Istota interpretacji:

stawką podatku VAT należy opodatkować kwiaty dzikiego hibiskusa w syropie

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 maja 2009r. (data wpływu 21 maja 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 maja 2009r. znak: IBPP2/443-176/09/RSz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą importuje kwiaty dzikiego hibiskusa w syropie i chce je sprzedawać na rynku polskim. Skład kwiatów dzikiego hibiskusa w syropie to: 38% kwiaty dzikiego hibiskusa, cukier trzcinowy, woda źródlana.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 18 maja 2009r. Wnioskodawczyni stwierdziła, iż dnia 4 lutego 2009r. zakupione zostały słoiki z kwiatami dzikiego hibiskusa w syropie od australijskiej firmy, działającej poprzez holenderskiego przedstawiciela. Następnie słoiki zostały przywiezione do Polski. Skład takich 250g słoików to: 11 kwiatów dzikiego hibiskusa, woda i cukier trzcinowy.

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług nie wymienia enumeratywnie pozycji: kwiaty dzikiego hibiskusa w syropie. Po konsultacjach z Głównym Urzędem Statystycznym Wnioskodawczyni stwierdziła, że dla określenia tego artykułu najodpowiedniejszy będzie symbol 15.84.24 PKWiU dotyczący owoców, orzechów, skórek z owoców i innych części roślin konserwowanych cukrem. Wnioskodawczyni wskazała iż, skład ww. słoików to kwiaty dzikiego hibiskusa (czyli według tego symbolu - inne części roślin) oraz woda i cukier trzcinowy (czyli konserwowane cukrem).

Wnioskodawczyni prosi zatem o sprecyzowanie jaką stawkę podatku VAT należy zastosować do opisanych produktów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawką podatku VAT należy opodatkować kwiaty dzikiego hibiskusa w syropie...

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Wnioskodawczyni stwierdziła, że nadając słoikom z kwiatami dzikiego hibiskusa w syropie symbol 15.84.24 PKWiU, należy je opodatkować 7% stawką podatku VAT (zał. Nr 3 poz.27 do ustawy o podatku VAT).

Dla potrzeb niniejszej interpretacji przyjęto stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione w piśmie z dnia 18 maja 2009r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku z dnia 27 lutego 2009r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Dla prawidłowego określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary i usługi, ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Dz. U. Nr 207, poz. 1293 – do celów m. in. opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2009r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ww. ustawy o VAT.

Co do zasady, stawka podatku od towarów i usług – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, Ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku Nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W pozycji 27 tego załącznika wymieniono towary sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 15.84.24 "Owoce, orzechy, skórki z owoców i inne części roślin, konserwowane cukrem"

Należy w tym miejscu zauważyć, iż na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 74, poz. 444 ze zm.) w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 3% w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 5 ustawy zmienionej w art. 1, których przedmiotem są towary wymienione w załączniku do ustawy, z wyłączeniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów.

W ww. załączniku do ustawy, ustawodawca zawarł wykaz towarów, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 3%.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż importuje kwiaty dzikiego hibiskusa w syropie i chce je sprzedawać na rynku polskim.

Wnioskodawczyni stwierdziła, iż dnia 4 lutego 2009r. zakupione zostały słoiki z kwiatami dzikiego hibiskusa w syropie od australijskiej firmy, działającej poprzez holenderskiego przedstawiciela. Następnie słoiki zostały przywiezione do Polski. Skład takich 250g słoików to: 11 kwiatów dzikiego hibiskusa, woda i cukier trzcinowy.

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług nie wymienia enumeratywnie pozycji: kwiaty dzikiego hibiskusa w syropie. Po konsultacjach z Głównym Urzędem Statystycznym Wnioskodawczyni stwierdziła, że dla określenia tego artykułu najodpowiedniejszy będzie symbol PKWiU 15.84.24 dotyczący owoców, orzechów, skórek z owoców i innych części roślin konserwowanych cukrem.

Podkreślić należy, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania wyrobów i usług do odpowiednich grupowań statystycznych. Do określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności oraz prawidłowym zaklasyfikowaniem tych czynności do właściwych grupowań statystycznych, obowiązany jest Podatnik.

Z uwagi na powyższe tut. Organ nie jest właściwy dla rozstrzygania kwestii wyboru symbolu PKWiU dla sprzedawanych przez Wnioskodawczynię produktów (słoików z kwiatami dzikiego hibiskusa w syropie).

W związku z powyższym tut. Organ podatkowy w wydanej interpretacji odniósł się do klasyfikacji statystycznej towaru podanej przez Wnioskodawczynię we wniosku.

Zauważyć należy, iż w wymienionym załączniku do ww. ustawy dnia 11 kwietnia 2008r. stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 3%, nie został wymieniony symbol PKWiU 15.84.24, wskazany przez Wnioskodawczynię.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, przepisy ww. ustawy z dnia 11 kwietnia 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz wskazane we wniosku przez Wnioskodawczynię produkty (słoiki z kwiatami dzikiego hibiskusa w syropie – symbol PKWiU 15.84.24), tut. Organ stwierdza, iż dostawa przedmiotowych towarów podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 7%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni, sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 18 maja 2009r., iż nadając słoikom z kwiatami dzikiego hibiskusa w syropie symbol 15.84.24 PKWiU, należy je opodatkować 7% stawką podatku VAT, należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawczynię zaklasyfikowania wyrobu według PKWiU.

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług lub Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawczynię obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wyrobu.

Ponadto należy zaznaczyć, że interpretacja niniejsza traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów stanu faktycznego (w szczególności błędnej klasyfikacji statystycznej dokonanej przez Wnioskodawczynię) lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.