Istota interpretacji:

Jaką stawkę podatku VAT należy stosować w przypadku sprzedaży mieszkań (do 150 m2) wraz z przynależnymi do nich piwnicami, a jaką w przypadku sprzedaży odrębnych lokali piwnicznych, znajdujących się w budynku sklasyfikowanym jako mieszkalny?

Pismem z dnia 09 maja r. (data wpływu 12 maja 2011 r.) uzupełniono przedmiotowy wniosek w zakresie klasyfikacji PKOB.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Przedmiotem działalności Spółki jest budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Lokale mieszkalne w wymienionych budynkach mają powierzchnię poniżej 150 m2. Ponadto w jednym z budynków powstaną piwnice, które będą sprzedawane wraz z lokalem mieszkalnym bądź oddzielnie (dla budynków sąsiadujących). Firma zleca usługi i montaże podwykonawcom. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż budynki te zostały sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie 1122.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę podatku VAT należy stosować w przypadku sprzedaży mieszkań (do 150 m2) wraz z przynależnymi do nich piwnicami, a jaką w przypadku sprzedaży odrębnych lokali piwnicznych, znajdujących się w budynku sklasyfikowanym jako mieszkalny...

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż mieszkań wraz z piwnicą powinna być opodatkowana stawką VAT obniżoną w wysokości 8%. Natomiast sprzedaż odrębnego lokalu piwnicznego stawką VAT 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do regulacji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Jak stanowi przepis art. 5a ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do treści art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Jak wynika z art. 41 ust. 12b ustawy do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotem działalności Spółki jest budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych (PKOB 1122). Lokale mieszkalne w wymienionych budynkach mają powierzchnię poniżej 150 m2. Ponadto w jednym z budynków powstaną piwnice, które będą sprzedawane wraz z lokalem mieszkalnym bądź oddzielnie (dla budynków sąsiadujących).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że dostawa budynków mieszkalnych wielorodzinnych (PKOB 1122) wraz z przynależnymi piwnicami będzie korzystać ze stawki 8%. Pamiętać jednak należy, że w myśl powołanych wyżej przepisów ustawy preferencyjna 8% stawka podatku ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do lokali mieszkalnych, których powierzchnia nie przekracza 150 m2. Natomiast w sytuacji, gdy powierzchnia lokalu mieszkalnego będzie przekraczała powyższy limit to w odniesieniu do takiej dostawy należy odpowiednio stosować dwie stawki podatku, to jest obniżoną 8% i podstawową 23%.

W przypadku dostawy lokalu piwnicznego, który nie mieści się w definicji obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym (nie jest to obiekt stałego zamieszkania), stawką właściwą będzie stawka podstawowa, to jest 23%.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe w świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa budynków mieszkalnych wielorodzinnych (PKOB 1122) wraz z przynależnymi piwnicami będzie korzystać ze stawki 8%. Natomiast sprzedaż odrębnego lokalu piwnicznego będzie opodatkowana stawką podstawową 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.