Istota interpretacji:

Dostawa gruntu, jako przeznaczonego pod zabudowę, nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki w wysokości 22%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 listopada 2010r. (data wpływu 22 listopada 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 15 listopada 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie kupna - sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Wnioskodawca ma zamiar nabyć celem odsprzedaży działkę rolną niezabudowaną o nr ewid. 333 w miejscowości T., o powierzchni 82 arów, która w miejscowym planie zagospodarowania w całości jest oznaczona symbolem R tereny rolnicze. Przedmiotowa nieruchomość pomimo obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym posiada przeznaczenie rolnicze oznaczona jest w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jako tereny rozwoju funkcji mieszkaniowej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego dopuszcza się na przedmiotowej działce lokalizację budynków gospodarczych lub inwentarskich związanych z istniejącą zabudową zagrodową na działce siedliskowej, niezbędnych dla potrzeb prowadzenia gospodarstwa rolnego, z zastrzeżeniami. Wynika to z § 16 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. uchwalonego Uchwałą Rady Gminy Nr …… z dnia 11 marca 2005r. (Dz. Urz. Woj. Nr 215 poz. 1446 z dnia 20 kwietnia 2005r.), zmienioną następnie Uchwałą Nr … Rady Gminy z dnia 30 marca 2007r. (Dz. Urz. Woj. Nr 360 poz. 2382 z dnia 18 maja 2007r.) wraz z rozstrzygnięciem nadzorczym Nr …. z dnia 30 kwietnia 2007r.

Ze wskazanego przez Wnioskodawcę § 16 ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla terenu na którym znajduje się działka nr 333 w miejscowości T. Gm. W. wynika, iż:

1. Tereny rolnicze ("R", "R1") przeznacza się dla:
   1. gospodarki rolnej prowadzonej na gruntach ornych, łąkach, pastwiskach i w sadach,
   2. utrzymania, remontów, przebudowy i rozbudowy istniejącej zabudowy, z zastrzeżeniem § 29 ust. 5,
   3. budowy nowych obiektów związanych z gospodarką rolną, w zakresie dopuszczonym przepisami ust. 2,
   4. funkcji rekreacyjno-turystycznych, w zakresie dopuszczonym przepisami ust. 2,
   5. zalesień, w zakresie określonym w ust. 3,
   6. przyrodniczych funkcji ochronnych w terenach obudowy biologicznej cieków wodnych,
   7. urządzeń gospodarki rybnej - w terenach oznaczonych jako "R1",
   8. w granicach Parku Narodowego - obiektów i urządzeń służących celom Parku.
2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1 ustala się następujące zasady zagospodarowania:
   1. dopuszcza się lokalizację:
      a) budynków: gospodarczych lub inwentarskich, związanych z istniejącą zabudową zagrodową na działce siedliskowej, niezbędnych dla potrzeb prowadzenia gospodarstwa rolnego, z zastrzeżeniem pkt 2,
      b) szklarni oraz urządzeń niezbędnych dla prowadzenia gospodarki rolnej,
      c) urządzeń związanych z rekreacją letnią i zimową, w tym: tras pieszych, rowerowych i narciarskich, urządzonych punktów wypoczynku i punktów widokowych,
      d) obiektów małej architektury,
      e) urządzeń komunikacji, gospodarki wodnej i infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych,
      
   2. odległość nowo lokalizowanych budynków, o których mowa w pkt 1 lit. a nie może być większa niż 20 metrów od budynków istniejących.
3. Realizacja obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 1 i 2 jest dopuszczalna, o ile nie koliduje z ustaleniami dotyczącymi obszarów, stref i obiektów określonych w rozdziale IV planu.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż w momencie sprzedaży działka nr 333 będzie nadal niezabudowana.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawką podatku od towarów i usług będzie opodatkowana sprzedaż gruntu, który w aktualnie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego ma status nieruchomości rolnej, natomiast w istniejącym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (dotyczącym przyszłego planu zagospodarowania przestrzennego) jest określony jako teren rozwoju funkcji mieszkaniowej...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Na podstawie powyższej normy prawnej Wnioskodawca uważa, że w przypadku sprzedaży tej nieruchomości w czasie obowiązywania aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego w którym ta nieruchomość ma przeznaczenie rolne, sprzedaż będzie podlegała zwolnieniu z podatku VAT.

