Pytanie:

Jaką stawkę podatku VAT zastosować dla robót budowlano - montażowych związanych z modernizacją drogi gminnej?

Na powyższe postanowienie Urząd Gminy ..... w piśmie z dn. 10.03.2005r. złożył zażalenie, w którym zarzucając organowi pierwszej instancji błędną wykładnię art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a, w związku z ust. 2 i ust. 3 pkt 2 tegoż artykułu ustawy z dn. 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług, poprzez przyjęcie, że do robót budowlano - montażowych polegających na modernizacji drogi gminnej w miejscowości ........ powinna być stosowana stawka 22% podatku VAT, w sytuacji gdy modernizacja w/w drogi stanowi infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o jakiej mowa w art. 146 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od towarów usług z uwagi na fakt, że droga w miejscowości ..... stanowi dojazd do istniejącego i ciągle realizowanego budownictwa mieszkaniowego. Wskazując na powyższe Urząd Gminy wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez ustalenie, że do robót budowlano- montażowych polegających na modernizacji w/w drogi powinna być stosowana 7% stawka podatku VAT.

Po zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w sprawie stwierdzam, że zarzuty Urzędu Gminy postawione w zażaleniu z dn. 10.03.2005r. nie zasługują na uwzględnienie, a udzielona w postanowieniu nr US.IV-443/6/2005/VAT z dn. 24.02.2005r. interpretacja jest zgodna z przepisami ustawy z dn. 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dn. 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r. stosuje się stawkę podatku VAT w wysokości 7% w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowaw ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego (art. 146 ust. 2 ustawy). Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a rozumie się:

1. sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
2. urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczanie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne - jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego (art. 146 ust. 3 ustawy).

Przepis art. 146 w/w ustawy wyraźnie wskazuje, że stawka 7% odnosi się do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

Z przedstawionego stanu faktycznego oraz przedłożonych dokumentów: wypisu i wyrysu oraz map wynika, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z drogą gminną, o której mowa w art. 2 ustawy z dn. 21.03.1985r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004r. Nr 273, poz. 2703). Zgodnie z art. 7 ust. 1 w/w ustawy do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełnioną sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Drogi gminne stanowią uzupełnienie istniejących w danej gminie sieci dróg powiatowych, wojewódzkich lub krajowych.

Definicja drogi gminnej zawarta w ustawie o drogach publicznych jednoznaczne wskazuje, że nie mamy tutaj do czynienia z infrastrukturą towarzyszącą w rozumieniu art. 146 ust. 1 pkt 2a ustawy z dn. 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług, zatem jej modernizacja powinna być opodatkowana 22% stawką podatku VAT na postawie art. 41 ustawy o podatku od towarów i usług.

W praktyce zdecydowana większość dróg publicznych służy ludności jak to podnosi strona w odwołaniu. Droga gminna z jaką mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie nie jest drogą wewnętrzną i będzie służyła zarówno ludności jak i dojazdowi do innych miejscowości, pól lasów itp.

Mając na uwadze powyższe orzekłem jak w sentencji decyzji.

Decyzja niniejsza jest ostateczna w administracyjnym toku instancji i wyłącznie z powodu niezgodności z prawem może być zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Skargę składa się w 2 egz.