W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się dystrybucją sprzętu gospodarstwa domowego do szerokiego kręgu odbiorców na terenie Polski. W świetle zawartych umów o współpracy handlowej na Spółce ciąży obowiązek zapłaty premii (bonusów) za osiągnięcie przez naszych odbiorców określonego poziomu obrotów.

Do maja 2007 roku wszystkie bonusy za osiągnięcie określonego pułapu obrotu były traktowane przez naszych odbiorców jako wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz dostawców - opodatkowane stawką VAT 22%, oraz potwierdzone fakturą VAT. Od czerwca 2007 roku część odbiorców powołując się na wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06.02.2007 r. sygn. Akt I FSK 94106 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16.02.2007 r. sygn. Akt III SA/Wa 1751106, oraz na stanowisko organów skarbowych, że premia pieniężna za uzyskany pułap obrotów wypłacanych przez sprzedawcę nabywcy towarów nie jest wynagrodzeniem za świadczone usługi dokumentują bonusy zależne od obrotu notami księgowymi.

Pozostali odbiorcy obciążenie z tytułu bonusów za osiągnięcie określonego pułapu obrotu dokumentują fakturą VAT oraz naliczają podatek VAT według stawki 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółce przysługuje prawo do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach z tytułu bonusu za osiągnięcie określonego pułapu obrotu?

Czy nasi Odbiorcy winni wystawić faktury korygujące do faktur z tytułu bonusów za osiągnięcie określonego pułapu obrotu a następnie obciążyć Sp. z o. o. notami księgowymi?

Zdaniem Wnioskodawcy bonusy za osiągnięcie określonego pułapu obrotu stanowią wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz dostawców — powinny być opodatkowane stawką VAT 22%, oraz potwierdzone fakturą VAT. Spółce przysługuje zatem prawo do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach z tytułu bonusów za osiągnięcie określonego pułapu obrotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Premia pieniężna przyznawana za spełnienie określonych warunków, nie związana z żadną konkretną dostawą, jest wynagrodzeniem nabywcy za jego określone zachowanie względem dostawcy (za świadczoną usługę na rzecz dostawcy). Premia (bonus) za osiągnięcie określonego poziomu obrotów stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Takie zachowanie nabywcy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według 22% stawki podatku od towarów i usług (art. 41 ust. 1 ustawy).

Otrzymanie premii pieniężnej należy udokumentować wystawiając fakturę VAT. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy przedmiotowe usługi powinny być udokumentowane przez kontrahentów Spółki fakturami VAT spełniającymi wymogi, o których mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz.798).

Otrzymana od kontrahenta faktura VAT stanowić będzie dla Spółki podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z niej wynikający na zasadach i w terminach wynikających z przepisu art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy. Podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w towarach i usługach, które zostały przez niego zakupione, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów a podatkiem należnym z tytułu wykonywanej przez podatnika działalności opodatkowanej, przy czym związek ten powinien mieć charakter bezpośredni i bezsporny.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych oraz nie podlegających opodatkowaniu.

Na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Zgodnie z literalnym brzmieniem powyższego przepisu podatnikowi nie przysługuje prawo do dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami, które nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Ograniczenie to nie dotyczy jednakże następujących sytuacji wymienionych w art. 88 ust. 3 ustawy:

• wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów;

• wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku;

• wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, jeżeli czynności te zostały opodatkowane;

• podatku od importu towarów oraz od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stanowiących wkłady niepieniężne (aporty) do spółek handlowych;

• wydatków na nabycie towarów celem oddania ich w odpłatne używanie na podstawie umów leasingu, jeżeli zgodnie z przepisami o podatku dochodowym odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający;

• nabycia towarów przez komisanta na rzecz komitenta w wykonaniu umowy komisu;

• nabycia towarów przez komisanta od komitenta w ramach umowy komisu;

• podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku, o którym mowa w art. 11 ustawy.
  
  

Z uwagi na to, iż wypłata premii stanowi świadczenie usług i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z tą usługą , o ile transakcje dokonane przez Podatnika w ramach jego działalności gospodarczej są opodatkowane.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż Spółka udzielając premii, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z tym przedsięwzięciem z uwzględnieniem przepisu art. 90 ustawy. Oznacza to, że Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wymienionych we wniosku zakupów, w proporcji, w jakiej ma to związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi (dystrybucja sprzętu gospodarstwa domowego). W części związanej z czynnościami zwolnionymi, które wykonuje Spółka, prawa takiego nie ma. Analiza przepisów podatku od towarów i usług wskazuje, iż w zakresie w jakim nabyte towary, nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi towarami na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy.

Zatem, należy stwierdzić, iż przedstawione przez Spółkę zdarzenie (udzielenie premii pieniężnej) jest usługą w rozumieniu przepisów ustawy i winno być udokumentowane fakturą VAT. Jest to prawidłowy sposób dokumentowania zaistniałego zdarzenia gospodarczego.

Tym samym otrzymana od kontrahenta faktura VAT stanowić będzie dla Spółki podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z niej wynikający, w takiej części, w jakiej będą one służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, jeżeli poniesione wydatki będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów określone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, uwzględniając wyżej wymienione wyjątki zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podkreśla, iż powyższa interpretacja pisemna przepisów prawa podatkowego opiera się na przyjętym założeniu, iż opisane wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. z 2000 r. Dz. U. Nr 54, poz. 654 ze zm.) Ponadto zauważyć należy, iż przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga kwestii zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.