Istota interpretacji:

Jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla produkcji i montażu balustrad, poręczy i schodów, w związku ze zmianą przepisów od dnia 1 stycznia 2008 r.?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka produkuje balustrady, poręcze i schody zarówno dla budownictwa mieszkaniowego jak i dla budownictwa użytkowego. Balustrady, poręcze oraz schody wykonywane są ze stali zwykłej i nierdzewnej. Umowa pomiędzy kontrahentami najczęściej (bo aż w 95%) obejmuje montaż ww. elementów.

Dnia 5 grudnia 2006 r. Spółka złożyła zapytanie do Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w ww. sprawie. Na tle obowiązujących wtedy przepisów Urząd przychylił się do stanowiska podatnika i dnia 19 stycznia 2007 r. wydał postanowienie nr ZP/443-268/06 z dnia 19 stycznia 2007 r., w którym stwierdził, iż "(…) w stosunku do tychże robót w odniesieniu do budownictwa mieszkaniowego, Podatnik jest uprawniony do stosowania stawki podatku VAT w wysokości 7%. Z kolei przedmiotowe czynności świadczone w obiektach budownictwa użytkowego, podlegają opodatkowaniu stawką VAT 22% (…)".

Z informacji uzyskanych z pisma złożonego w dniu 14 maja 2008 r. wynika, że Urząd Statystyczny w Łodzi zaklasyfikował przedmiot działalności Spółki do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj.:

• poręcze, balustrady ze stali zwykłej i nierdzewnej, np. balkonowe, schodowe, ze spawanych prętów, profili rur, blach - PKWiU 28.11.23-60 "Konstrukcje budowlane stalowe i żeliwne, pozostałe",

• schody na konstrukcji stalowej - PKWiU 28.11.23 "Konstrukcje i części konstrukcji pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki itp. z żeliwa, stali lub aluminium",

• instalowanie przez producenta siłami własnymi w miejscu przeznaczenia poręczy, balustrad i schodów ze stali zwykłej lub nierdzewnej - PKWiU 28.11.91-00.00 "Usługi instalowania konstrukcji metalowych własnej produkcji, na miejscu przeznaczenia".

Spółka uzyskała również informację, że dla celów podatkowych, z uwagi na fakt, iż nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze zm.), produkowane przez Spółkę wyroby ze stali mieszczą się w grupowaniach:

• poręcze, balustrady ze stali zwykłej i nierdzewnej np. balkonowe, schodowe, ze spawanych prętów, profili, rur, blach - PKWiU 28.11.23-63 "Elementy budowlane stalowe, pozostałe",

• schody na konstrukcji stalowej - PKWiU 28.11.23 "Konstrukcje lub części konstrukcji, płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, itp. ze stali lub aluminium pozostałe",

• instalowanie przez producenta siłami własnymi w miejscu przeznaczenia poręczy, balustrad i schodów ze stali zwykłej lub nierdzewnej - PKWiU 28.11.90-00.00 "Instalowanie konstrukcji metalowych, wykonywanych przez firmę instalującą, na miejscu przeznaczenia".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla ww. usług, w związku ze zmianą przepisów od dnia 1 stycznia 2008 r....

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do produkcji i montażu balustrad, poręczy, schodów wykonywanych na rzecz zarówno osób fizycznych jak i firm, które zamawiają ww. usługi w celach związanych z budownictwem mieszkaniowym, nadal obowiązuje stawka podatku VAT w wysokości 7%. Są to bowiem czynności, które mogą być zaliczone do robót (usług) budowlanych, polegających na budowie, remontach, modernizacji, termomodernizacji oraz przebudowie. Zgodnie zaś z art. 12 oraz art. 12a-c stawkę podatku 7% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%. Jej obniżenie możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa lub też rozporządzenia wykonawcze do ustawy.

