Istota interpretacji:

Opodatkowanie podstawową stawką podatku VAT usługi factoringu oraz usługi pożyczki poza systemem bankowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka świadczy usługi finansowe w zakresie usług faktoringu oraz usług udzielania pożyczek.

Usługa faktoringu niewłaściwego (niepełny), polega na tym, że faktor w zamian za przelaną wierzytelność, zobowiązuje się wypłacić sprzedawcy określoną kwotę pieniężną. Na poczet swej pożyczki faktor ma prawo ściągania należności od dłużnika, gdyby zaś ten ostatni okazał się niewypłacalny, zwrotu pozostałej reszty może dochodzić od samego sprzedawcy.

Faktoring niewłaściwy ma cechy umowy pożyczki zawieranej między faktorem a przedsiębiorcą, zaś przelew wierzytelności ma na celu tylko zabezpieczenie praw faktora związanych z udzieloną pożyczką.

Usługa udzielania pożyczki, polega na udzieleniu określonej kwoty środków pieniężnych do dyspozycji pożyczkobiorcy, zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Obie usługi to usługi finansowe odmiennie opodatkowane. Spółka wystawia na koniec miesiąca faktury za usługi dzieląc je na:

• usługa faktoringu: kwota prowizji, odsetki dyskontowe, odsetki umowne i karne;
• usługa pożyczki: odsetki umowne i karne.

Spółka na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowuje obie usługi stawką podstawową 22%.

Spółka przyjmuje koncepcję iż faktoring niewłaściwy można nazywać faktoringiem pożyczkowym i w związku z tym nie widzi różnicy w odmiennej stawce opodatkowania usług faktoringu i usługi pożyczki.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany poinformował, że usługi udzielenia pożyczki poza systemem bankowym sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 65.22.10-00.90.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługi pożyczki udzielonej poza systemem bankowym - traktowane jako usługa finansowa - będą opodatkowane, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawką podstawową 22%...

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa polegająca na udzielaniu pożyczek poza systemem bankowym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej.

Wnioskodawca ma wątpliwości co do zakresu podstawy opodatkowania usługi faktoringu oraz usług udzielania pożyczek.

Zgodnie bowiem z wyjaśnieniami Ministerstwa, usługa faktoringu polega na nabywaniu przez faktora wierzytelności przysługujących przedsiębiorcy z tytułu dokonania sprzedaży lub wykonania usługi oraz zobowiązaniu się do świadczenia na rzecz faktoranta określonych czynności m. in: finansowanie przez dyskonto, udzielanie pożyczek, windykację należności, monitorowanie dłużników.

Również zdaniem Ministerstwa faktoring niewłaściwy ma cechy umowy pożyczki zawieranej pomiędzy faktorem a przedsiębiorcą, zaś przelew wierzytelności ma na celu tylko zabezpieczenie praw faktora związanych z udzieloną pożyczką. Spółka udzielając pożyczki pożycza środki pieniężne oraz ustanawia zabezpieczenie np. hipoteka kaucyjna jako zabezpieczenie praw. Zgodnie z tą wykładnią faktoring niewłaściwy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej, podstawę opodatkowania należy określić według ogólnej zasady określonej w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT (opodatkowanie prowizji oraz wszelkich innych elementów składających się na wynagrodzenie). Ponieważ dla Spółki obie usługi są usługami finansowymi to uważamy za zasadne opodatkowanie tych usług wg stawki podstawowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przepis art. 8 ust. 3 ww. ustawy stanowi ponadto, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT jak i w przepisach wykonawczych do ustawy przewidziano czynności opodatkowane obniżonymi stawkami podatkowymi, a nawet zwolnione od podatku od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Stosownie zaś do poz. 3 powyższego załącznika, zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku, zwolnione są od podatku usługi pośrednictwa finansowego Sekcja J ex (65-67), z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10 - 00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10 - 00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.
   
   

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego sprawy wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi finansowe w zakresie usług udzielania pożyczek. Świadcząc pożyczkę poza systemem bankowym Zainteresowany wystawia na koniec miesiąca fakturę wskazując na usługę pożyczki oraz odsetki umowne i karne. Wnioskodawca wskazał również, iż usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 65.22.10.-00.90.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz stan faktyczny sprawy wskazać należy, iż "usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym" sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 65.22.10.-00.90, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Jednocześnie usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy w związku z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej opodatkowania usługi pożyczki udzielonej poza systemem bankowym. Rozstrzygnięcie w zakresie opodatkowania usług faktoringu zostało zawarte w interpretacji indywidualnej nr ILPP1/443-1063/08-5/MK z dnia 5 lutego 2009 r. .

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje