Istota interpretacji:

Ustawodawca nie przewidział preferencyjnej stawki podatku VAT dla sprzedaży włosia końskiego. Zatem stawką właściwą przy jego sprzedaży, obowiązującą w kraju do 31.12.2009 r., jest stawka podstawowa VAT – 22%.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i związane z nim zdarzenie przyszłe.

Ustawa z dnia 11 kwietnia 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług w wykazie towarów opodatkowanych stawką 3% wymienia: odpady zwierzęce niejadalne 15.11.40-00-20 szczecina i sierść. Pochodzą z korzenia 15 – Produkty spożywcze.

W wykazie nie ma włosia końskiego – wg PKWiU 01.22.32 – sierść zwierzęca cienka lub gruba nie czesana włączając włosie końskie. Wywodzi się z korzenia 01 – Produkty rolnictwa i łowiectwa.

Wymienione PKWiU obowiązuje do 31.12.2009 r. Natomiast z dniem 1 grudnia 2008 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykazu towarów do poboru podatku od towarów i usług w imporcie objętych stawką tego podatku w wys. 3%, które ujednolica wszystkie produkty pochodzenia zwierzęcego gdzie indziej nie wymienione, nie nadające się do spożycia wg układu CN-0511, w którym to zawiera się również włosie końskie. Stosownie do rozporządzenia ujednolicono również kody Taric – dla organów celnych V044 – stawka 3% (poprzednio wyodrębniono włosie końskie – kod celny CN 05119995 – kod dodatkowy V069 – stawka 22%. Wnioskodawca włosie końskie sprzedawał i sprzedaje w kraju ze stawką VAT 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką VAT należy opodatkować sprzedaż włosia końskiego w kraju obecnie i od 1 stycznia 2010 (kiedy nastąpi zmiana PKWiU)...

Zdaniem wnioskodawcy do końca roku 2009 sprzedaż włosia końskiego winna być opodatkowana stawką 22% - w kraju (do końca obowiązywania w podatkach PKWiU). Natomiast od momentu wejścia nowego systemu PKWiU tj. od 1 stycznia 2010 r. należy włosie końskie przyporządkować do tego samego kodu PKWiU i wówczas jeżeli rozporządzenie uwzględni nowe kody (a powinno) wnioskodawca zastosuje stawkę 3%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust.1 ustawy).

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2009 roku, do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) określoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług wynosi 22%, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 146 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się stawkę w wysokości 3% w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 5, których przedmiotem są towary i usługi wymienione w załączniku nr 6 do ustawy, z wyłączeniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów.

W poz. 8 załącznika nr 6 do ustawy zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 3% wymieniono pod symbolem PKWiU ex 01.2 - zwierzęta żywe i produkty pochodzenia zwierzęcego - z wyłączeniem m.in. wełny (sierści) pranej i włosia surowego pograbarskiego oraz preparowanego (PKWiU 01.22.31-00.20, 01.22.32-00.12, -00.22, -00.32, -00.42, ex-00.51, -00.52). Wg objaśnień do załącznika, ex- dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania.

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jest klasyfikacją obejmującą grupowania produktów w podziale dziewięciopoziomowym, tj. sekcje, działy, grupy, klasy, kategorie, podkategorie, pozycje oraz grupowania poziomu ósmego i dziewiątego, z dodatkowym poziomem pośrednim (podsekcje). Grupowania poziomu drugiego (działy) oznaczone są symbolami dwucyfrowymi, natomiast kolejne poziomy grupowań odpowiednio symbolami o większej ilości cyfr, aż do poziomu dziewiątego oznaczonego symbolami dziesięciocyfrowymi.

W zasadach metodycznych PKWiU określone zostały sposoby tworzenia grupowań na poszczególnych szczeblach podziału.

I tak w PKWiU rozróżnia się niżej podane rodzaje grupowań:

• grupowania macierzyste - są to grupowania podlegające podziałowi na niższych szczeblach, np. podkategorie są grupowaniami macierzystymi w stosunku do pozycji, dziewięciocyfrówek i dziesięciocyfrówek; dziesięciocyfrówki nie mogą być grupowaniami macierzystymi;

• grupowania pochodne - są grupowaniami, na które dzielą się grupowania macierzyste, np. pozycje są grupowaniami pochodnymi w stosunku do podkategorii, dziesięciocyfrówki w stosunku do dziewięciocyfrówek;

• grupowania końcowe - są to grupowania, które nie podlegają podziałowi; w PKWiU są nimi jedynie dziesięciocyfrówki.
  
  

Przy tworzeniu PKWiU przyjęto zasadę kompletności podziału grupowań macierzystych, jako podstawowy i nieodzowny warunek poprawności całej klasyfikacji; zasada ta stanowi, że suma zakresów grupowań pochodnych musi być równa zakresowi bezpośrednio nadrzędnego grupowania macierzystego; oznacza to, że suma zakresów grupowań pochodnych musi w pełni wyczerpywać zakres grupowania macierzystego i nie może być od niego większa. Z powyższego wynika, iż w grupowaniu poziomu wyższego (macierzystym) mieści się grupowanie poziomu niższego (pochodne).

Przenosząc powyższe zasady na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w ww. grupowaniu PKWiU 01.2 mieści się m.in. wskazany przez Wnioskującą symbol 01.22.32 "Sierść zwierzęca cienka lub gruba (łącznie z włosiem końskim) nie zgrzeblona, nieczesana".

Ww. załącznik nr 6 do ustawy wyłącza ze stosowania stawki 3% przy sprzedaży zwierząt żywych i produktów pochodzenia zwierzęcego (PKWiU ex 01.2) m.in. wełnę (sierść) praną i włosie surowe pograbarskie oraz preparowane. W poz. 8 załącznika jak wskazano wyżej wyłączone zostały symbole PKWiU 01.22.31-00.20, 01.22.32-00.12, -00.22, -00.32, -00.42, ex-00.51, -00.52 (czyli m.in. sierść zwierzęca cienka lub gruba (łącznie z włosiem końskim) nie zgrzeblona, nieczesana). Powyższe oznacza, że wyłączenie ze stosowania preferencyjnej stawki VAT dotyczy również włosia końskiego. Jego dostawa nie korzysta zatem z preferencyjnej 3% stawki podatku VAT.

Jednocześnie należy wskazać, iż zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W poz. 8 tego załącznika wskazano symbol PKWiU ex 01.2 "Zwierzęta żywe i produkty pochodzenia zwierzęcego", z wyłączeniem m.in. wełny i sierści zwierzęcej cienkiej lub grubej. Jak wskazano powyżej sierść zwierzęca cienka lub gruba (łącznie z włosiem końskim) wymieniona jest w grupowaniu PKWiU 01.22.32 "Sierść zwierzęca cienka lub gruba (łącznie z włosiem końskim) nie zgrzeblona, nieczesana".

Powyższe oznacza, że do sprzedaży włosia końskiego nie ma również zastosowania stawka podatku VAT w wys. 7%.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż ustawodawca nie przewidział preferencyjnej stawki podatku VAT dla sprzedaży włosia końskiego. Zatem stawką właściwą przy jego sprzedaży, obowiązującą w kraju do 31.12.2009 r., jest stawka podstawowa VAT – 22%. W związku z tym stanowisko Wnioskującej w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.