca wykonywał usługę spedycji, wynajmując podwykonawcę do transportu towaru ze składu celnego z Czech do Polski. Po przyjeździe do kraju, towar został oclony w polskim urzędzie celnym. W zgłoszeniu celnym, jako nadawca towaru figuruje Serbia, jako odbiorca - Polska, a jako urząd wyprowadzenia - Czechy. Wnioskodawca obciążył klienta za ten transport na trasie Czechy - Polska fakturą na której usługę opodatkował stawką VAT 22%.Wnioskodawca wskazał, że dysponuje następującymi dokumentami, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o VAT:

listem przewozowym stosowanym w komunikacji międzynarodowej, z którego nie wynika, że przewóz towaru nastąpił spoza granic z państwem trzecim, jednoznacznie wskazuje natomiast na przewóz pomiędzy dwoma krajami Unii tj. Czechami i Polską,
• fakturą wystawioną przez Wnioskodawcę za transport,
• dokumentem celnym (dokument polski zgłoszenie celne), w którym w poz. 44 agencja celna wpisała numer faktury wystawionej przez Wnioskodawcę za transport (proforma) wraz z wartością netto tej faktury.Według zlecenia, usługa spedycyjna była związana z transportem towaru, którego trasa przebiegała z Czech do Polski.Nabywca usługi podał dla tej czynności numer pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa Polski (PLXX).Klient zakwestionował podatek wynikający z faktury wystawionej przez Wnioskodawcę, twierdząc że koszt transportu już jest opodatkowany w deklaracji celnej przedkładanej w Urzędzie Celnym. Żąda od Wnioskodawcy faktury ze stawką 0%.
  
  W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
  
  Jaka stawka powinna być zastosowana przy wykonaniu opisanej wyżej usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa usługa powinna być opodatkowana stawką 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.W myśl art. 83 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych bezpośrednio z importem towarów, w przypadku gdy wartość tych usług została włączona do podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 15, z wyjątkiem usług:

1. w zakresie ubezpieczenia towarów,
2. dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku.

Zgodnie z art. 83 ust. 2 ww. ustawy o VAT opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.W świetle art. 29 ust. 13 ww. ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

Zgodnie z art. 29 ust. 14 podstawą opodatkowania w imporcie towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych oraz procedurą przetwarzania pod kontrolą celną jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych lub procedury przetwarzania pod kontrolą celną są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o podatek akcyzowy.Stosownie do art. 29 ust. 15 ww. ustawy o VAT podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane. Elementy, o których mowa w zdaniu pierwszym, wlicza się do podstawy opodatkowania, również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest w posiadaniu listu przewozowego CMR oraz dokumentu SAD, na którym do podstawy opodatkowania wliczony został koszt świadczonej przez Spółkę usługi transportowej. W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, że agencja celna w pozycji 44 dokumentu celnego wpisała numer faktury wystawionej przez Wnioskodawcę za transport (faktura proforma) wraz z wartością netto tej faktury. Mając na uwadze fakt włączenia wykonanej przez Wnioskodawcę usługi transportowej do podstawy opodatkowania w imporcie towarów, stwierdzić należy, iż na mocy cytowanych wyżej przepisów Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla świadczonej usługi transportowej przy spełnieniu warunków określonych w art. 83 ust. 2 ustawy o podatku VAT oraz przy uwzględnieniu zasad wynikających z art. 27 i 28 dotyczących miejsca świadczenia. Zatem w tym przypadku nie będzie miała zastosowania stawka podatku VAT 22%.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zanieprawidłowe.

Należy tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.