|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: muzeum, odliczenie podatku od towarów i usług, proporcja, rozliczenie dotacji, stawki podatku, wskaźnik | |
| Data: 2009-03-12 | |
![]() Istota interpretacji:Zasady odliczania podatku naliczonego od towarów i usług związanych z działalnością Muzeum opodatkowaną i zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury działająca na podstawie:
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy o muzeach celem działalności Wnioskodawcy jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów. Muzeum realizuje cele w szczególności poprzez (art. 2 ww. ustawy):
Działalność Muzeum jest finansowana z:
Dochody z działalności gospodarczej przeznaczane są w całości na działalność statutową Muzeum. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT, uzyskiwane przychody:
Wnioskodawca do wartości przychodów mianownika współczynnika proporcji wlicza następujące składniki:
Do wartości przychodów mianownika współczynnika proporcji Wnioskodawca nie wlicza następujących składników:
W związku z opisanym stanem faktycznym zadano następujące pytania: W jaki sposób w poniższych przypadkach Wnioskodawca winien pomniejszać podatek należny o podatek naliczony związany z działalnością Muzeum...
Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z dnia 9 marca 2009r.): Ad. 2) w tym przypadku kwotę podatku należnego można obniżyć o cała kwotę podatku naliczonego zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ww. ustawy ponieważ Podatnik uzyskuje przychody podlegające opodatkowaniu. Ad. 3) w przypadku zakupów związanych z działalnością z której uzyskiwane są przychody opodatkowane np. z tytułu najmu pomieszczeń (pomieszczenia wynajmowane z wyposażeniem np. stoły, krzesła i inne), wydatki poniesione w związku z organizacją wystaw lub innych wydarzeń kulturalnych, na które wstęp jest biletowany, zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ww. ustawy kwotę podatku należnego można obniżyć o całą kwotę podatku naliczonego. Podatnik może odliczyć podatek naliczony od środków trwałych i inwestycji zakupionych z przeznaczeniem na wykorzystywanie wyłącznie z działalności z której Podatnik osiąga przychody opodatkowane. Natomiast w przypadku zakupu na przykład wyposażenia, mebli do administracji, sprzętu komputerowego, a więc w przypadku gdy nie ma możliwości konkretnego przyporządkowania wartości zakupów towarów i usług przeznaczonych do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego - obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego może nastąpić zgodnie z treścią art. 90 ust. 2 ww. ustawy, czyli proporcjonalnie. Ad. 4) w tym przypadku kwotę podatku należnego można obniżyć o całą kwotę podatku naliczonego, zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ww. ustawy ponieważ Podatnik osiąga przychody opodatkowane (opodatkowanie biletów wstępu). Ad. 5) organizowanie imprez bezpłatnych, z których Muzeum nie osiąga żadnych przychodów, nie podlega opodatkowaniu. W związku z tym Podatnik nie ma prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu towarów i usług wykorzystywanych w całości do czynności nieodpłatnych. Ad. 6) w takim przypadku nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ Podatnik nie osiąga przychodów opodatkowanych z ww. działań. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje więc wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. W przypadku gdy podatnik dokonuje zakupów związanych z czynnościami w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje zastosowanie znajdują przepisy art. 90 i 91 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje. Przepis art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT stanowi, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku, do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1. podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Zgodnie z art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o VAT proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Proporcję tę określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja i zaokrągla się ją w górę do najbliższej liczby całkowitej. Szczegółowe zasady odliczenia częściowego, w przypadku gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, uregulowane zostały dalszymi przepisami art. 90 natomiast zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonywania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury i podatnikiem podatku VAT. Ze względu na swoją działalność wykonuje czynności zwolnione od podatku VAT oraz czynności opodatkowane podatkiem VAT tj.:
Jednocześnie z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca organizuje imprezy bezpłatne, z których nie osiąga żadnych przychodów, i które jak podaje Wnioskodawca nie podlegają opodatkowaniu. W związku z powyższą działalnością dokonywane są różne zakupy, z których niektóre Wnioskodawca potrafi przyporządkować bezpośrednio do danego rodzaju sprzedaży, a niektórych nie. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego w poszczególnych przypadkach przedstawia się następująco: Ad. 1 – Podatek naliczony dotyczący bieżącej działalności Wnioskodawcy w odniesieniu do budynku będącego jego siedzibą (m.in. zakup materiałów biurowych, przeglądów, faktur za media, materiały gospodarcze dotyczące utrzymania stanu technicznego budynku i inne) – jeżeli, jak wskazał Wnioskodawca, w budynku tym wykonywane są zarówno czynności opodatkowane i zwolnione i jednocześnie nie jest możliwe przypisanie w konkretny sposób poszczególnych zakupów do działalności opodatkowanej i zwolnionej, to odliczenie winno nastąpić na zasadach określonych w art. 90 ustawy o VAT. Ad. 2 i Ad. 4 – Podatek naliczony związany wyłącznie z czynnościami dzierżawy lub wynajmu nieruchomości (np. przeglądy podlegające refakturowaniu) oraz gdy dotyczy wyłącznie kosztów organizacji wystaw i innych imprez, z których uzyskiwane są przychody w postaci biletów wstępu, i które to czynności, jak podaje Wnioskodawca są czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT – Wnioskodawca ma prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych wyłącznie z tymi czynnościami, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Ad. 3 – Podatek naliczony wynikający z faktur zakupu środków trwałych i inwestycji związanych wyłącznie z działalnością opodatkowaną Muzeum, taką jak np. najem pomieszczeń (pomieszczenia wynajmowane z wyposażeniem np. stoły, krzesła i inne) oraz związany wyłącznie z organizacją wystaw lub innych wydarzeń kulturalnych, na które wstęp jest biletowany (działalność opodatkowana jak podano we wniosku) – w takim przypadku Wnioskodawca ma prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast w przypadku zakupu przez Wnioskodawcę towarów (np. wyposażenia, mebli do administracji, sprzętu komputerowego), w stosunku do których nie ma możliwości konkretnego przyporządkowania wartości zakupów przeznaczonych do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego może nastąpić zgodnie z treścią art. 90 ustawy o VAT, czyli z zastosowaniem proporcji. Ad. 5 i Ad. 6 – Podatek naliczony dotyczący kosztów organizacji wystaw i innych imprez, na które wstęp jest bezpłatny, i które to czynności w ocenie Wnioskodawcy nie podlegają opodatkowaniu oraz kosztów wydarzeń kulturalnych realizowanych z projektów dofinansowanych ze środków UE na zasadzie refundacji, które w ocenie Wnioskodawcy nie będą generowały przychodów opodatkowanych - Wnioskodawca, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunkująca prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego, mianowicie brak związku z czynnościami opodatkowanymi. Należy jednak stwierdzić, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług poniesionych w związku z prowadzeniem działalności nie ma znaczenia źródło ich finansowania, tj. czy poniesione wydatki stanowiące koszty ogólne projektu zostały sfinansowane dotacją, czy też pokryte ze środków własnych Wnioskodawcy. Bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Reasumując, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie, w jakim zakupy te związane są ze sprzedażą opodatkowaną zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast w przypadku, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z proporcją obliczoną według zasad określonych przepisami art. 90 i 91 ustawy o VAT. Jednocześnie tut. organ pragnie zauważyć, iż granice tego szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy. Wnioskodawca w poz. 51 wniosku ORD-IN sformułował następujące pytanie: W jaki sposób w poniższych przypadkach Wnioskodawca winien pomniejszać podatek należny o podatek naliczony związany z działalnością Muzeum... W związku z powyższym interpretacja niniejsza nie dotyczy kwestii prawidłowości stosowanych przez Wnioskodawcę stawek podatku VAT, zwolnienia z opodatkowania tym podatkiem czy też uznania za niepodlegające opodatkowaniu dokonywane przez Wnioskodawcę czynności. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Nadmienić należy jednak, że przepisy art. 90 i 91 ustawy o VAT znajdują zastosowanie wyłącznie do tej części obrotów i zakupów, która związana jest z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o VAT (tj. opodatkowaną i zwolnioną), a nie dotyczą działalności niepodlegającej opodatkowaniu. Jeżeli zatem u Wnioskodawcy wystąpiłaby sytuacja, w której dokonałby zakupów związanych zarówno z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, opodatkowanymi i zwolnionymi z opodatkowania, i jednocześnie nie byłoby możliwości jednoznacznego przyporządkowania dokonanych zakupów do konkretnego rodzaju działalności, chcąc dokonać odliczenia podatku naliczonego, należałoby tego dokonać stosując dwuetapowy klucz podziału. Mianowicie w pierwszym etapie z całości zakupów, których nie można bezpośrednio przyporządkować działalności opodatkowanej, Wnioskodawca winien wydzielić tę ich część, która związana jest z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu i część, która związana jest z działalnością gospodarczą (zarówno opodatkowaną jak i zwolnioną). Aby tego dokonać Wnioskodawca powinien posłużyć się wybranym przez siebie miarodajnym i uzasadnionym kluczem podziału, odpowiednim dla specyfiki prowadzonej działalności. Należy zaznaczyć, że wyboru tego klucza powinien dokonać sam Wnioskodawca. Natomiast w drugim etapie, w odniesieniu do części zakupów związanych z działalnością gospodarczą (zarówno opodatkowaną jak i zwolnioną), Wnioskodawca winien ustalić właściwą proporcję jako udział rocznego obrotu z działalności gospodarczej opodatkowanej i zwolnionej, zgodnie z przepisami art. 90 ustawy o VAT. Ponadto Wnioskodawca dokonując odliczenia podatku zgodnie z zasadami określonymi w przepisach art. 86 i art. 90 ustawy o VAT, musi mieć na uwadze również ograniczenia wskazane w art. 88 ustawy o VAT oraz obowiązek dokonania korekty, o którym mowa w art. 91 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl w art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Nadmienia się, że w zakresie określenia przychodów jakie winny być wliczane do mianownika wartości współczynnika proporcji zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-03-12 |
