Istota interpretacji:

Opodatkowanie dostawy nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych

• opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanych -jest prawidłowe,
• opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanych -jest nieprawidłowe.
  
  

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Pan S. i Pani Elżbieta S. mają stałe miejsce zamieszkania w Republice Federalnej Niemiec.

Karl S. i jego żona Elżbieta S są na prawach wspólności ustawowej od dnia 14.12.1992 r. jedynymi współwłaścicielami nieruchomości położonej w P, dla których właściwy sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą, w skład której wchodzą dwie działki.

Karl S i jego żona Elżbieta S są także na prawach wspólności ustawowej od dnia 27.03.1996 r. jedynymi współwłaścicielami nieruchomości położonych w P, księga wieczysta nr , w skład której wchodzi jedna działka.

Pani Elżbieta S jest dodatkowo od dnia 15.04.1994 r. także właścicielką innej nieruchomości, dla której ten sam sąd prowadzi księgę wieczystą , a w skład której wchodzi 9 działek. Przy czym niektóre (jedna) zostały nabyte na podstawie umowy zamiany z dnia 25.11.2004 r.

W czerwcu 2010 r. Pani Elżbieta S złożyła wniosek o podział jednej z działek wchodzących w skład księgi wieczystej na 4 działki.

Na niektórych z powyższych działek znajdują się budynki budowle lub ich części - w mysl ustawy o podatku od towarów i usług. Zarówno Panu Karlowi S jak i Pani Elżbiecie S w stosunku do niektórych wspomnianych obiektów nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ani Pan Karl S jak i Pani Elżbieta S nie ponosili wydatków na ich ulepszenie w stosunku do których miało przynajmniej jedno z nich prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bądź też ponosili takie wydatki, lecz były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Od początku 1997 r. część powyższych działek Pan S i Pani Elzbieta S wynajmują odpłatnie osobie trzeciej. Natomiast część z działek, które są wyłączną własnością Pani Elżbiety S nie jest w ogóle wynajmowana. Od 2003 r. oboje małżonkowie są również zarejestrowani dla celów podatku od towarów i usług, a w rezultacie czynsz powiększany jest o podatek od towarowi usług. Poza fakturami dokumentującymi czynsz Pan Karl S i Pani Elzbieta S nie wystawiają żadnych innych faktur.

Z uwagi na uzyskaną od organów podatkowych informację telefoniczną małżonkowie rozliczają się odrębnie na formularzu PIT-36 Otrzymany czynsz rozliczany jest według tzw. skali podatkowej i przyporządkowany do źródła przychodów z najmu lub dzierżawy (poz. 6 w formularzu PIT-36). Poza tym małżonkowie nie uzyskują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej żadnych innych przychodów.

Małżonkowie oraz Pani Elżbieta S (w odniesieniu do działek, których jest wyłącznym właścicielem) zamierzają sprzedać wszystkie (większość) powyższych działek.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 03.11.2010 r. (data wpływu 08.11.2010 r.) uściślił przedstawione zdarzenie przyszłe wskazując, iż:

Działki 1/34, 239/1

Pan Karl S i Pani Elżbieta S są jedynymi właścicielami nieruchomości położonej w Pucku, dla których Sąd Rejonowy w W prowadzi księgę wieczystą w skład której wchodzą dwie działki o nr ewidencyjnych 1/34 i 239/1.

Działka 1/34 jest działką niezabudowaną, natomiast działka 239/1 jest działką zabudowaną.

Państwo S nabyli działki o nr 1/34 i 239/1 na prawach wspólności ustawowej na mocy aktu notarialnego Rep. zawartego w dniu 14.12.1992 r. oraz własność hali produkcyjno-montażowej znajdującej się na działce o nr ewidencyjnym 239/1.

Państwo S nabywając działki 1/34 i 239/1 nie mieli prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia nieruchomości i przedmiotowej hali.

W okresie od momentu zakupu do dnia dzisiejszego nie były dokonywane wydatki na ulepszenie budynku znajdującego się na działce 239/1 oraz inne wydatki inwestycyjne, w stosunku do których Państwo S mieli prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na części działki 239/1 jedynie podmiot trzeci dokonywał nakładów inwestycyjnych.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta P zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta P z dnia 25.02.1010 r. przeznaczenie działki 1/34 i 239/1 określono jako "tereny zabudowy obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz usług".

Działki 1/34 i 239/1 były i są wydzierżawiane na rzecz podmiotu trzeciego.

Pan Karl S i Pani Elżbieta S nie mieli zarejestrowanej jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Działka 1/32

Pan Karl S i Pani Elżbieta S są jedynymi współwłaścicielami nieruchomości położonej w P, dla których sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą , w skład której wchodzi działka 1/32.

Działka 1/32 jest działką niezabudowaną.

Państwo S nabyli działkę o nr 1/32 na prawach wspólności ustawowej na mocy aktu notarialnego Rep. zawartego w dniu 27.03.1996 r.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta P zatwierdzony uchwałą Rady Miasta P z dnia 25.02.2010 r. przeznaczenie działki 1/32 określono jako "tereny zabudowy obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz usług"

Państwo S nabywając działkę 1/32 nie mieli prawa do odliczenia podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wspólna z Panią Elżbietą S sprzedaż przez Pana Karla S działek o nr ewidencyjnych 1/32, 1/34, 239/1 posiadanych przez nich na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej podlegać będzie zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie – art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w przypadku działki 239/1 oraz – art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w przypadku działek 1/32 i 1/34...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa VAT) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej podatkiem VAT) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT jako dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z uwagi na treść art. 2 pkt 6 ustawy VAT jako towar należy traktować między innymi budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W rezultacie wspólna sprzedaż działek należących do ich wspólności majątkowej małżeńskiej na których znajdują się budynki, budowle lub ich części należy uznać za odpłatną dostawę towarów.

