|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: garaż, miejsce postojowe, opłata eksploatacyjna, spółdzielnie mieszkaniowe | |
| Data: 2009-07-31 | |
![]() Istota interpretacji:Opodatkowanie opłat eksploatacyjnych za użytkowanie garażu i miejsca postojowego.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółdzielnia jest wieczystym użytkownikiem gruntu, na którym posadowione są pawilony handlowo – usługowe. Właścicielem tych pawilonów jest Spółdzielnia. W pawilonach mieszczą się: garaże, lokale na potrzeby własne, pomieszczenie MPEC i lokale użytkowe w najmie. Spółdzielnia posiada również budynki posadowione na gruncie własnym, w których oprócz lokali mieszkalnych znajdują się lokale użytkowe, garaże, miejsca postojowe. Garaże i miejsca postojowe nie są pomieszczeniami przynależnymi, ale posiadają wyliczony udział % w nieruchomości wspólnej i w gruncie (na podstawie Uchwał dotyczących odrębnej własności). Użytkownikami garaży i miejsc postojowych są zarówno członkowie jak i osoby niebędące członkami Spółdzielni, którzy posiadają do nich spółdzielcze własnościowe prawo. Prawo to zostało nadane na podstawie odrębnych przydziałów (niezależnych od przydziału lokalu mieszkalnego). Wszyscy użytkownicy garaży i miejsc postojowych obciążani są co miesiąc opłatami eksploatacyjnymi. Na ww. opłaty składają się: opłata eksploatacyjna - zarządzanie, podatek od nieruchomości, wieczyste użytkowanie gruntu, ubezpieczenie majątkowe. Do skalkulowanej opłaty zostaje doliczony podatek VAT w wysokości 22%. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ opłata za garaże i miejsca postojowe skalkulowana jest z kilku składników a ich użytkownicy posiadają na nie odrębny tytuł prawny, to jako kompleksowość świadczenia powinna być opodatkowana 22% stawką VAT. Ponadto art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.) wskazuje grupę osób, w przypadku których świadczenie przez spółdzielnię czynności, za które pobierane są opłaty na podstawie art. 4 ust. 1, 2, 4, i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, jest zwolnione od podatku VAT. Zwolnienie to dotyczy wyłącznie eksploatacji i utrzymania lokali mieszkalnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje jednak szereg zwolnień o charakterze podmiotowym i przedmiotowym. W niniejszej sprawie należy przytoczyć art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, w myśl którego zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz:
Ponadto z przepisu § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) wynika, że zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, ze zm.). Powołany powyżej przepis art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, iż:
Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnienie od podatku VAT odnosi się do czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni mieszkaniowych, a także osób niebędących członkami spółdzielni. Muszą być oni właścicielami lokali mieszkalnych lub musi im przysługiwać spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Rodzaje opłat wymienione w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych dotyczą wszelkich opłat. Jednakże przepisy art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 15 cyt. wyżej rozporządzenia, wyraźnie wskazują na właścicieli lokali mieszkalnych, członków spółdzielni i osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa lub prawa własności do lokali mieszkalnych. Należy zwrócić uwagę, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze, nie wskazują definicji "lokal mieszkalny" i "lokal użytkowy". W związku z tym, należy posiłkować się m. in. definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu powyższej ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspakajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Natomiast w myśl ust. 4 powyższego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi". Ponadto rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w § 3 pkt 14 określa lokal użytkowy jako pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. W związku z powyższym, garaż choć stanowi część składową lokalu mieszkalnego nie należy do pomieszczeń pomocniczych lecz przynależnych do danego lokalu i nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych ludności. Zatem zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT oraz w § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, odnosi się do czynności związanych z lokalami mieszkalnymi. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności – za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy zaś czynności związanych z lokalami użytkowymi. Należy podkreślić, że zwolnienia w podatku od towarów i usług wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. mają charakter wyjątkowy, a jako takie winny być interpretowane ściśle, nie zaś w sposób rozszerzający. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółdzielnia jest właścicielem pawilonów posadowionych na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym, w których mieszczą się: garaże, lokale na potrzeby własne, pomieszczenie MPEC i lokale użytkowe w najmie. Spółdzielnia posiada również budynki posadowione na gruncie własnym, w których oprócz lokali mieszkalnych znajdują się lokale użytkowe, garaże, miejsca postojowe. Garaże i miejsca postojowe nie są pomieszczeniami przynależnymi, ale posiadają wyliczony udział % w nieruchomości wspólnej i w gruncie. Użytkownikami garaży i miejsc postojowych są zarówno członkowie jak i osoby niebędące członkami Spółdzielni, którzy posiadają do nich spółdzielcze własnościowe prawo. Prawo to zostało nadane na podstawie odrębnych przydziałów (niezależnych od przydziału lokalu mieszkalnego). Wszyscy użytkownicy garaży i miejsc postojowych obciążani są co miesiąc opłatami eksploatacyjnymi. Na ww. opłaty składają się: opłata eksploatacyjna - zarządzanie, podatek od nieruchomości, wieczyste użytkowanie gruntu, ubezpieczenie majątkowe. W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że wszelkie opłaty wnoszone na pokrycie kosztów utrzymania (opłaty eksploatacyjne) garaży i miejsc postojowych nie korzystają ze wskazanych wyżej zwolnień od podatku i tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W myśl ogólnych zasad ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia konkretnej usługi, nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które na tę usługę się składają i opodatkowywać ich osobno. Usługodawca sprzedaje określoną usługę a nie elementy (koszty), które się na nią składają. Znajduje to potwierdzenie w brzmieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Z cytowanego powyżej przepisu wynika, że podstawą opodatkowania przy pobieraniu opłat za użytkowanie garaży i miejsc postojowych jest cała kwota należna z tytułu wykonania usługi. Nie ma zatem podstaw do wyodrębniania z podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług opłat pobieranych przez Spółdzielnię z tytułu podatku od nieruchomości, czy ubezpieczenia majątkowego. Reasumując, pobieranie opłat eksploatacyjnych wnoszonych przez członków Spółdzielni, jak i osoby niebędące członkami Spółdzielni, posiadających spółdzielcze prawo własności do garażu lub miejsca postojowego należy traktować jako kompleksową usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2009-07-31 |
