Istota interpretacji:

VAT usług w zakresie miejsca świadczenia usługi wybudowania stoisk targowych

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - firma zajmująca się zabudową stoisk targowych, z własnych elementów wystawienniczych, zgodnie z projektem zatwierdzonym przez klienta. Elementy zabudowy stoisk są przygotowywane w Polsce i przewożone na teren targów. Na miejscu następuje tylko ich montaż i demontaż, Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży. Powierzchnię pod zabudowę wynajmuje nabywca usługi.

W związku ze zmianami w polskiej ustawie VAT z 01.12.2008r., zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a) miejscem opodatkowania targów i wystaw jest miejsce, gdzie te usługi są faktycznie świadczone.

W styczniu Wnioskodawca wykonał usługę na terenie Ukrainy dla polskiej firmy, natomiast w lutym firma wykonała usługę na terenie Niemiec, również dla polskich nabywców usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy od 01.12.2008r. wykonując usługę montażu i demontażu stoisk poza granicami Polski dla kontrahenta unijnego (również z Polski) i kontrahenta z poza unii, firma powinna wystawić fakturę, np. (niepodlegającą opodatkowaniu VAT, z prawem do odliczenia podatku naliczonego)...
2. Czy firma ma obowiązek rejestracji w krajach, gdzie jej usługi były faktycznie świadczone, w celach odprowadzenia podatku VAT...
3. Czy można obowiązkiem uregulowania VAT-u obciążyć nabywcę usługi...
4. Czy po zarejestrowaniu firma wystawia fakturę VAT ze stawką, która obowiązuje w danym kraju na w/w usługi...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

Pytanie 1

Od 01.12.2008r. wykonując usługę na Ukrainie w Kijowie, Wnioskodawca wystawia fakturę VAT np. w kwocie netto, z adnotacją, że usługa nie podlega opodatkowaniu VAT na terenie polski zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a) ustawy o VAT.

Natomiast wykonując usługę na terenie Niemiec, Wnioskodawca wystawia fakturę VAT np. z uwagą: zgodnie z art. 13b niemieckiej ustawy VAT nabywca usługi zobowiązany jest do rozliczenia niemieckiego podatku VAT.

Pytanie 2

Wnioskodawca musi się zarejestrować, jeśli nabywca usługi nie jest zarejestrowany lub jeśli przepisy danego kraju mówią inaczej np. w Niemczech.

Pytanie 3

Można jedynie wtedy, jak jest zarejestrowany w danym kraju, w którym usługi będą faktycznie świadczone.

Pytanie 4

Tak, po zarejestrowaniu Wnioskodawca ma obowiązek wystawienia faktury VAT ze stawką obowiązującą w kraju, w którym faktycznie świadczona była usługa.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ww. ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Według definicji legalnej zawartej w art. 2 pkt 4 ww. ustawy, przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Wspólnoty. Z kolei przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzącego w skład terytorium Wspólnoty (art. 2 pkt 5 ww. ustawy).

Ogólną zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług, dla potrzeb podatku od towarów i usług, określa art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, przesądzając, że w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Zgodnie ust. 2 pkt 3 lit. a) powołanego artykułu, w przypadku świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz usług podobnych do tych usług, takich jak targi i wystawy, a także usług pomocniczych do tych usług - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28.

Art. 28 ust. 6 ww. ustawy stanowi, że w przypadku gdy nabywca usługi podał dla tej czynności świadczącemu usługę numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym zgodnie z ust. 5 ma miejsce świadczenia usługa, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.

W świetle art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

Elementy, jakie co najmniej powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży, zostały określone w § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Są to:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwa (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miara i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawka podatku;
10. suma wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwota należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

Zgodnie z § 25 ust. 1 ww. rozporządzenia, przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze. Faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem (§ 25 ust. 2 ww. rozporządzenia). Ponadto faktury, o których mowa w ust. 1, mogą nie zawierać danych określonych w § 5 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 4 (§ 25 ust. 3 ww. rozporządzenia).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi zabudowy stoisk targowych, realizowane w krajach Wspólnoty Europejskiej (Niemcy) oraz w krajach trzecich (Ukraina). Usługi te wykonywane są z własnych elementów wystawienniczych, zgodnie z projektem zatwierdzonym przez zamawiającego. Elementy zabudowy stoisk są przygotowywane w Polsce i przewożone na teren targów. Na miejscu następuje tylko ich montaż i demontaż. Powierzchnię pod zabudowę wynajmuje nabywca usługi.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów, w tym przede wszystkim treść art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a) ww. ustawy o podatku od towarów i usług, rozstrzygającego o miejscu świadczenia właściwego dla usług takich jak m.in. targi i wystawy, należy stwierdzić, że miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania usług objętych jego dyspozycją jest - co do zasady - kraj, w którym są one faktycznie wykonywane. Zatem w odniesieniu do usług realizowanych przez Wnioskodawcę na terytoriach państw trzecich (Ukraina) będą miały zastosowanie przepisy o podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, obowiązujące w tych krajach (autonomiczna kwalifikacja prawnopodatkowa dla każdego kraju z osobna).

Jednakże z uwagi na fakt, że Wnioskodawca świadczy przedmiotowe usługi również w krajach należących do Wspólnoty Europejskiej (Niemcy), przy czym nabywane są one przez krajowego podatnika podatku od towarów i usług, innego niż kraj fizycznego wykonania przedmiotowych usług (tu: Rzeczypospolita Polska), miejscem świadczenia jest terytorium RP. Tym samym, opierając się na regulacji art. 28 ust. 6 w zw. z art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a) ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zostają spełnione wszystkie przesłanki opodatkowania tych usług na terytorium kraju. Mając na uwadze fakt, że ustawodawca nie przewidział dla tego typu usług stawki obniżonej, bądź zwolnienia od podatku, zastosowanie będzie miała podstawowa stawka podatku, tj. 22%.

Odmienność kwalifikacji prawnopodatkowej analizowanych usług, wynikająca z różnych statusów miejsc ich faktycznego wykonania, ma swój wyraz w treści faktur, które - co do zasady - powinny dokumentować ich realizację. W przypadku świadczenia tych usług na terytorium kraju członkowskiego Wspólnoty na rzecz nabywcy krajowego, Wnioskodawca winien zastosować zasady ogólne wystawiana faktur wynikające z art. 106 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, uzupełnione regulacjami zawartymi w § 5 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, które przewidują m.in. określenie kwoty podatku. Natomiast w sytuacji, gdy miejscem świadczenia ww. usług - w świetle ustawy o podatku od towarów i usług - jest terytorium kraju trzeciego, Wnioskodawca jest zobowiązany wystawić fakturę o treści zmodyfikowanej przez zapisy § 25 ust. 1, 2 i 3 ww. rozporządzenia. Faktura wystawiona z uwzględnieniem przedmiotowych regulacji, nie powinna zawierać stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 02-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.