Pytanie:

Zdaniem Strony usługi hotelarskie mieszczą się w pojęciu usług turystycznych, a zatem sprzedaż tych usług może być rozliczana na zasadach ogólnych przy zastosowaniu stawki 7% bądź też wg. procedury VAT marża.

Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie #8722; biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz stan prawny postanawia uznać stanowisko Strony za nieprawidłowe.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka dokonuje zakupu usług hotelarskich w celu ich dalszej odsprzedaży klientom indywidualnym. Zdaniem Strony usługi hotelarskie mieszczą się w pojęciu usług turystycznych, a zatem sprzedaż tych usług może być rozliczana na zasadach ogólnych przy zastosowaniu stawki 7% bądź też wg. procedury VAT marża.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 29 ust. 1 w/w ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast w myśl art. 119 podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5. Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie (art. 119 ust. 2).

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji usługi turystycznej. Zgodnie jednak z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych (t.j. Dz.U. z 2004r. nr 223, poz. 2268 ze zm.) przez usługi turystyczne należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym.

Mając na uwadze powyższe oraz art. 119 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług usługi hotelarskie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg. VAT marża jeśli podatnik:

1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju;

2) działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;

3) przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty;

4) prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiada dokumenty, z których wynikają te kwoty.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że Spółka spełnia w/w warunki, zatem w przypadku, gdy wartość sprzedaży usług turystycznych (hotelowych) powiększona została o marżę, podstawę opodatkowania stanowi wartość tej marży. Ponadto podatnik może obliczyć podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych tj. zgodnie z w/cyt. art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie należy zauważyć, iż podatnik świadczoną usługę turystyki (w skład której wchodzi usługa hotelowa) winien opodatkować stawką 22% bez względu na to czy podstawę opodatkowania stanowi marża czy obrót. Usługa turystyczna podlega bowiem opodatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, tj. według stawki 22%.

Należy również podkreślić, iż organy podatkowe nie są uprawnione do klasyfikowania usług do właściwego grupowania PKWiU. Klasyfikacji świadczonej usługi dokonuje podatnik, a w przypadku wątpliwości, czy świadczona przez niego usługa stanowi usługę turystki, czy usługę hotelową, może zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.

Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.