Z uwagi na treść art. 29 ust. 5 ustawy VAT z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, a w konsekwencji zasady opodatkowania regulujące sprzedaż budynków, budowli lub ich części znajdują zastosowanie również wobec gruntów (działek). O ile więc sprzedaż budynków, budowli lub ich części jest zwolniona z podatku od towarów i usług zwolnienie to znajduje także zastosowanie do gruntów (działek) na których umiejscowione zostały te budynki, budowle lub ich części.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a) ustawy VAT zwolniona z podatku od towarów i usług jest dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, pod warunkiem że:

1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.
   
   

W ocenie Wnioskodawcy wspólna z Panią Elżbietą S sprzedaż przez Pana Karla S działek posiadanych przez niego na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej o nr ewidencyjnych 1/32, 1/34, 239/1 będzie podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług z uwagi na treść:

• art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT – w przypadku działki 239/1,
  oraz
• art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT – w przypadku działek 1/32 i 1/34,
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanych oraz za nieprawidłowe w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na celu lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Art. 41 ust. 1 ustawy o VAT określa, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi jak i zwolnienia od podatku.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy :

1. dostawa jest wykonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
   
   

Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
   
   

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do wydania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, bowiem zarówno sprzedaż, jak i najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a) zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów;
   
   

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy działek zabudowanych i niezabudowanych objętych wspólnością ustawową:

• działka 239/1, zabudowana halą produkcyjno-montażową, której zakup nastąpił w 1992 r., nie były dokonywane wydatki na ulepszenie budynku; działka była i jest wydzierżawiana na rzecz podmiotu trzeciego, ponadto Wnioskodawca wskazał, iż była ona wynajmowana odpłatnie od początku 1997 r. osobie trzeciej.
• działki 1/34 oraz 1/32, będące terenami niezabudowanymi, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określa przeznaczenie jako "tereny zabudowy obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz usług".
  
  

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 196 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Stosownie do § 2 tegoż artykułu współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika, w przypadku małżeństwa stosunki własnościowe dotyczące ustawowego ustroju majątkowego regulują przepisy art. 31-46 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.).

Z regulacji art. 31 § 1 Kodeks rodzinny i opiekuńczy wynika, że z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 35 tego Kodeksu, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Z uwagi na powyższe, stwierdzić należy, iż skoro grunty objęte są ustawową wspólnością małżeńską, oznacza to, że pod względem cywilistycznym grunty te stanowią współwłasność przysługującą niepodzielnie obydwu małżonkom. W konsekwencji, w przypadku sprzedaży gruntów stanowiących wspólność ustawową, stronami takiej transakcji – jako równouprawnieni współwłaściciele – będzie Wnioskodawca oraz jego żona. Z uwagi na fakt, że powołane przepisy prawa cywilnego określają równe prawa dla małżonków, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca winien uwzględnić sprzedaż przedmiotowych działek, w części stanowiącej 50% ich wartości.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz okoliczności przedstawione we wniosku, stwierdzić należy, iż dostawa działki zabudowanej (239/1) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z uwagi na fakt. że do pierwszego zasiedlenia hali produkcyjno-montażowej, w rozumieniu ustawy, doszło w 1997 r. z chwilą wykonania przez Wnioskodawcę czynności podlegających opodatkowaniu, tj. odpłatnego oddania powyższego budynku w najem.

W związku z powyższym, zbycie nieruchomości nie będzie dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia, a także będzie następowało w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia, tym samym dyspozycje artykułu 43 ust. 1 pkt 10 ustawy są spełnione i w stosunku do sprzedaży przedmiotowej nieruchomości zabudowanej należy zastosować zwolnienie od podatku VAT.

W myśl cytowanego wyżej art. 29 ust. 5 ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z uwagi na fakt, iż dostawa budowli, o której mowa wyżej jest zwolniona od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a grunt związany z budynkami i budowlami jest opodatkowany według tych samych zasad co budynki i budowle na nim posadowione, zatem dostawa przedmiotowego gruntu korzysta również ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie uznać należało za prawidłowe.

Jednocześnie wskazać należy, iż w myśl art. 43 ust. 10, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
   
   

Z treści ust. 11 ww. artykułu wynika, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3. adres budynku, budowli lub ich części.
   
   

Odnosząc się do planowanej przez Wnioskodawcę dostawy działek niezabudowanych wskazać należy, iż zgodnie z cytowanym wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku są dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.

O przeznaczeniu nieruchomości gruntowej stanowią akty prawa miejscowego (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), a w przypadku ich braku inne akty ustanowione przez właściwe organy (studium uwarunkowań oraz decyzja o warunkach zabudowy).

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż dla wyżej wskazanych działek miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, określa przeznaczenie tych gruntów jako "tereny zabudowy obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz usług", zatem niewątpliwie należy uznać, iż są to tereny przeznaczone pod zabudowę i nie mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż dostawa niezabudowanych działek 1/32 oraz 1/34 będzie opodatkowana stawką w wysokości 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.