Pytanie:

Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy zastosować dokonując dostawy działki przeznaczonej, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, dla celów: - gospodarki rolnej; - urządzeń i obiektów służących obsłudze gospodarki rolniczej o profilu powiązanym z rekreacyjno-turystycznym wykorzystaniem terenu (stadnina koni); - urządzeń i obiektów związanych z funkcją turystyki i rekreacji; - zieleni urządzonej, małej architektury; - urządzeń komunikacji i infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych?

W złożonym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawartym w pismach, data i znak jw., został przedstawiony następujący stan faktyczny:
Gmina zamierza dokonać dostawy działki, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego położona jest w terenach obsługi rolniczej i agroturystyki oznaczonej symbolem ?RT?. Zgodnie z tym symbolem powyższą działkę przeznacza się dla:
1) gospodarki rolnej,
2) urządzeń i obiektów służących obsłudze gospodarki rolniczej o profilu powiązanym z rekreacyjno-turystycznym wykorzystaniem terenu (stadnina koni),
3) urządzeń i obiektów związanych z funkcją turystyki i rekreacji,
4) zieleni urządzonej, małej architektury,
5) urządzeń komunikacji i infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych.

Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego dla terenów tych powierzchnia zajęta na cele, o których mowa w pkt 2 i 3, nie powinna być większa niż 10% powierzchni wyznaczonych jednostek terenu ?RT?, natomiast w zagospodarowaniu terenów należy uwzględnić przepisy dotyczące ochrony gruntów rolnych i leśnych.
Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego postawione zostało pytanie, jaką stawkę podatku od towarów i usług należy zastosować dokonując dostawy tej działki.
Zdaniem Gminy powierzchnia gruntu przeznaczona na cele wymienione w pkt 2 i 3 podlega opodatkowaniu według stawki 22%, natomiast pozostała powierzchnia będzie podlegała zwolnieniu od opodatkowania tym podatkiem.

Po przeanalizowaniu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bochni uznając stanowisko strony za nieprawidłowe stwierdza, co następuje:

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ww. ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Z powyższego wynika, iż zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje również odpłatną dostawę gruntów.

Jednakże w art. 43 ww. ustawy zawarto katalog czynności, których dokonanie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. I tak, w ust. 1 pkt 9 przywołanego art. 43 ustawodawca zwolnił od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Opodatkowaniu zatem podlegają dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich (niezabudowanych) - jedynie te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, lecz nieprzeznaczonych w planach pod zabudowę są zwolnione od podatku od towarów i usług.

W przedstawionym stanie faktycznym decydujące znaczenie ma więc kwalifikacja przedmiotowego terenu, która zawarta jest w planie zagospodarowania przestrzennego. Wskazać należy, że na gruncie przepisów podatkowych brak jest definicji pojęcia terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę. Stąd też należy się posłużyć wykładnią gramatyczną, posługując się posiłkowo definicjami z innych gałęzi prawa.

W myśl art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze. zm.) przez budowę rozumie się wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Przez obiekt budowlany należy natomiast rozumieć: budynek, budowlę, obiekt małej architektury (art. 3 pkt 1 cytowanej ustawy).
Zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy budowlą jest każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak między innymi: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, tunele, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, zbiorniki wolno stojące, instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, sieci uzbrojenia terenu, a także części budowlane urządzeń technicznych oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. W katalogu tym mieszczą się zatem zarówno urządzenia komunikacji, jak i infrastruktury technicznej.

Nadmienić również należy, iż w § 12 ust. 2 Uchwały Rady Gminy w (...) z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy (...) w części obejmującej sołectwa: D., G. i M. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2005 r. Nr 165, poz. 1067) wskazano, że dla terenów zarówno przeznaczonych dla gospodarki rolnej, jak i funkcji rekreacyjno-turystycznych dopuszcza się lokalizację budynków gospodarczych i inwentarskich związanych z istniejącą zabudową zagrodową, urządzeń związanych z rekreacją letnią i zimową, w tym tras pieszych, rowerowych i narciarskich, obiektów małej architektury związanych z rekreacją i kultem religijnym (np. urządzone miejsca odpoczynku, biwakowania, punkty widokowe, kapliczki), urządzenia komunikacji, gospodarki wodnej i infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalowych.

Ponadto według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zieleń na ulicach, placach, w osiedlach, zieleń przydrożna, tereny zielone pozostałe, czyli tzw. zieleń urządzona, klasyfikowane są zgodnie z obiektem, do którego przynależą. Z powyższego należy więc wywnioskować, iż norma ta nie ma zastosowania jedynie w sytuacji gdyby tzw. zieleń urządzona dotyczyła terenu niezabudowanego lub nie przeznaczonego pod zabudowę. W tej sytuacji dostawa gruntu zakwalifikowanego jako ?zieleń urządzona? podlegałaby zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z powyższego, działka będąca przedmiotem zapytania Gminy stanowi jako wydzielona część gruntu, teren przeznaczony pod zabudowę, w związku z tym dostawa tej działki podlega w całości opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku od towarów i usług określonej w art. 41 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w wysokości 22%.
Świadczą o tym nie tylko cele wymienione na wstępie niniejszego postanowienia w pkt 2 i 3 (jak sugeruje w złożonym wniosku Gmina), ale również pozostałe przeznaczenie tej działki.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
W dacie wydania niniejszego postanowienia nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.