|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dostawa, garaż, lokal mieszkalny, stawki podatku | |
| Data: 2009-12-04 | |
Istota interpretacji:Jaką stawką podatku należy opodatkować dostawę garaży?Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2009 r. (data wpływu 21 września 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży garaży dokonywanej wraz z lokalami mieszkalnymi -jest nieprawidłowe. W dniu 21 września 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży garaży dokonywanej wraz z lokalami mieszkalnymi. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółdzielnia Mieszkaniowa jest w trakcie realizacji inwestycji budowlanej pn. budowa budynku mieszkalnego wraz z 8 garażami zlokalizowanymi na wspólnej kondygnacji parterowej w realizowanym obiekcie. Przedmiotem planowanej sprzedaży jest 8 lokali mieszkalnych wraz z częściami przynależnymi, tj. komórkami lokatorskimi oraz garażami. Budowane garaże, znajdujące się w tym samym budynku co lokale mieszkalne, odpowiadają wymogom określonym przez ustawodawcę w § 102 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (garaż jednostanowiskowy przeznaczony dla jednego pojazdu, wyodrębniony ścianami, posiadający odpowiednią infrastrukturę techniczną i instalacyjną). Garaże nie będą samodzielnymi, wyodrębnionymi obiektami stanowiącymi przedmiot własności - będą to pomieszczenia przynależne - części składowe lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym nie będzie możliwy obrót przedmiotowymi garażami jako samodzielnymi, wyodrębnionymi lokalami. Ustanowienie odrębnej własności do lokali mieszkalnych wraz z częściami składowymi (komórka lokatorska wraz z garażem) będzie następowało w jednym akcie notarialnym, jako jedna czynność notarialna. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż opisanego garażu (wraz z lokalem mieszkalnym objętym stawką podatku od towarów i usług 7%), który spełnia warunki określone w § 102 cytowanego rozporządzenia, stanowiącego część przynależną do lokalu mieszkalnego, jako jednego przedmiotu sprzedaży, powinna być opodatkowana stawką podatku w wysokości 7% (tak jak lokal mieszkalny)... W ocenie Wnioskodawcy, stawką podatku w wysokości 7% objęta jest dostawa obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych. Realizowany obiekt kwalifikuje się do działu 11 PKOB i odpowiada definicji budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (art. 41 ust. 12a ww. ustawy). Budowane mieszkania wraz z pomieszczeniami przynależnymi nie będą przekraczały limitów powierzchni lokalu, określonych w art. 41 ust. 12b ustawy. Zgodnie z § 2 ust. 4 ustawy o własności lokali, do lokalu mogą przynależeć jako części składowe inne pomieszczenia, nazwane przez ustawodawcę częściami przynależnymi, m.in. komórka, garaż. W związku z tym – w ocenie Wnioskodawcy - możliwa jest sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z garażem jako częścią przynależną (nie stanowiącą odrębnej własności, znajdującą się w tym samym obiekcie co mieszkanie). Uzasadnione jest więc stanowisko, że w przedstawionym przypadku czynność sprzedaży obejmuje jeden przedmiot, tj. lokal mieszkalny wraz z przynależnym pomieszczeniem – garażem. W konsekwencji uzasadnione jest również stosowanie jednej stawki podatku w wysokości 7%. Zdaniem Wnioskodawcy za powyższym przemawiają również przepisy cywilnoprawne. Na powyższą argumentację nie wpływa § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, definiujący pojęcie lokalu użytkowego, bowiem ma on znaczenie w kwalifikacji obiektów wyodrębnionych i samodzielnych W związku z powyższym – zdaniem Wnioskodawcy – w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym garażem stawka podatku wynosi 7%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Pod pojęciem towarów rozumieć należy w myśl art. 2 pkt 6 powołanej ustawy - rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (ust. 2 ww. artykułu). Stosownie do treści ust. 12 ww. artykułu, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z ust. 12a tego artykułu, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. W świetle ust. 12b ww. artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (ust. 12c ww. artykułu). Stosownie do treści § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:
Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego. Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z nim samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. A contrario nie jest lokalem mieszkalnym wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb nieprzeznaczona na stały pobyt ludzi i niesłużąca zaspokajaniu ich potrzeb. Ponadto ustawa o własności lokali w ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi". Treść powyższych przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi a pomieszczeniami przynależnymi. Pomieszczenie pomocnicze służy bezpośredniemu zaspakajaniu mieszkaniowych potrzeb ludzi, podczas gdy pomieszczenie przynależne, które stanowi część składową lokalu mieszkalnego, jest przeznaczone do realizacji potrzeb innych niż mieszkaniowe osób korzystających z samodzielnego lokalu mieszkalnego. Termin "lokal użytkowy" został zdefiniowany w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), gdzie w § 3 pkt 14 wskazano, że lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, niebędących mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że garaż nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia służącego zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych (pomieszczenia pomocniczego). Garaż stanowi pomieszczenie przynależne, a według ww. rozporządzenia - lokal użytkowy. Przedstawiona analiza przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż preferencyjna stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w powołanych przepisach ustawy o podatku od towarów i usługi oraz rozporządzenia Ministra Finansów nie będzie miała zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkaniowych. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółdzielnia jest w trakcie realizacji inwestycji budowlanej, po zrealizowaniu której nastąpi sprzedaż 8 lokali mieszkalnych wraz z częściami przynależnymi, tj. komórkami lokatorskimi oraz garażami. Budowane garaże, znajdujące się w tym samym budynku co lokale mieszkalne, odpowiadają wymogom określonym przez normodawcę w § 102 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (garaż jednostanowiskowy przeznaczony dla jednego pojazdu, wyodrębniony ścianami, posiadający odpowiednią infrastrukturę techniczną i instalacyjną). Garaże nie będą samodzielnymi, wyodrębnionymi obiektami stanowiącymi przedmiot własności (będą to pomieszczenia przynależne), części składowe lokalu mieszkalnego. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że planowana sprzedaż garażu jako części lokalu użytkowego, niepełniącego funkcji mieszkaniowych, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podlegać będzie opodatkowaniu stawką 22%. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszcz, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń. |
|
| 2009-12-04 |