Istota interpretacji:

Zastosowanie właściwej stawki podatku dla dostawy materiałów budowlanych wraz z montażem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność o profilu budowlanym. Niedawno otworzył punkt handlowy, gdzie klienci mogą nabywać materiały budowlane, takie, jak: okna, parapety, drzwi wewnętrzne i zewnętrzne, pokrycia dachowe, kostkę brukową, ogrodzenia, bramy garażowe itp.

Podatnik nie jest producentem sprzedawanych materiałów, prowadzi działalność usługowo-handlową. Niektórzy klienci dokonują zakupu wyłącznie materiałów, natomiast część klientów oczekuje również montażu zakupionych materiałów.

Do tej pory Wnioskodawca sprzedawał materiał ze stawką VAT w pełnej wysokości 22%, natomiast usługę, jeśli była przeznaczona na cele mieszkaniowe, ze stawką obniżoną 7%. Obecnie klienci Wnioskodawcy często oczekują, że dokonają zakupu materiałów wraz z usługą montażu, a zakup ten będzie opodatkowany łącznie według stawki obniżonej 7% (w przypadku przeznaczenia na cele mieszkaniowe).

Wnioskodawca zaznacza, że chciałby rozwijać swoją działalność i nie tracić potencjalnych klientów, mając jednocześnie pewność, iż Jego działania są zgodne z obowiązującym prawem podatkowym. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem zawieranych z klientami umów jest dostawa towaru wraz z montażem. Podatnik klasyfikuje wykonywane czynności (sprzedaż materiałów wraz z montażem) w dziale 45 PKWiU.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do sprzedaży materiałów budowlanych wraz z ich montażem przy zastosowaniu obniżonej stawki podatku VAT 7%, w przypadku przeznaczenia na cele mieszkaniowe... Jeśli tak, to czy obejmuje to wszystkie materiały budowlane, wewnątrz i na zewnątrz budynku mieszkalnego, czy tylko określoną grupę materiałów...

Czy z dniem 01.01.2011r. następują ograniczenia związane ze stosowaniem obniżonej do 7% stawki podatku VAT, ze względu na powierzchnię użytkową budynków i lokali mieszkalnych...

Zdaniem Wnioskodawcy może On korzystać z obniżonej do 7% stawki podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt, iż przedmiotem wniosku jest, jak wskazał Pytający, zdarzenie przyszłe, niniejszego rozstrzygnięcia dokonano w oparciu o stan prawny obowiązujący w dniu wydania interpretacji, tj. od dnia 01.01.2011r.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w świetle art. 7 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast towarami, w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pojęcie świadczenie usług zostało określone w art. 8 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7(…).

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 wskazanej ustawy o VAT - wynosi 22%. Jednakże na podstawie art. 146a ustawy, obowiązującym od dnia 01.01.2011r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednocześnie, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. I tak, stosownie do zapisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast przepis art. 146a pkt 2 ustawy stanowi, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu 41 - do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Ponadto, zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 246, poz. 1649), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1. towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2. robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3. robót konserwacyjnych dotyczących:
   1. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
   2. lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
   - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.
   
   

Na podstawie § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz cyt. rozporządzenia nie definiują pojęcia "remont", dlatego też należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, Wnioskodawca prowadzi działalność handlową w zakresie dostawy materiałów budowlanych, takich jak okna, parapety, drzwi wewnętrzne i zewnętrzne, pokrycia dachowe, kostka brukowa, ogrodzenia, bramy garażowe. Jednocześnie Podatnik, na zamówienie niektórych klientów, świadczy usługi montażu zakupionych towarów w budownictwie mieszkaniowym. Zdaniem Wnioskodawcy, czynność przez Niego wykonywana, tj. sprzedaż materiałów wraz z montażem, mieści się w dziale 45 PKWiU, co powoduje, że ma On prawo do stosowania stawki VAT w wysokości 7% w stosunku do tej czynności.