Aktualnie bowiem nieruchomość nie posiada statusu nieruchomości o przeznaczeniu budowlanym. Natomiast fakt istnienia uchwalonego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego odnoszącego się do przyszłego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym niniejsza nieruchomość będzie miała przeznaczenie budowlane, jest tylko projektem przyszłego przeznaczenia gruntu. Stan taki jednak jest zdarzeniem przyszłym, niepewnym, który z wielu powodów może nigdy nie być obowiązującym.

Zatem dla klasyfikacji stawki podatku VAT istotny jest obecnie obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego, który stanowi o rolniczym przeznaczeniu tej nieruchomości. Stąd też o przeznaczeniu gruntu pod zabudowę decyduje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a dopiero w przypadku jego braku, pod uwagę może być wzięte studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego.

Podsumowując, Wnioskodawca uważa, ze sprzedaż powyższej nieruchomości mającej status gruntu rolnego w obecnym planie zagospodarowania przestrzennego, będzie skutkowała zwolnieniem z podatku od towarów i usług. Zwolnienie będzie miało zastosowanie do momentu uchwalenia nowego planu zagospodarowanie przestrzennego na podstawie istniejącego studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego, w którym ta nieruchomość jest przeznaczona pod zabudowę jako teren rozwoju funkcji mieszkaniowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie kupna - sprzedaży nieruchomości na własny rachunek i ma zamiar nabyć działkę celem odsprzedaży.

Zatem sprzedaż działki zakupionej w celu odsprzedaży, dokonana zostanie przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą w rozumieniu cytowanego art. 15 ust 2 ustawy o VAT i sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 cytowanej ustawy o VAT - wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Jeśli chodzi o zwolnienie przedmiotowe dla dostawy gruntu niezabudowanego to ustawodawca przewidział takowe w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jedynie w przypadku, gdy przedmiotem dostawy są tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawodawca zwalniając z podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera bowiem definicji pojęć zawartych we wskazanym przepisie. Z tych też względów w ocenie tut. organu sformułowania w nim zawarte należy interpretować według wykładni językowej.

Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę, należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę. W przypadku jego braku zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wnioskodawca we wniosku wskazuje, iż ma zamiar nabyć działkę rolną niezabudowaną o powierzchni 82 arów, która w miejscowym planie zagospodarowania w całości jest oznaczona symbolem R tereny rolnicze. Przedmiotowa nieruchomość pomimo obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym posiada przeznaczenie rolnicze oznaczona jest w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jako tereny rozwoju funkcji mieszkaniowej.

Wnioskodawca podał także, że § 16 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dopuszcza na przedmiotowej działce lokalizację budynków gospodarczych lub inwentarskich związanych z istniejącą zabudową zagrodową na działce siedliskowej, niezbędnych dla potrzeb prowadzenia gospodarstwa rolnego, z zastrzeżeniami.

Ze wskazanego przez Wnioskodawcę § 16 ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla terenu na którym znajduje się działka nr 333 w miejscowości T. Gm. W. wynika, iż:

