Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uniwersytetu przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2008 r. (data wpływu 11 kwietnia 2008 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku -jest nieprawidłowe.

W dniu 11 kwietnia 2008 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada budynki zbiorowego zamieszkania (domy studenta oraz hotel asystenta), które zdaniem Uczelni, objęte są PKOB 1130. Partery wymienionych obiektów przeznaczone są na między innymi pomieszczenia administracyjne uczelni, bufety, przychodnie lekarską, lub wynajmowane są na inne cele. Część niemieszkalna poszczególnych obiektów stanowi jednak nie więcej niż 1% powierzchni ogółem. W budynkach znajdują się również pomieszczenia typu: pralnie, kuchnie, do zbiorowego korzystania, pomieszczenia gospodarcze. W związku z tym, że uczelnia może odliczyć część podatku naliczonego VAT w odniesieniu do nabywanych usług związanych z czynnościami opodatkowanymi, wątpliwości budzi prawidłowość stosowanej przez wykonawców budynków stawki podatku. Przedsiębiorcy obecnie stosują stawki 22% oraz 7%.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy w odniesieniu do usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy VAT oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, ze zm.) obniżoną stawkę w wysokości 7% stosuje się do domów studenckich i hotelu asystenta?
2. W przypadku, gdy część niemieszkalna poszczególnych obiektów stanowi znikomą część powierzchni ogółem budynku i nie ma możliwości przyporządkowania niektórych usług (np. usług termoizolacyjnych lub usług konserwacji instalacji) do części niemieszkalnej, to czy należy dzielić przedmiot opodatkowania proporcją dotyczącą części mieszkalnej 7% i użytkowej 22%?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, z dniem 1 stycznia 2008 r. do dostaw, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy, robót budowlano-montażowych, konserwacyjnych obiektów budowlanych lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stosuje się stawkę 7%, a więc również w stosunku do domów studenta i hotelu asystenta. W przypadku, gdy nie ma możliwości wyodrębnienia nabywanych usług związanych bezpośrednio z częścią użytkową budynku to stosuje się stawkę 7%. Mając powyższe na uwadze, właściwą stawka podatku VAT do celów odliczenia podatku naliczonego VAT jest stawka 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Pod pojęciem obiektów budownictwa mieszkaniowego, zdefiniowanym w art. 2 pkt 12 ustawy VAT, zgodnie z objaśnieniami zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w dziale 11. Klasa 1130 wymienionej klasyfikacji obejmuje, między innymi, budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy VAT stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Przy czym zgodnie z treścią ust. 12b, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m#178;, lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m#178;.

W myśl § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do: robót budowlano - montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy VAT lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy VAT, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z treści wniosku wynika, iż opisane zdarzenie przyszłe dotyczy budynków zbiorowego zamieszkania tj. domów studenta oraz hotelu asystenta objętych klasą PKOB 1130, których powierzchnia w przeważającej części będzie służyła celom mieszkaniowym, zawierających pomieszczenia użytkowe przeznaczone na przykład na bufety, przychodnie, a także przeznaczone na wynajem.

Zatem, stosowanie obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 7%, w opisanym zdarzeniu przyszłym, będzie dotyczyło robót budowlano - montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych o ile budynki mieszczą się wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Natomiast usługi nabywane odrębnie, o ile będą dotyczyły lokali użytkowych, podlegać będą opodatkowaniu wg stawki 22%.

Podkreślić jednak należy, iż przedmiot zaklasyfikowania budynku wskazanego we wniosku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska odnośnie klasyfikacji przedmiotowego budynku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.