Istota interpretacji:

1. Czy usługi opisane w pkt 1 z poz. 54 wniosku korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług? 2. Czy usługi opisane w pkt 2 z poz. 54 wniosku korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi szkolenia w zakresie wykorzystania nowoczesnych technologii informatycznych i narzędzi elektronicznych w rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Prowadzi szkolenia polegające na:

1. nauczaniu posługiwania się komputerem przez osoby niepełnosprawne, umożliwiające im podjęcie pracy zawodowej lub zwiększające ich możliwości zawodowe w wykonywanej pracy;
2. nauczaniu nauczycieli i opiekunów osób niepełnosprawnych sposobu pracy z osobami niepełnosprawnymi w związku z wykonywanym przez tych nauczycieli i opiekunów zawodem.
   
   

Szkolenia te Zainteresowany prowadzi na zlecenie:

• Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), szkoląc indywidualne osoby niepełnosprawne, których to szkolenia są finansowane w całości przez PFRON w ramach programów aktywizacji zawodowej prowadzonych przez ten Fundusz;
• Fundacji i Stowarzyszeń, które środki na te szkolenia otrzymują ze środków publicznych;
• Urzędów Pracy, które kierują osoby niepełnosprawne na szkolenia do Wnioskodawcy; szkolenia te mają umożliwić podjęcie pracy.
  
  

W uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazała, iż w stanie faktycznym opisanym we wniosku, szkolenia stanowiące przedmiot pytań były w całości finansowane ze środków publicznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy usługi opisane w pkt 1 korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług...
2. Czy usługi opisane w pkt 2 korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione od podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicznych. Usługi szkolenia osób niepełnosprawnych, mieszczą się co do zasady w usługach kształcenia zawodowego, ponieważ służą podniesieniu kwalifikacji zawodowych i podniesieniu atrakcyjności osób szkolonych na rynku pracy, co w sposób jednoznaczny wyczerpuje przesłanki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.

Ad.2

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione od podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicznych. Usługi szkolenia nauczycieli i opiekunów osób niepełnosprawnych sposobu pracy z osobami niepełnosprawnymi w związku z wykonywanym przez nich zawodem, mieszczą się co do zasady w usługach kształcenia zawodowego, ponieważ służą podniesieniu kwalifikacji zawodowych i podniesieniu atrakcyjności osób szkolonych na rynku pracy, co w sposób jednoznaczny wyczerpuje przesłanki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki obniżone oraz zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w poz. 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy pkt 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej. Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych, określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów. Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Natomiast stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo -rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Równocześnie na podstawie pkt 29 niniejszego artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3. finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Powołany już przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związane. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z powołanych przepisów, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia bądź finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Z analizy sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi szkolenia w zakresie wykorzystania nowoczesnych technologii informatycznych i narzędzi elektronicznych w rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Przedmiotowe szkolenia polegają na nauczaniu posługiwania się komputerem przez osoby niepełnosprawne, umożliwiające im podjęcie pracy zawodowej lub zwiększające ich możliwości zawodowe w wykonywanej pracy oraz nauczaniu nauczycieli i opiekunów osób niepełnosprawnych sposobu pracy z osobami niepełnosprawnymi, w związku z wykonywanym przez tych nauczycieli i opiekunów zawodem.

Szkolenia te Zainteresowany prowadzi na zlecenie:

• Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON);
• Fundacji i Stowarzyszeń, które środki na te szkolenia otrzymują ze środków publicznych;
• Urzędów Pracy, które kierują osoby niepełnosprawne na szkolenia do Spółki; szkolenia te mają umożliwić podjęcie pracy.
  
  

Mając na uwadze stan faktyczny sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że prowadzone przez Wnioskodawcę szkolenia, spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 29 ustawy. Szkolenia te mają bowiem na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy niezbędnej do celów zawodowych. Osoby, do których skierowane są przedmiotowe szkolenia podwyższają dzięki nim swoje kwalifikacje zawodowe, uzyskują dodatkowe umiejętności, a tym samym zwiększają swoje szanse na uzyskanie zatrudnienia na rynku pracy bądź zwiększają możliwości zawodowe w wykonywanej pracy.

Jak wskazał Zainteresowany, szkolenia te finansowane w całości ze środków publicznych.

Zatem w przedmiotowej sprawie, do usług polegających na nauczaniu posługiwania się komputerem przez osoby niepełnosprawne, które umożliwiają im podjęcie pracy zawodowej lub zwiększają ich możliwości zawodowe w wykonywanej pracy, a także do usług polegających na nauczaniu nauczycieli i opiekunów osób niepełnosprawnych sposobu pracy z osobami niepełnosprawnymi w związku z wykonywanym przez tych nauczycieli i opiekunów zawodem, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.