Istota interpretacji:

W związku z powyższym nie zostały spełnione negatywne przesłanki wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 10 dyskwalifikujące sprzedaż nieruchomości w zwolnieniu od podatku od towarów i usług gdyż, dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata Spółka jest uprawniona do zwolnienia sprzedaży budynku z podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 21 maja 2004 roku Spółka podpisała akt notarialny, na mocy którego nabyła prawo wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej oraz znajdującego się na tej nieruchomości gruntowej, stanowiącego odrębną nieruchomość budynku administracyjno — handlowego o szkielecie stalowym, podpiwniczonego o powierzchni ogólnej 3 333 m#178; posiadającym 9 kondygnacji i dach.

Budynek zgodnie z wiedzą Spółki został nabyty przez sprzedających w dniu 28 grudnia 1998 roku. W dniu zakupu budynku przez Spółkę, część znajdujących się w nim pomieszczeń była wynajmowana przez dotychczasowych właścicieli osobom prowadzącym działalność gospodarczą. Po nabyciu budynku, faktury VAT za najem były wystawiane na najemców przez Spółkę do października 2004 roku. Następnie aż do chwili obecnej obiekt nie był wykorzystywany do działalności gospodarczej.

Przedmiotowy budynek odpowiada definicji budynku określonej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 roku — Prawo Budowlane (j. t. Dz. U z 2006 r. Nr 156 poz. 1118), czyli jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Jednakże należy stwierdzić, iż budynek jako całość nigdy nie uzyskał decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Natomiast w 1993 roku Wydział Architektury, Urbanistyki i Nadzoru Budowlanego działający przy Urzędzie Miejskim w G. przyjął zgłoszenie o zamierzonym przystąpieniu do użytkowania przyziemia oraz pierwszego piętra niniejszego budynku, co wskazuje na użytkowanie budynku przez uprzednich właścicieli.

Spółka dokonała zakupu prawa wieczystego użytkowania oraz budynku na podstawie faktur VAT wystawionych przez sprzedających. Należy zaznaczyć, iż podatek od towarów i usług został w całości odliczony z tytułu nabycia budynku.

Budynek nie został przez Spółkę zakwalifikowany jako środek trwały w związku z powyższym nie dokonywano odpisów amortyzacyjnych z tego tytułu. Oczywiście wydatek z tytułu nabycia budynku nie został również ujęty jako koszt podatkowy. Należy jednak zaznaczyć, że od całości powierzchni jest opłacany podatek od nieruchomości który ze swojej istoty jest należny z tytułu posiadania nieruchomości.

W momencie nabycia, ze względu na fakt, o którym już wspomniano wyżej tj. braku formalnego odbioru budynku, został on zaklasyfikowany jako środek trwały w budowie, natomiast w 2008 roku na podstawie stosownej dokumentacji został natomiast zaklasyfikowany bilansowo zgodnie z MSSF 5 jako aktywo przeznaczone do sprzedaży.

W przedmiotowej sytuacji istotne jest również, że Spółka od momentu zakupu budynku do chwili obecnej nie dokonywała żadnych związanych z nim modernizacji ani ulepszeń.

Obecnie Spółka zamierza dokonać sprzedaży wskazanego wyżej prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej oraz znajdującego się na tej nieruchomości gruntowej stanowiącego odrębną nieruchomość budynku administracyjno — handlowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż budynku opisanego w ww. stanie faktycznym będzie korzystać ze zwolnienia w podatku od towarów i usług...

Strona wskazuje, iż z dniem 1 stycznia 2009 roku zmianie uległy przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz .U z 2004 roku Nr 54 poz. 535 z pożń. zm.) m.in. dotyczące opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości.

Biorąc pod uwagę treść przepisów ustawy o VAT, należy stwierdzić, iż przedmiotowa sprzedaż zdaniem Spółki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
   
   

Pojęcie pierwszego zasiedlenia jest definicją legalną (art. 2 pkt 14 ustawy o VAT) i oznacza oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.
   
   

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, nabycie prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej oraz znajdującego się na tej nieruchomości gruntowej stanowiącego odrębną nieruchomość budynku administracyjno — handlowego nastąpiło w 2004 roku. Budynek był już wybudowany, lecz nieodebrany zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Jednakże według Spółki ustawodawca formując definicje pierwszego zasiedlenia dla potrzeb podatku od towarów i usług nie odnosił się tu do przepisów budowlanych tym bardziej, że gdyby to było jego intencją w ustawie o VAT znalazłoby się takie odwołanie. Bardziej prawdopodobne jest, iż chodzi o obiektywny i faktyczny stan budowli tj. stan, w którym wizualnie można stwierdzić, iż budynek jest wybudowany bez odnoszenia się do dokumentacji budowlanej. Oczywiście tak jak wspomniano wyżej, przedmiotowy budynek mieści się w ramach definicji budynku wskazanym w Prawie budowlanym.

Biorąc to pod uwagę należy stwierdzić, iż Spółka

1. nabyła już wybudowany budynek,
2. nie ponosiła wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30 % wartości początkowej.
3. nie była pierwszym nabywcą któremu oddano budynek w wykonaniu czynności opodatkowanych.
   
   

Powyższe rozumienie pierwszego zasiedlenia daje podstawy aby stwierdzić, iż miało ono miejsce już wcześniej, a więc co najmniej w momencie nabycia budynku przez osoby, od których Spółka nabyła przedmiotowy budynek.

W związku z powyższym nie zostały spełnione negatywne przesłanki wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 10 dyskwalifikujące sprzedaż nieruchomości w zwolnieniu od podatku od towarów i usług gdyż, dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata (nabycie budynku przez osoby sprzedające go Spółce miało miejsce w 1998 roku).

Reasumując zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami prawa, zdaniem Spółki jest ona uprawniona do zwolnienia sprzedaży budynku z podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje