Istota interpretacji:

1. Czy jako sprzedającego Komornik powinien wskazać spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, czy też osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, która przed datą licytacji była poprzednim właścicielem pojazdu, a która po wniesieniu auta aportem do spółki nie dokonała formalnej czynności przerejestrowania pojazdu w starostwie? Jaką stawką podatku objęta była sprzedaż pojazdu w drodze licytacji (stawka 22% czy zwolnienie)?Czy Komornik może kwotę sprzedaży licytacyjnej w całości traktować jako kwotę brutto i nie dokonać jej podziału na kwotę netto, brutto i wartość należnego podatku? 2. Czy kupującemu – Wnioskodawcy jako prowadzącemu indywidualną działalność gospodarczą przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup przedmiotowego samochodu?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako indywidualna jednoosobowa działalność Wnioskodawca nabył na licytacji prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w w dniu 29 kwietnia 2010 r. pojazd mechaniczny – samochód ciężarowy xxx. Po zakończeniu licytacji i wprowadzeniu Wnioskodawcy we własność samochodu, po przekazaniu wszystkich dokumentów dotyczących tego pojazdu, została wystawiona przez Komornika faktura VAT. Na podstawie otrzymanych od Komornika dokumentów Wnioskodawca podjął czynności zmierzające do zarejestrowania zakupionego samochodu oraz zwrotu podatku VAT. w tym celu Wnioskodawca udał się do Starostwa Powiatowego w celu zarejestrowania samochodu. Okazało się, iż zakupiony samochód w sierpniu 2009 r. został wniesiony przez osobę prowadzącą indywidualną działalność gospodarczą aportem do spółki z o.o. Osoba wnosząca samochód do spółki wyrejestrowała prowadzoną indywidualnie działalność gospodarczą, a jednocześnie pojazd ten nie został zarejestrowany na spółkę. Komornik po zakończeniu licytacji wystawił fakturę VAT, wskazując jako sprzedającego nie spółkę, ale osobę fizyczną która prowadziła indywidualne przedsiębiorstwo, wniesione aportem do spółki. Ponadto, faktura VAT została wystawiona ze stawką 22%, a zgodnie z uzyskanymi informacjami od licytowanej sp. z o.o. winna być wystawiona ze stawką zwolnioną ze względu na to, iż sp. z o.o. użytkowała powyżej 6 miesięcy ww. pojazd, który został wniesiony do spółki w formie aportu jako element całego przedsiębiorstwa, co zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (aport) nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Zainteresowany zwrócił się do Komornika z wnioskiem o wystawienie faktury korygującej poprzez wskazanie jako sprzedającego pojazd spółki z o.o., a nie osoby fizycznej, która jeszcze przed sprzedażą samochodu zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej oraz wykazanie właściwej stawki VAT. Komornik odmówił Zainteresowanemu wystawienia takiej faktury. w związku z powyższym, Wnioskodawca zwrócił się do Komornika o zwrot nadpłaconego podatku od towarów i usług. Komornik odmówił zwrotu należnego podatku VAT, informując Wnioskodawcę, iż po pierwsze kwota wskazana na fakturze VAT wystawionej po zakończeniu licytacji jest kwotą brutto i Komornik nie dokonuje w jej treści rozgraniczenia kwoty na wartość netto, brutto i wartości podatku VAT. Ponadto Komornik w całości wpłaconą kwotę po zakończeniu licytacji przekazał wierzycielowi.

Ponadto z pism z dnia 22 listopada 2010 r. oraz 14 grudnia 2010 r., stanowiących uzupełnienie do wniosku wynika, że Komornik uzasadnił odmowę wystawienia faktury VAT na spółkę faktem, iż w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców jako właściciel samochodu figuruje osoba fizyczna, która wniosła pojazd aportem do spółki, a nie spółka. w sensie ekonomicznym właścicielem pojazdu była spółka, natomiast w sensie prawnym osoba fizyczna, która wniosła pojazd aportem do spółki. Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowego samochodu. Osoba fizyczna, która wniosła pojazd aportem do spółki w chwili licytacji już nie prowadziła działalności gospodarczej. Auto nie było używane na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Okres używania ww. samochodu przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Wnioskodawca oświadczył ponadto, iż w związku z wniesieniem aportem przedsiębiorstwa do spółki miała miejsce sukcesja praw i obowiązków.

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabyty samochód służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Ponadto w piśmie z dnia 14 grudnia 2010 r. Wnioskodawca ostatecznie wyjaśnił, iż Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowego samochodu. Faktura wystawiona przez Komornika jest fakturą ze stawką 22% VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką podatku objęta była sprzedaż pojazdu w drodze licytacji (stawka 22% czy zwolnienie)...

Zdaniem Wnioskodawcy, które zostało ostatecznie zaprezentowane w piśmie z dnia 14 grudnia 2010 r., skoro Komornik dokonał na fakturze dokumentującej sprzedaż przedmiotu w drodze licytacji podziału na kwoty netto i brutto to stawką prawidłową VAT jest stawka VAT w wysokości 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności w zamian za odszkodowanie;
2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Pod pojęciem towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Podatnikami – stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 18 ustawy, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, ze zm.), oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. u. Nr 43, poz. 296, ze zm.) są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Jak wynika zatem z przytoczonego przepisu komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od towarów i usług od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji. Charakter płatnika komornik sądowy będzie posiadał zarówno gdy przedmiotem ww. egzekucji będą rzeczy ruchome jak i nieruchomości. Przytoczony przepis wskazuje na fakt, iż komornicy sądowi są płatnikami podatku VAT od dostawy dokonanej w trybie egzekucji, w sytuacji gdy wykonywane są czynności egzekucyjne. Za czynności te, uważa się każde formalne, oparte na przepisach procesowych działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 do art. 18 ustawy, wskazać należy, iż w przypadku gdy właściciel towaru jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem VAT z tytułu tej dostawy.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w samej ustawie, jak też w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. Podkreślić przy tym należy, iż jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy ust. 2 tego artykułu, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył w drodze licytacji prowadzonej przez Komornika Sądowego w dniu 29 kwietnia 2010 r. pojazd mechaniczny – samochód ciężarowy. Po zakończeniu licytacji i wprowadzeniu Wnioskodawcy we własność samochodu, po przekazaniu wszystkich dokumentów dotyczących tego pojazdu została wystawiona przez Komornika faktura VAT. Na podstawie otrzymanych od Komornika dokumentów Wnioskodawca podjął czynności zmierzające do zarejestrowania zakupionego samochodu oraz zwrotu podatku VAT. w tym celu Wnioskodawca udał się do Starostwa Powiatowego w celu zarejestrowania samochodu. Okazało się, iż zakupiony samochód w sierpniu 2009 r. został wniesiony przez osobę prowadzącą indywidualną działalność gospodarczą aportem do spółki z o.o. Osoba wnosząca samochód do spółki wyrejestrowała prowadzoną indywidualnie działalność gospodarczą, a jednocześnie pojazd ten nie został zarejestrowany na spółkę. w sensie ekonomicznym właścicielem pojazdu była spółka, natomiast w sensie prawnym osoba fizyczna, która wniosła pojazd aportem do spółki. Komornik po zakończeniu licytacji wystawił fakturę VAT, wskazując jako sprzedającego nie spółkę, ale osobę fizyczną która prowadziła indywidualne przedsiębiorstwo, wniesione aportem do spółki. Faktura VAT dotycząca przedmiotowego samochodu została wystawiona ze stawką 22%. Sp. z o.o. (podatnik dokonujący dostawy) użytkowała ww. pojazd powyżej 6 miesięcy. Wcześniej pojazd ten został wniesiony do spółki w formie aportu jako element całego przedsiębiorstwa. Auto nie było używane na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Wnioskodawca oświadczył, iż spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowego samochodu.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 43 ust. 2 ustawy, przedmiotowy samochód stanowi towar używany, gdyż jego okres używania przez spółkę przekroczył pół roku. Ponieważ, jak wskazał Wnioskodawca spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowego samochodu, tym samym spełnione zostały warunki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zatem sprzedaż tego samochodu korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż przy transakcji sprzedaży samochodu, prawidłowym było zastosowanie zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o przedstawiony stan faktyczny, przy czym oświadczenie Wnioskodawcy, że spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego uznano za element tego stanu. w związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku przy sprzedaży samochodu ciężarowego. Natomiast, kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wystawiania faktur VAT została załatwiona w interpretacji nr ILPP1/443-1030/10-7/AI w dniu 27 grudnia 2010 r. z kolei kwestia dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu załatwiona została w dniu 27 grudnia 2010 r. w postanowieniu nr ILPP1/443-1030/10-8/AI.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje