W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma być stroną transakcji dostawy towarów, w której poza nim uczestniczyć będą jeszcze dwa inne podmioty, tj.:

• nabywca z Niemiec (podmiot posiadający siedzibę w Niemczech i zarejestrowany w tym kraju dla celów podatku od wartości dodanej),
• nabywca z USA (podmiot posiadający siedzibę w USA).

Przedmiotowa transakcja przebiegać będzie w następujący sposób:

• Spółka dokonuje dostawy towarów na rzecz nabywcy z Niemiec, który następnie dokonuje dostawy tych towarów na rzecz nabywcy z USA,
• w wyniku powyższych dostaw, towary odbierane przez nabywcę z USA transportowane są z terytorium Polski (z magazynu Spółki) bezpośrednio na terytorium USA,
• wywóz towarów z terytorium Polski na terytorium USA jest potwierdzany przez określony w przepisach celnych urząd celny,
• na towarzyszącym wywozowi towarów z terytorium Polski na terytorium USA dokumencie celnym SAD jako Nadawca/Eksporter figuruje nabywca z Niemiec.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w przedstawionej transakcji:

• Spółka dokonuje eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), wobec czego
• ma prawo do stosowania stawki 0% w przypadku spełnienia warunku wynikającego z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy w powyższym stanie faktycznym dokonuje on eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT, a zatem w przypadku spełnienia warunku wynikającego z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT ma prawo do stosowania stawki 0%.

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT, przez eksport towarów rozumieć należy "potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 (...)."

Zdaniem Spółki, w świetle powyższego uznać należy, iż Spółka dokonuje eksportu towarów, o którym mowa w zacytowanym przepisie art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT tzw. pośredniego eksportu towarów, gdyż spełnione są wszystkie określone w tym przepisie przesłanki, tj.:

• dochodzi do wywozu towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty - towary są transportowane z położnego na terytorium Polski magazynu Spółki bezpośrednio na terytorium USA,
• wywóz towarów jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych,
• wywóz towarów dokonywany jest w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty jest konsekwencją dostawy towarów, tj. czynności określonej w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,
• wywóz towarów dokonywany jest przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski.

Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym najistotniejsza jest kwestia, kto w rozumieniu przepisów ustawy o VAT dokonuje wywozu towarów. Kwestia ta decyduje bowiem, czy miejsce ma eksport oraz dla jakiego eksportu należy stosować przepisy dotyczące warunków stosowania stawki 0%.

Zdaniem Spółki w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 2 pkt 8. lit. a) ustawy o VAT, gdyż przepis ten odnosi się do sytuacji, w której "wywóz jest dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz".

Dlatego też zastosowanie znajduje przepis art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT, który dotyczy sytuacji, w której "wywóz jest dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (...)".

O zastosowaniu przepisu art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT decyduje wskazany przez Spółkę w stanie faktycznym fakt, iż nabywca z Niemiec (podmiot z siedzibą poza terytorium kraju) figuruje na dokumencie SAD jako Nadawca/Eksporter towarów. Powyższe, zdaniem Spółki powoduje, iż to właśnie nabywca z Niemiec dokonuje w analizowanym przypadku wywozu towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty.

Jako podmiot dokonujący wywozu towarów należy bowiem, zdaniem Spółki, rozumieć podmiot, który dla celów celnych dokonuje eksportu towarów.

Takie rozumienie przepisu art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT potwierdzają wskazane poniżej pisma organów podatkowych:

• postanowienie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego (organ podatkowy właściwy dla Spółki) z dnia 12 grudnia 2005 r. nr PP II 443/1/308/392/05 - pismo dotyczyło sytuacji, w której wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty organizował dostawca, jednak na rzecz nabywcy będącego również podmiotem polskim (zgłoszenie celne dokonywane jest na rzecz nabywcy). Organ podatkowy odmawiając w tym przypadku uznania transakcji za eksport bezpośredni uznał, iż "za eksportera uważa się osobę, na rzecz której dokonywane jest zgłoszenie (...).W przedstawionym stanie faktycznym zgłoszenie celne jest dokonywane na rzecz odbiorcy krajowego, na jego rzecz dokonywany jest bowiem wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty".
• ecyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2004 r. nr PPI/4430-60/A/ACh/04 - pismo dotyczy sytuacji, w której podatnik sprzedaje towar na rzecz podmiotu niemieckiego, jednak jako miejsce dostawy wskazana jest Ukraina. Podmiot z Niemiec obciąża przedsiębiorstwo z Ukrainy na podstawie faktury, która jest podstawą do odprawy celnej towaru. Na dokumentach SAD firma niemiecka będzie wymieniona jako eksporter. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził w takim przypadku, iż "z konstrukcji przywołanego przepisu wynika zatem, iż w przypadku gdy towary dostarczone są zagranicznemu odbiorcy w kraju i ich wywóz poza granice Wspólnoty dokonywany jest przez nabywcę, mamy do czynienia z tzw. eksportem pośrednim" a zatem "przedstawioną przez Spółkę czynność można uznać za eksport towarów uprawniający Spółkę do zastosowania stawki 0%".

Spółka pragnie również wskazać, iż sytuacja przedstawiona przez nią w stanie faktycznym była przedmiotem analiz zawartych w literaturze. W opracowaniu "VI Dyrektywa VAT" pod redakcją Krzysztofa Sachsa, wydawnictwo C.H. Beck 2004, zostało stwierdzone, iż "podatnik jednego z Państw Członkowskich (kraj A) nabywa prawo do zastosowania zwolnienia z podatku VAT z tytułu danej dostawy (na podstawie artykułu 15(2)), nawet jeżeli realizuje dostawę towarów do podatnika posiadającego siedzibę w innym Państwie Członkowskim (kraj B), pod warunkiem, że ten ostatni przewozi towary (jako nabywca) poza terytorium Wspólnoty. Należy podkreślić, że zgodnie z treścią artykułu 15(1), podatnik z kraju B również może zastosować zwolnienie z tytułu wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, o ile wywóz nastąpi w wykonaniu dostawy towarów".

Obok przytoczonej powyżej argumentacji, Spółka pragnie również zaznaczyć, iż jedynie potwierdzenie jej stanowiska, zgodnie z którym w powyższym stanie faktycznym dokonuje tzw. pośredniego eksportu towarów (a nie bezpośredniego eksportu towarów) daje jej w praktyce możliwość zastosowania właściwej dla eksportu towarów 0% stawki VAT.

Powyższe wynika z faktu, iż w przypadku, gdy na dokumencie celnym SAD jako Nadawca/Eksporter występuje nabywca z Niemiec, to on właśnie jest uprawiony do otrzymania od urzędu celnego oryginału przedmiotowego dokumentu. Spółka nie ma natomiast żadnych umocowań prawnych w tym zakresie, jedyną pozostającą jej możliwością jest zwrócenie się do nabywcy z Niemiec z prośbą o udostępnienie kopii dokumentu celnego SAD, w celu zastosowania 0% stawki VAT na gruncie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, tj. przepisu właściwego dla tzw. pośredniego eksportu towarów.

Wymogiem jest oczywiście spełnienie warunków zawartych w art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, tj.:

• "podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty" oraz
• "z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje