Istota interpretacji:

Opodatkowanie sprzedaży drewna opałowego stawką podatku VAT w wysokości 7%.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca kupuje w Nadleśnictwie drewno o symbolu PKWiU 02.02.12 - 00.20, PKWiU 02.01.12 - 00.40 i PKWiU 02.01.12 - 00.90 ze stawką 22% podatku VAT. Drewno to Wnioskodawca poddaje przeróbce polegającej na pocięciu go na 30 cm klocki, a następnie na pocięciu ich w drobniejsze kawałki. Drewno w ten sposób przerobione Wnioskodawca sprzedaje jako drewno opałowe do pieców C.O., kominków, pieców kaflowych ze stawką 7% podatku VAT (PKWiU 02.01.14).

W związku z opisanym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo stosuję przy sprzedaży stawkę 7% VAT na drewno opałowe (PKWiU 02.01.14), które kupuję z Nadleśnictwa jako drewno:

• dębowe pozostałe - PKWiU 02.02.12 - 00.20 - 22% VAT
• bukowe pozostałe - PKWiU 02.01.12 - 00.40 - 22% VAT
• okrągłe z drzew liściastych pozostałe - PKWiU 02.01.12 - 00.90 - 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy postępuje on prawidłowo, naliczając przy sprzedaży 7% podatku VAT dla drewna opałowego, ponieważ zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy o podatku VAT drewno opałowe objęte jest podatkiem VAT w wysokości 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w czasie zaistnienia przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, będącego przedmiotem niniejszej interpretacji, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy. Przy czym zarówno towary jak i usługi (za wyjątkiem usług elektronicznych) identyfikowane są na podstawie przepisów o statystyce publicznej - art. 2 pkt 6 oraz art. 8 ust. 3 ustawy.

Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane wg zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach.

Do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zaklasyfikowania określonych czynności do właściwych grupowań statystycz- nych obowiązany jest podatnik. Zgodnie z przepisem § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się nadal Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008r.

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11 ze zm.) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów. W przypadku wystąpienia trudności związanych z ustaleniem właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć dany wyrób lub usługę, zainteresowany podmiot może zwrócić się do odpowiedniego organu sta¬tystycznego tj. Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, który dokona ich klasyfikacji wydając opinię interpretacyjną.

Zatem, tutejszy organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do dokonywania klasyfikacji statystycznych i weryfikacji prawidłowości zaklasyfikowania przez podatnika danego wyrobu lub usługi do właściwego grupowania.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług w poz. 10 jako towary opodatkowane stawką podatku w wysokości 7% wymieniono sklasyfikowane do grupowania PKWiU 02.01.14 - drewno opałowe.

Wnioskodawca wskazuje we wniosku, iż sprzedaje drewno opałowe do pieców C.O., kominków, pieców kaflowych o symbolu PKWiU 02.01.14.

Podsumowując w oparciu o przestawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, należy stwierdzić, iż sprzedane przez Wnioskodawcę drewno opałowe sklasyfikowane do PKWiU 02.01.14, opodatkowane jest stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym postępuje on prawidłowo naliczając przy sprzedaży drewna opałowego 7% stawkę podatku VAT należało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.