Wnioskodawca - Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie budownictwa mieszkaniowego. Jednym z rodzajów realizowanych umów jest sprzedaż lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym wielomieszkaniowym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, do której należy podziemny parking. Nabywca lokalu mieszkalnego w ramach zawartej umowy nabywa także prawo do korzystania z wyznaczonego miejsca postojowego w parkingu podziemnym. Miejsca postojowe nie są oddzielone trwałymi ścianami i nie stanowią odrębnych przedmiotów własności. Są one objęte współwłasnością przysługującą wszystkim właścicielom lokali. Spółka realizuje także obiekty, w których niektóre miejsca postojowe będą się znajdowały na podnoszonych platformach, w celu optymalnego wykorzystania podziemnego parkingu (parking na dwóch poziomach). Także w tym przypadku miejsca postojowe nie będą stanowiły odrębnej nieruchomości i będą znajdowały się w parkingu podziemnym objętym współwłasnością.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy istnieje możliwość opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z wyznaczonego miejsca postojowego w parkingu podziemnym stanowiącym nieruchomość wspólną jako jednej czynności opodatkowanej podatkiem VAT według stawki 7%, zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku miejsc postojowych, które będą umiejscowione na podnoszonych platformach?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w tym udzielenie prawa do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego stanowi jedną czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, gdyż w przekonaniu Wnioskodawcy nie można dokonać sztucznego podziału takiej transakcji także dla potrzeb podatku od towarów i usług.Powyższe stanowisko Wnioskodawca oparł na tym, iż pojęcie "lokalu mieszkalnego" nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Dlatego też wg Wnioskodawcy należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. nr 80 poz. 903 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 tej ustawy w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności, do czasu gdy trwa odrębna własność lokali. Stosownie natomiast do ust. 2 nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz część budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Powołane przepisy wyłączają zatem możliwość podziału nieruchomości wspólnej. Udziały w nieruchomości wspólnej i związane z nimi prawa nie mogą podlegać odrębnej transakcji, gdyż związane są one z prawem własności lokalu mieszkalnego. W związku z tym, na gruncie prawa cywilnego sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem we współwłasności oraz prawem do wyłącznego korzystania z wyznaczonego miejsca postojowego traktowana jako jedna czynność.
Wnioskodawca powołał się też na treść art. 29 ust. 1 i art. 146 ust. 1 lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, stwierdzając przy tym, iż podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Przepis ten zdaniem Wnioskodawcy nakazuje przy ustalaniu podstawy opodatkowania brać pod uwagę całość świadczenia, na które strony umówiły się i stosować do tej sprzedaży jednolitą stawkę podatku. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przytoczył wyroki: WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2005r., sygn. akt. III SA/Wa 2516/05 oraz NSA z dnia 22 czerwca 2005r., sygn. akt I FSK 103/05 oraz powołał postanowienia i decyzje wydane przez organy podatkowe dotyczące interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W związku z przytoczonymi argumentami Wnioskodawca stwierdza, iż w odniesieniu do sprzedaży lokali mieszkalnych w budynkach, w których miejsca parkingowe będą usytuowane na podnoszonych platformach, także będzie miała miejsce sytuacja, w której sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do korzystania z określonego miejsca parkingowego będzie stanowiła jeden przedmiot sprzedaży, w związku z tym także w tym przypadku transakcja ta w całości będzie opodatkowana podatkiem VAT według 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę - w myśl art. 7 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie "towarów" zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Należy przez nie rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Podstawowa stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy - wynosi 22%. Jej obniżenie możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy. Taką obniżoną stawkę dla niektórych czynności ustawodawca przewidział w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Pod pojęciem "obiekt budownictwa mieszkaniowego" - zgodnie z art. 2 pkt 12 powołanej wyżej ustawy - rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego. Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z nim samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Nie jest zatem lokalem mieszkalnym wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba (zespół izb) nie przeznaczona na stały pobyt ludzi i nie służąca zaspokajaniu ich potrzeb. Ponadto ustawa o własności lokali w ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 tej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.Z treści złożonego wniosku wynika, iż Spółka dokonuje dostawy lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (garażu podziemnym) i prawem do wyłącznego korzystania z oznaczonego miejsca postojowego usytuowanego na podnoszonych platformach. Mając na uwadze okoliczności przedstawione przez Spółkę w złożonym wniosku oraz treść powołanych przepisów stwierdza się, iż sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z oznaczonego miejsca postojowego usytuowanego na podnoszonych platformach, stanowiącego udział we współwłasności nieruchomości wspólnej (hali garażowej znajdującej się w tym samym obiekcie budownictwa mieszkaniowego), na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług.

Obniżone stawki mają charakter wyjątkowy i winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Wyłączenie sprzedaży lokali użytkowych spod działania zapisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazuje, że intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie tych obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe. W kontekście rozpatrywanego zagadnienia na uwagę zasługuje fakt, iż powołana wyżej ustawa o własności lokali, obok pojęcia "samodzielnego lokalu mieszkalnego" posługuje się również pojęciem "pomieszczenia przynależnego do lokalu", co wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które w sposób funkcjonalny związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały ludzi i wykorzystane są w całości bezpośrednio do zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część składową lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

Pojedyncze miejsce postojowe usytuowane na podnoszonych platformach, jako wyodrębniona część hali garażowej nie może stanowić samo w sobie pomieszczenia przynależnego. Pomieszczeniem tym jest hala garażowa, jako całe pomieszczenie podziemne, w którym znajdują się poszczególne miejsca postojowe usytuowane na podnoszonych platformach. Jedno miejsce postojowe jest więc ułamkową częścią pomieszczenia przynależnego. Biorąc pod uwagę fakt, iż sprzedaż pomieszczenia przynależnego, służącego funkcjom innym niż mieszkaniowe podlega wyłączeniu z opodatkowania stawką 7%, to sprzedaż jego części ułamkowej również podlega temu wyłączeniu, a w efekcie podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 22%.

Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku jestnieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto należy stwierdzić, iż powołane przez Wnioskodawcę wyroki: WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2005r., sygn. akt. III SA/Wa 2516/05 oraz NSA z dnia 22 czerwca 2005r., sygn. akt I FSK 103/05 są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.