Istota interpretacji:

Zwrot podatku VAT z tytułu dostawy towaru dla stałego urzędnika Komisji Europejskiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od stycznia 2010 r. Wnioskodawca pracuje jako stały urzędnik Komisji Europejskiej w Brukseli. W związku z powyższym, na mocy dyrektywy 77/388 i szczegółowych przepisów prawa belgijskiego, przysługuje mu zwolnienie z podatku VAT od niektórych zakupów jako uprawnionemu pracownikowi organizacji międzynarodowej.

24 maja 2010 r. Wnioskodawca złożył zamówienie na meble dziecięce w sklepie "L." w W. W służbach Komisji Europejskiej zajmujących się sprawami zwrotu VAT, wnioskodawca chciał uzyskać odpowiedź na pytanie czy nie powinien złożyć wniosku o zwolnienie z VAT przed dostawą towaru załączając kopię zamówienia. Został poinformowany, że zwolnienia z VAT uzyska na podstawie faktury, a więc po dostawie towaru oraz dowodu przewiezienia zakupionych towarów do Belgii.

Po dostarczeniu towarów i przewiezieniu ich do Belgii, Wnioskodawca przedstawił wymagane dokumenty za pośrednictwem Komisji Europejskiej belgijskim władzom podatkowym. Uzyskał zwolnienie z VAT na formularzu zgodnie z dyrektywą 77/388 EWG art. 15 ust. 10 oraz dyrektywy 92/12 art. 23 ust. 1. Następnie Wnioskodawca przedstawił te dokumenty sprzedawcy w Polsce celem odzyskania VAT. Jednak sprzedawca odmówił zwrotu, powołując się na Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26.09.2005 r. zmieniające Rozporządzenie z 27.04.2004 r., zgodnie z którym świadectwo zwolnienia z VAT powinno być dostarczone przed dostawą towaru.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedawca miał prawo odmówić zwrotu podatku VAT, pomimo dostarczenia świadectwa zwolnienia z VAT wcześniej, gdyż zgodnie z belgijskimi przepisami, Wnioskodawca musiał dostarczyć dowód, że zakupione towary zostały przewiezione z Polski do Belgii...

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie z podatku VAT mógł uzyskać na podstawie belgijskich przepisów a nie na podstawie przepisów polskich. Dodatkowo, zakupiony towar został przewieziony do Belgii. W sytuacji sprzeczności przepisów polskich i belgijskich, powinno obowiązywać to ostatnie. Sprzedawca powinien dokonać zwrotu VAT. Ponadto, tryb zwrotu podatku VAT po dokonanej dostawie, wydaje się bardziej efektywny i bezpieczny, bo tylko w tym trybie Wnioskodawca jest w stanie udowodnić, że przemieścił zakupiony w Polsce towar do Belgii, gdzie przysługuje mu to zwolnienie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 16 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1. specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;
2. przebieg realizacji budżetu państwa;
3. przepisy Wspólnoty Europejskiej.
   
   

W wykonaniu delegacji ustawowej Minister Finansów w rozdziale 5 rozporządzenia z dnia 22.12.2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), określił towary i usługi, dla których obniża się stawkę podatku do wysokości 0%, oraz warunki stosowania obniżonej stawki.

Stosownie do postanowień § 11 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz instytucji Wspólnot Europejskich, do których ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4), zwanych dalej "instytucjami Wspólnot", posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju – do celów służbowych tych instytucji.

Zatem z obniżonej stawki podatku może skorzystać osoba świadcząca usługi lub dostarczająca towar na rzecz instytucji Wspólnot Europejskich:

• do których ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich,
• posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju,

do celów służbowych tych instytucji.

Na podstawie § 11 ust. 2 cyt. rozporządzenia, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że podmioty, o których mowa w ust. 1, dla nabywanych towarów lub usług przekażą przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi dokonującemu dostawy towarów lub usługodawcy:

1. wypełniony odpowiednio dla potrzeb podatku dokument, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 31/96 z dnia 10 stycznia 1996 r. w sprawie świadectwa zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. WE L 8 z 11.01.1996 r., Dz. Urz. WE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 297), potwierdzony przez właściwe władze państwa członkowskiego, na terytorium którego podmioty te posiadają siedzibę lub przedstawicielstwo;
2. zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się dokument określony w pkt 1.
   
   

Z analizy powołanych przepisów prawa podatkowego wynika, iż warunkiem skorzystania z możliwości obniżenia kwoty podatku jest to, że sprzedawca przed dokonaniem dostawy towarów otrzymał od Wnioskodawcy wypełniony odpowiednio dla potrzeb podatku dokument, o którym mowa w cyt. rozporządzeniu Komisji (WE) nr 31/96 z dnia 10 stycznia 1996 r. w sprawie zwolnienia z podatku akcyzowego (…), potwierdzony przez właściwe władze państwa belgijskiego oraz zamówienie dotyczące towarów (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się ten dokument. Spełnienie powyższych warunków pozwala sprzedawcy w Polsce, na zastosowanie preferencyjnej stawki podatku w odniesieniu do dostawy towarów. Podkreślenia wymaga fakt, iż przepis ten nie określa żadnego wyjątku. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, Wnioskodawca nie spełnił jednego z warunków określonego w przepisach wykonawczych do ustawy, tj. nie dostarczył sprzedawcy w Polsce przed dokonaniem dostawy towaru dokumentu o którym mowa w rozporządzeniu Komisji WE nr 31/96. Zatem sprzedawca nie mógł zastosować preferencyjnej stawki podatku dla przedmiotowej dostawy mebli, gdyż nie dysponował wskazanym powyżej dokumentem, otrzymanym od Wnioskodawcy przed dostawą towaru a tym samym Wnioskodawca nie mógł domagać się zwrotu podatku VAT zapłaconego w Polsce.

Nadmienia się, że przywołana przez Wnioskodawcę Dyrektywa 77/388/EWG została uchylona przez Dyrektywę 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L z dnia 11 grudnia 2006 r.) a tym samym uchylona została z dniem 01.01.2007 roku.

Reasumując, w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie posiadał przed dostawą mebli, zakupionych w Polsce a następnie przewiezionych do Belgii, wypełnionego odpowiednio dla potrzeb podatku, dokumentu jakim jest świadectwo zwolnienia, sprzedawca w Polsce nie mógł opodatkować takiej dostawy towaru stawką podatku w wysokości 0% a tym samym miał prawo odmówić zwrotu należnego podatku w sytuacji dostarczenia przedmiotowego dokumentu już po dokonanej dostawie mebli.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.