|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: budownictwo mieszkaniowe, stawki podatku, usługi budowlano-montażowe | |
| Data: 2008-08-05 | |
|
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. wykonywania robót ogólnobudowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. W praktyce usługi Spółki polegają głównie na niwelowaniu barier architektonicznych dla osób niepełnosprawnych, polegającym na dostawie i montażu platform i wind (szybów dźwigowych) dla osób niepełnosprawnych. Prace wykonywane są m.in. w obiektach budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynku. Platformy montowane na zewnątrz budynku przytwierdzane są do zewnętrznej ściany obiektu lub do schodów wejściowych (platformy schodowe). Montowane w ten sposób dźwigi i platformy schodowe mają zastąpić m.in. dojazd pochyły do budynku przeznaczony dla osób niepełnosprawnych. Windy umożliwiają także wjazd na wyższe kondygnacje budynku, platforma schodowa natomiast ma umożliwić wyłącznie wejście osoby niepełnosprawnej do obiektu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy dostawę z montażem platformy zamontowanej zarówno do zewnętrznej ściany budynku jak również zamontowanej przy schodach wejściowych należy rozumieć jako usługę związaną z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu czy jako usługę związaną z obiektem budownictwa mieszkaniowego? Strona stoi na stanowisku, iż w art. 146 ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT ustawodawca określił, że przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu rozumie się m.in. drogi, dojścia jeśli są związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego. Zdaniem Spółki realizacja zadania polegającego na dostawie i montażu zarówno dźwigu windowego jak i platformy schodowej przy budynku spełniającym kryteria obiektu budownictwa mieszkaniowego powinna być traktowana jako związana z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, dla której od 01.01.2008 r. nie stosuje się preferencyjnej 7% stawki podatku VAT. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 w/w ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 w/w ustawy podstawowa stawka podatku wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 w/w ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Przepisy art. 41 ust. 12-12c w/w ustawy brzmią: "12.Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. 12a.Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. 12b.Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
12c.W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej". W dniu 01.01.2008 r. wszedł w życie przepis § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 97, poz. 970 ze zm.), który brzmi: "Stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7 % również w odniesieniu do:
Zgodnie z w/w przepisami od dnia 01.01.2008 r. stosuje się stawkę podatku VAT w wysokości 7% do robót budowlano-montażowych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, natomiast do robót budowlano-montażowych dotyczących lokali użytkowych oraz infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu stosuje się stawkę podatku VAT w wysokości 22%. Przepis art. 2 pkt 12 w/w ustawy stanowi, iż przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W myśl art. 146 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu rozumie się:
Biorąc pod uwagę powyższą definicję infrastruktury towarzyszącej należy stwierdzić, iż platformy zamontowanej zarówno do zewnętrznej ściany budynku mieszkalnego jak również zamontowanej przy schodach wejściowych do budynku mieszkalnego nie można uznać za infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu. W szczególności należy zauważyć, iż przedmiotowe platformy nie stanowią urządzenia i zagospodarowania terenu, lecz stanowią dobudowane do budynku elementy, będące jego częścią - tym samym nie stanowią one drogi, dojścia czy dojazdu do budynku. Zatem montaż przedmiotowych platform w budynku mieszkalnym należy uznać za roboty budowlano-montażowe dotyczące obiektów budownictwa mieszkaniowego, opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 7%. Spółka we wniosku nie precyzuje, czy jest producentem przedmiotowych platform, czy też zakupuje je w celu odprzedaży i montażu. Zauważyć więc należy, iż zgodnie z przepisem § 2 pkt 1 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 06 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), o której mowa w § 3, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008 r. W przepisie § 3 w/w rozporządzenia wymienione jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 1997 r., Nr 42, poz. 264 ze zm.). W zasadach metodycznych do tej klasyfikacji określono, że roboty instalacyjne i montażowe wykonywane przez producentów klasyfikuje się łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu. Montaż lub instalacja wyrobu budowlanego przez producenta stanowi dostawę towarów a nie usługę. Oznacza to, że montaż przez producentów elementów budowlanych takich jak platformy w obiektach budownictwa mieszkaniowego opodatkowany jest stawką podatku przyporządkowaną dla danego wyrobu, a nie usługi. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż usługi montażu przedmiotowych platform podlegają opodatkowaniu wg stawki VAT w wysokości 7%, jeżeli Spółka nabyła uprzednio rzeczone platformy. Natomiast w przypadku gdy Spółka jest producentem w/w platform usługi te podlegają opodatkowaniu wg stawki podatku właściwej dla dostawy w/w platform - w wysokości 22%. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-08-05 |