1. Tereny rolnicze ("R", "R1") przeznacza się dla:
   1. gospodarki rolnej prowadzonej na gruntach ornych, łąkach, pastwiskach i w sadach,
   2. utrzymania, remontów, przebudowy i rozbudowy istniejącej zabudowy, z zastrzeżeniem § 29 ust. 5,
   3. budowy nowych obiektów związanych z gospodarką rolną, w zakresie dopuszczonym przepisami ust. 2,
   4. funkcji rekreacyjno-turystycznych, w zakresie dopuszczonym przepisami ust. 2,
   5. zalesień, w zakresie określonym w ust. 3,
   6. przyrodniczych funkcji ochronnych w terenach obudowy biologicznej cieków wodnych,
   7. urządzeń gospodarki rybnej - w terenach oznaczonych jako "R1",
   8. w granicach Parku Narodowego - obiektów i urządzeń służących celom Parku.
2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1 ustala się następujące zasady zagospodarowania:
   1. dopuszcza się lokalizację:
      a) budynków: gospodarczych lub inwentarskich, związanych z istniejącą zabudową zagrodową na działce siedliskowej, niezbędnych dla potrzeb prowadzenia gospodarstwa rolnego, z zastrzeżeniem pkt 2,
      b) szklarni oraz urządzeń niezbędnych dla prowadzenia gospodarki rolnej,
      c) urządzeń związanych z rekreacją letnią i zimową, w tym: tras pieszych, rowerowych i narciarskich, urządzonych punktów wypoczynku i punktów widokowych,
      d) obiektów małej architektury,
      e) urządzeń komunikacji, gospodarki wodnej i infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych,
      
   2. odległość nowo lokalizowanych budynków, o których mowa w pkt 1 lit. a nie może być większa niż 20 metrów od budynków istniejących.
3. Realizacja obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 1 i 2 jest dopuszczalna, o ile nie koliduje z ustaleniami dotyczącymi obszarów, stref i obiektów określonych w rozdziale IV planu.

W momencie sprzedaży działka będzie nadal niezabudowana.

Posiłkując się treścią załącznika Nr 1 poz. 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 164, poz. 1587) stwierdzić należy, że "tereny zabudowy zagrodowej" zostały zaklasyfikowane w grupie "tereny użytkowane rolniczo", która obejmuje trzy podgrupy:

• 3.1 "tereny rolnicze" – oznaczenie literowe R;
• 3.2 "tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych oraz gospodarstwach leśnych i rybackich" – oznaczenie literowe RU;
• 3.3 "tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych" – oznaczenie literowe RM.
  
  

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia zabudowa zagrodowa, posiłkując się jednak innymi kryteriami stwierdzić należy jednoznacznie, że tereny zabudowy zagrodowej, to tereny przeznaczone pod zabudowę.

W tym zakresie można odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 pozwolenia na budowę nie wymaga budowa:

1. obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej:
   1. parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m,
   2. płyt do składowania obornika,
   3. szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności do 25 m3,
   4. naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m3i wysokości nie większej niż 4,50 m,
   5. suszarni kontenerowych o powierzchni zabudowy do 21 m2;
   
   
   

Zgodnie natomiast z art. 3 wskazanej ustawy Prawo budowlane ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:
   1. budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
   2. budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
   3. obiekt małej architektury;
2. budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
   2a) budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku;
   
3. budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) (…) obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: "Budynki" i "Obiekty inżynierii lądowej i wodnej".

W ramach tych sekcji obiekty rozróżniane są zgodnie z projektem technicznym wynikającym ze specjalnej funkcji konstrukcji (np. budynki handlowe, konstrukcje drogowe, budowle wodne, kanalizacyjne).

Dla budynków, pierwszym kryterium klasyfikacyjnym jest charakter budynku – mieszkalny lub niemieszkalny. O zaliczeniu obiektu do obiektów inżynierii lądowej i wodnej decyduje przeznaczenie i związana z tym konstrukcja.

Przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych będące wynikiem prac budowlanych.

Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Z kolei obiekty inżynierii lądowej i wodnej to wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki, tj.: drogi kołowe, drogi kolejowe, mosty, autostrady, drogi lotniskowe, zapory wodne, itp.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż na działce mającej być przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę, mogą znajdować się obiekty gospodarskie (np. stodoła, obora, silos) oraz inne budynki i budowle. Mająca być przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę działka nr 333 jest zatem przeznaczona pod zabudowę, gdyż wskazany we wniosku § 16 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. dopuszcza na tej działce budowę wskazanych w tym paragrafie budynków i budowli. Tym samym planowana przez Wnioskodawcę dostawa tej działki jako terenu niezabudowanego przeznaczonego pod zabudowę, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem w oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że dostawa przez Wnioskodawcę przedmiotowego gruntu, jako przeznaczonego pod zabudowę, nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki w wysokości 22%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.