W okresie do 31 grudnia 2007 r. na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b ustawy o podatku od towarów i usług obniżoną do 7% stawkę podatku należało stosować w odniesieniu do:

• robót budowlano - montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,

• obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Od 1 stycznia 2008 r. prawo do stosowania obniżonej stawki podatku na podstawie powołanych wyżej przepisów nie jest już możliwe. Od tego dnia ustawodawca przewidział stosowanie 7% stawki podatku w odniesieniu do:

• dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - na podstawie art. 41 ust. 12 - 12c ustawy o podatku od towarów i usług,

• robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 - 12c ustawy - zgodnie z § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.),

• obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, w zakresie, w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 - 12c ustawy - w oparciu o § 5 ust. 1a pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r.

Od 1 maja 2004 r. obniżonej stawki podatku nie stosuje się natomiast do materiałów budowlanych. Jej obniżenia nie przewidują już bowiem ani załączniki do ustawy, ani rozporządzenia wykonawcze.

Ponieważ obniżona do 7% stawka podatku przewidziana jest obecnie jedynie dla usług budowlanych oraz dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, nie dotyczy natomiast materiałów budowlanych, zatem zastosowanie prawidłowej stawki podatku wymaga ustalenia czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy też świadczy usługę.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast przez świadczenie usług rozumie się - zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy - każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Analiza treści wyżej przytoczonych przepisów (art. 7 i art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług) prowadzi do wniosku, że konkretne świadczenia wykonywane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej mogą być albo dostawą towarów, albo świadczeniem usług. Wyznacznikiem tego, czy dana czynność jest dostawą towarów czy świadczeniem usług jest jej istota prawna oraz sposób odniesienia do towaru w kontekście regulacji zawartych w klasyfikacji statystycznej.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.), do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług, o której mowa w § 3, tj. wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze zm), nie dłużej jednak niż do 31 grudnia 2008 r.

W zasadach metodycznych do tej klasyfikacji określono, że roboty instalacyjne i montażowe wykonywane przez producentów klasyfikuje się łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu. Montaż lub instalacja wyrobu budowlanego przez producenta stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu stawką właściwą dla dostawy określonego towaru.

Robotami budowlanymi na gruncie obowiązującej dla celów podatku VAT Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r., są prace zgrupowane w dziale 45 PKWiU.

Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane wg zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. W przypadku jakichkolwiek trudności w ustaleniu właściwego grupowania, może się zwrócić do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi (ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź).

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółka produkuje balustrady, poręcze i schody ze stali zwykłej zarówno dla budownictwa mieszkaniowego jak i użytkowego, a zawierane pomiędzy Spółką a jej klientami umowy obejmują najczęściej montaż ww. wyrobów.

Z informacji uzyskanej od Wnioskodawcy wynika, że wykonywane przez niego czynności, zgodnie z obowiązującą dla celów podatkowych Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem z dnia 18 marca 1997 r. zaliczane są do następujących symboli:

• poręcze, balustrady ze stali zwykłej i nierdzewnej np. balkonowe, schodowe, ze spawanych prętów, profili rur, blach - PKWiU 28.11.23-63 "Elementy budowlane stalowe, pozostałe",

• schody na konstrukcji stalowej - PKWiU 28.11.23 "Konstrukcje lub części konstrukcji, płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, itp. ze stali lub aluminium pozostałe",

Powyższe grupowania, mieszczące się w Dziale 28 "Wyroby metalowe gotowe, z wyłączeniem maszyn i urządzeń", obejmują materiały, czyli towary w rozumieniu ustawy o VAT a nie usługi.

Natomiast usługa polegająca na instalowaniu przez producenta siłami własnymi w miejscu przeznaczenia poręczy, balustrad i schodów ze stali zwykłej lub nierdzewnej - PKWiU 28.11.90-00.00 "Instalowanie konstrukcji metalowych, wykonywanych przez firmę instalująca, na miejscu przeznaczenia" nie jest identyfikowana jako roboty budowlane.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż czynności wykonywane przez Wnioskodawcę, czyli wyrób oraz montaż balustrad, poręczy i schodów zarówno dla budownictwa mieszkaniowego jak i użytkowego - nie mogą korzystać z preferencyjnej stawki podatku VAT lecz podlegają opodatkowaniu wg stawki podstawowej, tj. 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.