|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: gmina, podatek od towarów i usług, sprzęt pożarniczy, stawki podatku, straż pożarna | |
| Data: 2011-06-15 | |
Istota interpretacji:stawka podatku dla dostawy samochodów pożarniczych i sprzętu ratowniczego przeznaczonych dla straży pożarnejPrzedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 04.04.2011 r. (data wpływu 06.04.2011 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-408/11-2/IB z dnia 25.03.2011 r. W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe: Firma jest dostawcą samochodów pożarniczych i sprzętu ratowniczego przeznaczonych dla straży pożarnej. Oferowany przez Wnioskodawcę sprzęt należy traktować jako towar wymieniony w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Dostawy tych towarów na terytorium Polski dokonywane są dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej. Do przedmiotowych dostaw Wnioskodawca stosuje preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8%. Firma posiada zamówienia od jednostek samorządu terytorialnego oraz innych instytucji np. portów lotniczych, które zgodnie z art. 17 ustawy o ochronie przeciwpożarowej utworzyły własne jednostki ochrony przeciwpożarowej. Zamawiający – jednostki samorządu terytorialnego lub instytucje wyraźnie wskazują, iż przedmiot zamówienia przeznaczony jest na potrzeby jednostki ochrony przeciwpożarowej. Stroną umowy i płatnikiem jest odpowiednio jednostka samorządu terytorialnego bądź instytucja, wykonująca nałożone na nią obowiązki określone w przepisach ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Koszty funkcjonowania, wyposażenia, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są przez podmiot, który taką jednostkę utworzy (art. 29 i 32 ustawy), np. jednostka samorządu terytorialnego odpowiada za ochotniczą straż pożarną, port lotniczy – odpowiada za lotniskową straż pożarną. W świetle powyższego, jeśli przedmiot zamówienia przeznaczony jest na potrzeby tychże jednostek ochrony przeciwpożarowej, należałoby stosować preferencyjną stawkę podatku VAT. W orzecznictwie sądowym można znaleźć wyroki sądów administracyjnych wyraźnie stwierdzających, że ust. 10 art. 41 ustawy o VAT należy rozumieć w ten sposób, iż obniżoną stawkę podatkową należy stosować bez względu, kto nabywa towary wymienione w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, pod warunkiem, że są one przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej: III SA/Gl 568/07 z 09.05.2007 r. i III SA/Wa 1679/10 – WSA w Warszawie z 20.12.2010 r. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy preferencyjna stawka podatku VAT jest właściwa dla pojazdów ratowniczo-gaśniczych i sprzętu ratowniczego:
Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli zamawiającym jest jednostka samorządu terytorialnego lub inna instytucja wykonująca obowiązki określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, a przedmiotem zamówienia są towary przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej, właściwe jest stosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii- art. 2 pkt 6 ustawy. Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Niemniej jednak w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Przy czym zgodnie z art. 146a ustawy, wprowadzonym do ustawy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym na mocy art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.:
W załączniku nr 3 do ustawy w pozycji 129-134 wymieniono towary pod ogólnym tytułem "Towary przeznaczone na cele ochrony przeciwpożarowej". Jednocześnie art. 41 ust. 10 ustawy wskazuje, iż stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostaw na terytorium kraju towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy, dla jednostek ochrony przeciwpożarowej, przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej. Zatem, z powyższych przepisów wynika, że stosowanie obniżonej do 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z ust. 10 ustawy, przy dostawie towarów na cele ochrony przeciwpożarowej jest uzależnione od spełnienia łącznie następujących warunków:
Niespełnienie którejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek skutkuje brakiem możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku VAT na podstawie przepisu art. 41 ust. 10 ustawy. W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że zastosowanie stawki podatku w wysokości 8% uzależnione jest m.in. od tego, czy nabywca towarów przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej jest jednostką ochrony przeciwpożarowej. Mając na uwadze fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia "jednostki ochrony przeciwpożarowej" należy posiłkować się ustawą z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229 ze zm.). Zgodnie z art. 15 tej ustawy, jednostkami ochrony przeciwpożarowej są:
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że zarówno jednostki samorządu terytorialnego jak i port lotniczy jako jednostki niewymienione w art. 15 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, nie są jednostkami ochrony przeciwpożarowej. Jeżeli zatem nabywcą towaru wymienionego w pozycji 129-134 załącznika nr 3 do stawy o podatku od towarów i usług jest jednostka samorządu terytorialnego (np. urząd gminy) lub port lotniczy (instytucja, która zgodnie z art. 17 ustawy o ochronie przeciwpożarowej utworzyła lotniskową straż pożarną), to stawką właściwą dla dostaw tych towarów jest podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23% (na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy) – bez względu na cel w jakim podmiot ten dokonał zakupu tych towarów. Natomiast w przypadku nabycia tych towarów bezpośrednio przez jednostkę ochrony przeciwpożarowej, właściwą stawką podatku VAT będzie stawka w wysokości 8%, jednakże pod warunkiem, że towary te będą służyć ochronie przeciwpożarowej. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca będzie dokonywał dostaw samochodów pożarniczych i sprzętu ratowniczego dla jednostek samorządu terytorialnego oraz innych instytucji np. portów lotniczych, które zgodnie z art. 17 ustawy o ochronie przeciwpożarowej utworzyły własne jednostki ochrony przeciwpożarowej. Zamawiającym będą jednostki samorządu terytorialnego lub port lotniczy, które będą stroną umowy i płatnikiem. Przedmiot zamówienia przeznaczony będzie na potrzeby jednostki ochrony przeciwpożarowej. Wobec powyższego określone przez ustawodawcę, w art. 41 ust. 2 w związku z ust. 10 ustawy, warunki w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione, bowiem zakupu towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy będzie dokonywać jednostka samorządu terytorialnego lub port lotniczy nie zaś jednostka ochrony przeciwpożarowej. Przedmiotowe dostawy nie będą więc korzystać z obniżonej (8%) stawki podatku VAT i podlegać będą opodatkowaniu według stawki podstawowej, tj. 23%. Bez znaczenia pozostaje tutaj fakt przeznaczenia przedmiotowych towarów na potrzeby jednostek ochrony przeciwpożarowej na cele ochrony przeciwpożarowej. Odnośnie natomiast wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: w Gliwicach z dnia 09.05.2007 r. sygn. akt III SA/Gl 568/07 oraz Warszawie z dnia 20.12.2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1679/10 należy wyjaśnić, iż każdorazowo orzeczenie sądu jest rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie i tylko do niej się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa, którymi na terytorium RP są - zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) - Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Kształtowanie się orzecznictwa jest procesem rozłożonym w czasie i co do zasady wymaga większej liczby wyroków poszczególnych składów orzekających, natomiast przytoczone wyroki należą do nielicznych orzeczeń, traktujących o tym zagadnieniu. Należy zauważyć, iż tut. Organ nie neguje roli orzecznictwa jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, jednakże w związku z powyższym ww. wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości kwestii będącej przedmiotem sporu. Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2011-06-15 |