Pytanie:

Pytanie dotyczy warunków uprawniających do stosowania stawki 0% w eksporcie towarów.

W ramach prowadzonej działalności sprzedaje towary firmie z Wysp Normandzkich, niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług.

Transakcja polega na tym, że towar dostarczany jest klientowi do portu Portsmouth w Wielkiej Brytanii (Unia Europejska), skąd już na własny koszt i odpowiedzialność przewozi on towary na Wyspy Normandzkie.

Towar z tej transakcji odprawiany jest w Urzędzie Celnym (procedura tranzytowa towaru z krajów Unii Europejskiej). Po wysłaniu towaru z Portsmouth, władze portowe wysyłają do polskiej firmy ("AAA") potwierdzenie, iż towar opuścił teren Unii Europejskiej.

Odbiorcy wystawiono fakturę VAT bez numeru NIP.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w/w transakcję należy traktować jako eksport, w związku z czym sprzedaż tę wykazuje w poz. 31 deklaracji VAT-7.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa-Ursynów informuje, iż zgodnie z definicją eksportu zawartą w art.2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz, lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.

W przypadku opisanym przez podatnika, polski eksporter sprzedaje towary podmiotowi zagranicznemu, który wywozi je poza granicę Wspólnoty i dokonuje odprawy celnej we własnym imieniu.

W myśl art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług w eksporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd celny określony w przepisach celnych wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty.

Równocześnie w treści art. 41 ust. 4, 6-9 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazano warunki, których spełnienie daje podatnikowi prawo do stosowania w eksporcie towarów stawkę podatku w wysokości 0%.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 6 - stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

W ustawie o podatku od towarów i usług nie określono formy takiego potwierdzenia.

W związku z powyższym, zgodnie z definicją eksportu towarów określoną w art. 2 pkt 8 ww. ustawy, dla rozstrzygnięcia jaki dokument stanowi dowód potwierdzenia wywozu towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty należy odwołać się do przepisów celnych. Wywóz ostateczny towarów poza terytorium Wspólnoty regulują przepisy art. 161 ust 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dn. 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 788-796 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dn. 02 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92.

Zgodnie z art. 792 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 - zgłoszenia do wywozu towarów należy dokonać na podstawie jednolitego dokumentu administracyjnego (SAD), składającego się z kart 1,2 i 3. Karta 3 przeznaczona jest dla zgłaszającego Urząd celny wyprowadzenia potwierdza fakt fizycznego wywozu towarów na odwrotnej stronie karty 3, w formie pieczęci z nazwą urzędu i datą.

W związku z powyższym, aby sprzedaż towarów można było potraktować jako eksport i zastosować stawkę VAT w wysokości 0%, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

- wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych,

- wywóz musi nastąpić poza terytorium Wspólnoty, tzn. poza terytoria państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej,

- wywóz towarów musi nastąpić w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli czynności spełniających kryteria zaliczenia do pojęcia dostawy towarów w rozumieniu tego przepisu, przy czym spełniający te warunki wywóz towarów musi być zrealizowany przez ściśle określone podmioty: przez dostawcę lub na jego rzecz, tzw. eksport bezpośredni lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, tzw. eksport pośredni,

- dla uznania czynności za eksport towarów niewystarczające jest potwierdzenie wywozu towarów do państwa trzeciego, niezbędne jest równocześnie z wywozem, przeniesienie na nabywcę owych towarów prawa do rozporządzania nimi jak właściciel,

- podatnik musi dysponować kopią dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdzi wywóz tych towarów,

- z dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium UE musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu (tj. opis towarów na dokumentach celnych przedłożonych urzędowi celnemu wyjścia musi odpowiadać opisowi towarów dostarczonych przez eksportera zagranicznemu nabywcy, w celu ich wywozu poza granicę Unii).

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.