Istota interpretacji:

Czy Spółka zastosowała prawidłową stawkę podatku VAT, jednolitą dla całości sprzedawanej nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w dniu 10 czerwca 2009r. na podstawie aktu notarialnego dokonał sprzedaży nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów za łączną cenę 438.375,28 zł zawierającą podatek VAT wg stawki 22%, tj. w kwocie 79.051,28 zł.

Sprzedaż obejmowała:

1. udział w wysokości 1/12 części w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działek gruntów o numerach: 867/10, 258/14, 260/14, 297/14, 362/14, 866/10, 873/10, 897/14, 899/14, 1037/9 252/14 o łącznym obszarze 1,0231 ha oraz taki sam udział w prawie własności infrastruktury drogowej i dwóch przyczółków wiaduktu,
2. udział w wysokości 1/6 części w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działek gruntów o numerach 1040/9, 1041/9 o łącznym obszarze 892m2 oraz taki sam udział w prawie własności urządzenia w postaci części toru kolejowego,
3. prawo użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działki gruntu o numerze 1039/9 o łącznym obszarze 2 592 m2 oraz prawo własności budynku przemysłowego.
   
   

Sprzedany majątek Wnioskodawca nabył w dniu 4 stycznia 2007r. W stosunku do większości nabytych nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów (pkt a i c) nie przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na występującą stawkę zwolnioną z podatku VAT, gdyż przedmiotowe nieruchomości były towarem używanym. Natomiast nieruchomość opisana w pkt b była opodatkowana 22% stawką podatku VAT i Spółka dokonała przysługującego mu obniżenia podatku.

W okresie użytkowania powyższego majątku Spółka nie poniosła wydatków na ich ulepszenie. W dniu dokonania sprzedaży przedmiotowego majątku Spółka wystawiła nabywcy fakturę VAT i opodatkowała powyższą transakcję 22% stawką podatku VAT - zgodnie z aktem notarialnym.

Wnioskodawca pismem z dnia 26 sierpnia 2009r. uzupełnił stan faktyczny w następujący sposób.

Wszystkie działki opisane (część a i b) są zabudowane drogami, niektóre z nich również torami bądź przyczółkami wiaduktu.

ad. pkt a)

• działka nr 867/10 – drogą,
• działka nr 258/14 – drogą i torami kolejowymi,
• działka nr 260/14 – drogą i torami kolejowymi,
• działka nr 297/14 – drogą i przyczółkami wiaduktu,
• działka nr 362/14 – drogą i przyczółkami wiaduktu,
• działka nr 866/10 – drogą,
• działka nr 873/10 – drogą,
• działka nr 897/14 – drogą,
• działka nr 899/14 – drogą,
• działka nr 1037/9 – drogą,
• działka nr 252/14 – drogą.
  
  

ad. pkt b)

• działka nr 1040/9 – drogą,
• działka nr 1041/9 – drogą.
  
  

ad. pkt c)

• działka nr 1039/9 – budynkiem przemysłowym.
  
  

Nie występują działki niezabudowane.

W okresie użytkowania Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie przedmiotowych budowli oraz budynku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka zastosowała prawidłową stawkę podatku VAT, jednolitą dla całości sprzedawanej nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów...

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntów przeznaczonych na cele inne niż rolnicze, wraz z budynkami i budowlami trwale z gruntem związanymi jest opodatkowane 22% stawką podatku VAT. Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a dotyczy jedynie dostawy obiektów budowlanych, tj. samych budynków, budowli lub ich części, bez prawa wieczystego użytkowania gruntów. Jednocześnie Spółka informuje, że w związku z powyższym nie składała oświadczenia opisanego w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, uważając je za bezzasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Prawo wieczystego użytkowania uznaje się za prawo rzeczowe o charakterze zbliżonym do prawa własności. Prawo wieczystego użytkowania zostało wymienione odrębnie w art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, zgodnie z którym jego zbycie należy traktować jak dostawę towarów.

Towarem jest także udział w prawie własności nieruchomości.

Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. UE L Nr 347 str 1 ze zm.) państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1. określone udziały w nieruchomości,
2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
   
   

Zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) własność tej samej rzeczy może także przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Udział we współwłasności, w aspekcie regulacji zawartych w przepisach Kodeksu cywilnego, wyraża zakres uprawnień, współwłaściciela względem rzeczy wspólnej (także w stosunku do pozostałych współwłaścicieli) i jest określony odpowiednim ułamkiem. Każdy ze współwłaścicieli stosownie do art. 198 Kodeksu cywilnego może swym udziałem swobodnie rozporządzać, bez zgody pozostałych współwłaścicieli, a wyjątki wynikać mogą jedynie z przepisów prawa. Zatem w zakresie pojęcia towarów jako, budynków, budowli i ich części jak również gruntów mieści się współwłasność jako prawo do rzeczy wspólnej.

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jedną z nich jest zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;
   
   

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
   
   

Zgodnie z art. 43 ust. 10 i 11 ww. ustawy podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
   
   

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3. adres budynku, budowli lub ich części.
   
   

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z kolei kwestię zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkami i budowlami rozstrzygają przepisy § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) w myśl, których zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Powyższe oznacza, iż do zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków i budowli korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym obiekty te są posadowione.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w dniu 4 stycznia 2007r. nabył udziały w prawie użytkowania wieczystego działek zabudowanych budowlami wraz z udziałami w prawie własności tych budowli, a także nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem przemysłowym wraz z prawem własności tego budynku. W okresie użytkowania Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie budowli oraz budynku. W dniu 10 czerwca 2009r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży ww. nieruchomości zabudowanej. Wnioskodawca wskazał, iż nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.

W świetle cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż sprzedaż udziału w wysokości 1/12 i 1/6 części w prawie własności budowli i użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności budynku przemysłowego i użytkowania wieczystego nieruchomości, na której jest posadowiony przedmiotowy budynek jako, że została dokonana z zachowaniem warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10 tj. po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia a podatnik nie zrezygnował ze zwolnienia na podstawie ust. 10 i 11 tego artykułu, sprzedaż ta podlega zwolnieniu od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w związku z § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.