Należy jednak w tym miejscu zauważyć, że przedmiotem umowy zawartej przez Wnioskodawcę z nabywcą jest sprzedaż towaru wraz z jego montażem. Zatem przedmiotem umowy nie jest wykonanie usługi budowlanej w postaci remontu wraz z materiałami służącymi do wykonania tej usługi, a jedynie sprzedaż towarów wraz z ich montażem. Sprzedaży towarów dokonuje Wnioskodawca jako podmiot prowadzący działalność usługowo – handlową.

Odnosząc się do podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji PKWiU 45 wskazać trzeba, że do dnia 31 grudnia 2010r., zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. Nr 207, poz. 1293), zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2009r. (Dz.U. Nr 222, poz. 1753), dla celów podatku od towarów i usług stosowana była Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie PKWiU (Dz.U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.). Zgodnie z ww. Klasyfikacją w dziale 45 mieściły się roboty budowlane.

Natomiast od dnia 01.01.2011r. zastosowanie ma Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona ww. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r.

W sekcji F (dział 41-43) PKWiU 2008 mieszczą się roboty budowlane, w zakres których wchodzą:

• roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, które polegają na budowie (tzn. wznoszeniu obiektu budowlanego w określonym miejscu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego),
• prace polegające na przebudowie, remoncie, rozbiórce lub montażu obiektu budowlanego, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym.
  
  

Podkreślić należy, iż zgodnie z treścią art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Natomiast w treści powołanych wyżej przepisów ustawodawca użył pojęć: roboty konserwacyjne oraz remont, nie podając konkretnych symboli statystycznych dla tych usług.

Ponadto należy zauważyć, że zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów wykorzystywanych do wykonania tej usługi, uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą.

Zgodnie z generalnym trójpodziałem działalności gospodarczej, działalność dzieli się na trzy grupy: produkcja, handel i usługi. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w grupowaniach statystycznych. Zgodnie z pkt 5.3.4 Zasad metodycznych PKWiU 2008, w zależności od tego, kto: producent, firma usługowa czy handlowa dokonuje montażu artykułów branży budowlanej, tak klasyfikowana jest wykonywana przez niego czynność. Roboty instalacyjne i montażowe wykonane na miejscu przeznaczenia są klasyfikowane również w ramach działu 33 grupa 33.2, z następującymi zastrzeżeniami:

• roboty instalacyjne i montażowe, wykonane przez producenta wyrobu własnymi siłami, są klasyfikowane tam, gdzie jest sklasyfikowany wyrób,
• budowlane roboty instalacyjne i montażowe, włączając instalowanie (montaż) stolarki budowlanej własnej produkcji, klasyfikuje się w dziale 43,
• roboty instalacyjne wykonywane przez sprzedawcę detalicznego, jako usługa związana ze sprzedażą określonego wyrobu, są klasyfikowane tak jak handel detaliczny w odpowiednim grupowaniu działu 47.
  
  

Wnioskodawca wskazał, że w ramach prowadzonej działalności handlowej dokonuje dostawy różnego rodzaju materiałów budowlanych, przy czym w niektórych przypadkach, na życzenie klienta, zajmuje się również montażem tych materiałów w miejscu przeznaczenia.

Z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy i nie podlegają ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, zaś możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna, uznać należy, iż stawki te winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Skoro zatem preferencyjna, 8 % stawka podatku od towarów i usług, ma zastosowanie m.in. do remontów oraz robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym, a czynności Wnioskodawcy, będące przedmiotem zapytania, sprowadzają się w istocie do sprzedaży materiałów budowlanych wraz z ich zamontowaniem przez sprzedawcę, uznać należy, iż czynności te nie korzystają z preferencji podatkowej. Czynności tych nie można bowiem zaliczyć do remontów czy też robót konserwacyjnych, które nie są przedmiotem zawieranych przez Dostawcę umów. Byłoby bowiem niedopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej, która jest wyłączona w odniesieniu do przepisów mających charakter wyjątkowy, a takimi są właśnie normy statuujące możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej.

Zatem, mając na uwadze przedstawioną sprawę oraz przytoczone wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do stosowania obniżonej stawki podatku VAT w stosunku do sprzedawanych towarów wraz z ich montażem, bez względu na to, czy dokonuje tych czynności w budownictwie mieszkaniowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.