W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe :

Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje inwestycji na polskim rynku nieruchomości. W szczególności, na podstawie umów zawartych w formie aktów notarialnych, kupuje lokale mieszkalne, będące obiektami budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu przepisów o VAT, oraz udziały we współwłasności lokali użytkowych, w postaci garaży / miejsc postojowych, a następnie dokonuje ich najmu. Spółka jest także w posiadaniu lokali przeznaczonych na cele mieszkaniowe, które nie zostały jeszcze wykorzystane do działalności najmu.

Wnioskodawca odrębnie obciąża kontrahentów za najem lokali mieszkalnych (czynność zwolniona od podatku VAT), a odrębnie za najem garaży (miejsc postojowych) oraz wyposażenia lokali (obie czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT). Ze względu na powyższe, Spółka odlicza część podatku naliczonego VAT wg proporcji określonej w art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, przed rozpoczęciem usług najmu Spółka wyposaża lokale w meble oraz sprzęty gospodarstwa domowego (np. AGD, RTV), przy czym część wyposażenia jest trwale związana z lokalem (szafy wnękowe, zabudowa kuchenna itp.) i została przez Spółkę zaliczona do wartości początkowej lokali dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Pozostałe wyposażenie stanowi majątek ruchomy o wartości nie przekraczającej 15.000 zł. Lokale mieszkalne, w stosunku do których nie rozpoczęto działalności najmu, pozostają w stanie surowym (brak wyposażenia).

W przyszłości Spółka planuje dokonać odrębnego zbycia lokali mieszkalnych (w tym także nie wykorzystanych do działalności najmu), udziałów we współwłasności lokali użytkowych (garaży / miejsc postojowych) oraz wyposażenia ruchomego. W odniesieniu do transakcji zbycia lokali mieszkalnych przeznaczonych wyłącznie na cele mieszkaniowe, dokonanej po pierwszym zasiedleniu w rozumieniu art. 2 pkt 14 w zw. a art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Spółka zamierza zastosować zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT. W przypadku udziałów we współwłasności lokali użytkowych w postaci garaży / miejsc postojowych Wnioskodawca planuje opodatkować transakcję ich zbycia według stawki podatku VAT w wysokości 22%. W stosunku do sprzedaży wyposażenia ruchomego, Spółka zamierza zastosować stawkę podatku VAT właściwą dla danego przedmiotu transakcji tj. w zależności od poszczególnych elementów wyposażenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

• czy zgodne z przepisami ustawy o VAT jest stanowisko Spółki, iż odsprzedaż udziałów we współwłasności lokali użytkowych w postaci garaży / miejsc postojowych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 22%.
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy stawką właściwą dla opodatkowania dostawy garaży / miejsc postojowych wybudowanych w ramach budownictwa mieszkaniowego jest stawka podatku w wysokości 22%.

Spółka w ramach planowanych transakcji dokonywać będzie odsprzedaży udziałów we współwłasności lokali użytkowych w postaci garaży / miejsc postojowych. Omawiane lokale zostały nabyte przez Spółkę wraz z lokalami mieszkalnymi, co w niektórych przypadkach zostało potwierdzone odrębnym aktem notarialnym. W pozostałych przypadkach zakup garaży / miejsc postojowych został ujęty w aktach notarialnych z wyraźnym wskazaniem ich odrębności (np. poprzez wydzielenie z księgi wieczystej). Przedmiotowe lokale użytkowe zostały opodatkowane przez zbywcę podatkiem VAT w wysokości 22%, przy czym Spółka dokonała odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych zakupów.

Garaż nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że garaż jest częścią składową nieruchomości, a nie danego lokalu oraz , że może być przedmiotem samodzielnego obrotu, o czym świadczą chociażby oddzielne akty notarialne sporządzone przy nabyciu garaży lub wydzielenie księgi wieczystej odrębnej od lokalu mieszkalnego. W konsekwencji, zdaniem Spółki, dostawa garaży / miejsc postojowych jako lokali użytkowych wybudowanych w ramach budownictwa mieszkaniowego, bez względu na ich usytuowanie - wewnątrz budynku wielo - mieszkaniowego lub na zewnątrz, w granicach nieruchomości gruntowej - podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 22% (takie traktowanie potwierdza treść aktów notarialnych dotyczących zakupu garaży przez Spółkę).

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w praktyce organów podatkowych. W wyroku Sądu Najwyższego z 7 marca 2003 r. (III RN 29/02) skład orzekający stwierdził, że preferencyjna stawka podatku VAT mogła być zastosowana wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu samodzielnych lokali mieszkalnych, " nie były nią natomiast objęte stanowiące część składową sprzedawanego lokalu mieszkalnego garaże, których (...) nie można zaliczyć do tzw. pomieszczeń pomocniczych lokalu mieszkalnego, lecz zalicza się je jedynie do kategorii tzw. pomieszczeń przynależnych do tego lokalu".

Ponadto, zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wyrażonym w interpretacji z 7 grudnia 2007 r. (sygn. 1401/PV-I/4407/14-9/07/AŁ) "garaż jako pomieszczenie o charakterze użytkowym, może być również przedmiotem samodzielnego obrotu, nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych w ścisłym tego słowa znaczeniu, zatem (...) w zakresie skutków podatkowych powinien być traktowany jako lokal użytkowy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podstawowej tj. 22%".

Istotne wydaje się również rozpatrzenie przedmiotowych garaży / miejsc postojowych pod kątem definicji towaru używanego na gruncie ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei w myśl art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez towary używane rozumie się budynki, budowle lub ich części, jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat. Przywołane przepisy mówią zatem o dwóch warunkach, jakie łącznie należy spełnić, aby dany towar uznać za towar używany, a w konsekwencji dotyczące go transakcje zwolnić z opodatkowania podatkiem VAT. Pierwszy warunek stanowi, że dokonujący dostawy nie miał prawa obniżyć wcześniej kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Drugi warunek natomiast dotyczy okresu używania danego towaru.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny należy zwrócić uwagę, że Spółka dokonała odliczenia podatku naliczonego przy zakupie garaży / miejsc postojowych, zatem nie został spełniony jeden z dwóch koniecznych warunków do uznania ich za towar używany. W konsekwencji nie ma zastosowania zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do sprzedaży udziałów we współwłasności (w postaci garaży/ miejsc postojowych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje