Istota interpretacji:

Zastosowanie 7% stawki podatku do usług wykonywanych na przyłączach wodociągowych i kanalizacyjnych w budynkach objętych społecznym programem budownictwa mieszkaniowego oraz stawkę 22% w pozostałych przypadkach.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca stwierdza, że na mocy art. 146 ust. 1 pkt 2 w dniu 31 grudnia 2007r. utracił możliwość stosowania 7%-owej stawki w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Jednocześnie od 1 stycznia 2008r. zaczął obowiązywać nowy zapis art. 41 ust. 12 i 12a łącznie z ze zmienionym zapisem art. 2 pkt 12), o interpretację których zwraca się Wnioskodawca.

Dotychczas faktury za usługi związane z montażem, wymontowaniem wodomierza, demontażem na okres zimy, zaplombowaniem, przeniesieniem na inne miejsce, odbiorem do użytkowania, usunięciem awarii itp. Wnioskodawca wystawiał z zastosowaniem stawki 7%. Podobnie usługi wykonania, remontu, nawiercenia czy zamknięcia i in. wykonywane na przedmiocie przyłącza wodociągowego bądź kanalizacyjnego do budynków opodatkowane były stawką 7% na mocy art. 146 ust. 1 pkt 2, jeżeli dotyczyły budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej - art. 146 ust. 2 i 3 jeżeli związane były z budownictwem mieszkaniowym.

Po 1 stycznia 2008r. w dalszym ciągu stosuje on stawkę 7% w stosunku do ww. usług pod warunkiem, że odnoszą się do programu budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, które zostało zdefiniowane w art. 41 ust. 12 i 12a łącznie z zapisem art. 2 pkt 12. Stosowanie 7% stawki w stosunku do robót budowlano-montażowych, wykonania, remontu i modernizacji przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych przy budynkach PKOB dział 11, mieszkaniach w budynkach niemieszkalnych PKOB dział 12 i w klasie ex 1264 jest zdaniem Wnioskodawcy poprawne z uwagi na to, że do obiektów budowlanych zalicza się zgodnie z prawem budowlanym, m.in. budynki wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem, w tym również przyłącza i urządzenia instalacyjne. W stosunku do tych samych prac, jednakże wykonywanych na instalacjach budynków nie objętych społecznym programem mieszkaniowym jak np: hotele, szkoły, instytucje, obiekty działalności gospodarczej, stosuje stawkę 22%.

W piśmie uzupełniającym z dnia 24 kwietnia 2008r. Wnioskodawca wskazał, że usługi o których mowa we wniosku, wykonywane są w przeważającej ilości wewnątrz budynków, ale zdarza się, a dotyczy to głównie starych domów, na zewnątrz budynków, wtedy gdy wodomierz umieszczony jest w studzience na zewnątrz budynku, w granicach działki na której jest posadowiony budynek mieszkalny. Bywa, że wodomierz celowo umieszczany jest w studzience a nie w budynku, gdy służy pomiarowi wody rozdzielanej do trzech budynków Wspólnoty Mieszkaniowej lub Spółdzielni Mieszkaniowej. Podobnie, w nowoczesnych rozwiązaniach technicznych budowy przyłączy do budynków mieszkalnych wielorodzinnych, jak i działalności gospodarczej rozmieszczonej w wielu budynkach, montuje się wodomierz dla wygody w studzience poza budynkiem.

W ocenie Wnioskodawcy usługi związane z montażem, demontażem, naprawą, zaplombowaniem, wymianą wodomierza, odbiorem technicznym wodomierza czy odlicznika, obmiarem geodezyjnym wykonanego podłączenia instalacji odbiorczej budynku do sieci rozprowadzającej wodę bądź kanalizację, jak również usługi remontowe tej części instalacji podłączeniowej należy zliczyć do PKWiU 45.33.20 - roboty związane z montażem instalacji wodno-kanalizacyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy poprawne jest zastosowanie stawki 7% podatku od towarów i usług w odniesieniu do usług, wymienionych w poz. 50 (wniosku) wykonywanych na przyłączach wodociągowych i kanalizacyjnych w budynkach objętych społecznym programem budownictwa mieszkaniowego oraz stawkę 22% w pozostałych przypadkach.

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowane stawki są poprawne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawa o VAT, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0%.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Stosownie do art. 41 ust. 12 powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się - w myśl ust. 12a art. 41 - obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ww. ustawy nie zalicza się:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
   
   

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Ponadto zgodnie z § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1. robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Z treści znowelizowanych przepisów wynika więc, iż preferencyjna, 7% stawka podatku nie dotyczy stawek stosowanych do budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, co oznacza, iż roboty te, począwszy od dnia 1 stycznia 2008r., ze względu na utratę mocy przepisu przejściowego, jakim był w tym zakresie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) cyt. ustawy, podlegają opodatkowaniu według stawki 22%.

Wskazać należy także, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a) i pkt 2).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz z pisma stanowiącego jego uzupełnienie wynika, że usługi, o których mowa we wniosku wykonywane są w przeważającej ilości wewnątrz budynków, ale zdarza się, a dotyczy to głównie starych domów, na zewnątrz budynków, wtedy gdy wodomierz umieszczony jest w studzience na zewnątrz budynku, w granicach działki na której jest posadowiony budynek mieszkalny. Bywa, że wodomierz celowo umieszczany jest w studzience a nie w budynku, gdy służy pomiarowi wody rozdzielanej do trzech budynków Wspólnoty Mieszkaniowej lub Spółdzielni Mieszkaniowej. Podobnie, w nowoczesnych rozwiązaniach technicznych budowy przyłączy do budynków mieszkalnych wielorodzinnych, jak i działalności gospodarczej rozmieszczonej w wielu budynkach, montuje się wodomierz dla wygody w studzience poza budynkiem.

W ocenie Wnioskodawcy usługi związane z montażem, demontażem, naprawą, zaplombowaniem, wymianą wodomierza, odbiorem technicznym wodomierza czy odlicznika, obmiarem geodezyjnym wykonanego podłączenia instalacji odbiorczej budynku do sieci rozprowadzającej wodę bądź kanalizację, jak również usługi remontowe tej części instalacji podłączeniowej należy zliczyć do PKWiU 45.33.20 - roboty związane z montażem instalacji wodno-kanalizacyjnych.

W świetle powyższego świadczenie usług polegających na instalowaniu oraz wymianie urządzeń pomiarowych (np. wodomierzy), konstrukcyjnie związanych z obiektami budownictwa mieszkaniowego, objętego społecznym programem mieszkaniowym, w sytuacji gdy instalowanie tych urządzeń integralnie wiąże się z tymi obiektami, należy uznać za roboty budowlano - montażowe dotyczące obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Ponadto należy zaznaczyć, że zastosowanie właściwej stawki podatkowej do świadczonej usługi zależy od tego, co jest przedmiotem umowy cywilno-prawnej. Jeżeli przedmiotem umowy (sprzedaży) jest robota budowlana (budowlano - montażowa) wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania - dla celów podatkowych - poszczególnych elementów, zawartych w tym wyliczeniu. W takiej sytuacji do pełnej wartości usługi zastosowanie ma jednolita stawka podatku VAT.

Zatem, stosownie do ww. przepisów ustawy i rozporządzenia, jeżeli Wnioskodawca świadczy usługi montażu, konserwacji, wymiany wodomierzy, odbioru technicznego wodomierza, obmiaru geodezyjnego wykonanego podłączenia instalacji odbiorczej budynku do sieci rozprowadzającej wodę bądź kanalizację, jak również usługi remontowe tej części instalacji podłączeniowej w budynkach zaliczanych do obiektów budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, a z treści zawartych umów z nabywcą, wynika iż celem jest wykonanie robót montażowych lub konserwacyjnych, z podstawy opodatkowania nie powinna być wyodrębniona wartość zużytych materiałów, dlatego też całość świadczenia opodatkowana winna być stawką w wysokości 7%.
Natomiast w pozostałych przypadkach zastosowanie znajdzie stawka 22%.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania świadczonych usług według PKWiU. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji budynków sprzedawanych, według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług, a w razie wątpliwości Podatnik może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.