Istota interpretacji:

1. Jaką stawkę VAT zastosować do przychodów z zajęć z aerobiku? 2. Jaką stawkę VAT zastosować do przychodów z zajęć z gimnastyki siłowej?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednostką budżetową i prowadzi działalność w zakresie rekreacji i sportu. Środki finansowe na wydatki Zainteresowany otrzymuje z Gminy. Wnioskodawca działa w dziedzinie rekreacji i sportu. Organizuje różnego rodzaju zajęcia sportowe i rekreacyjne. Nie jest nastawiony na osiąganie zysków, jednak jeżeli takie są to w całości przeznacza je na poprawę jakości świadczonych usług. Prowadzi różnego rodzaju zajęcia, za które pobiera opłatę za uczestnictwo, w celu zminimalizowania kosztów ich prowadzenia. Wnioskodawca wystąpił do Urzędu Statystycznego o klasyfikację świadczonych usług. Zajęcia gimnastyki siłowej zostały sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 93.04.10-00.00.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę VAT należy zastosować do przychodów z zajęć z gimnastyki siłowej...

Zdaniem Wnioskodawcy, należy stosować 22% stawkę podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Dla określenia zakresu przedmiotowego stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w tym stawek podatkowych dla świadczonych usług, ustawodawca posłużył się odesłaniem do klasyfikacji statystycznych, poprzez zapis w art. 8 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W tym miejscu należy zauważyć, że na podstawie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU (Dz. U. Nr 207, poz. 1293), obowiązującego od 1 stycznia 2009 r. przedłużono do dnia 31 grudnia 2009 r. stosowanie – do celów m. in. opodatkowania podatkiem od towarów i usług – Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r.

Podstawowa stawka podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż prowadzenie zajęć z gimnastyki siłowej, które Wnioskodawca świadczy, zostały przez Ośrodek Standardów Klasyfikacji Urzędu Statystycznego zaklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 93.04.10-00.00.

Czynności sklasyfikowane pod wyżej wskazanym symbolem nie zostały wymienione ani w ustawie o VAT, ani też w przepisach wykonawczych jako zwolnione lub korzystające z preferencyjnej stawki podatku VAT, dlatego zgodnie z art. 41 ust. 1 powołanej ustawy podlegają opodatkowaniu stawką podstawową podatku od towarów i usług w wysokości 22%.

Zatem, prowadzone zajęcia z gimnastyki siłowej sklasyfikowane – jak wskazał Wnioskodawca – pod symbolem PKWiU 93.04.10-00.00 podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić jaka jest właściwa stawka podatku, jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru lub usług wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązków zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy). W przypadku trudności w ustaleniu przez podmiot właściwego grupowania według PKWiU w odniesieniu do sprzedawanych towarów i świadczonych usług jednostką uprawnioną do wydawania opinii klasyfikacyjnych jest Urząd Statystyczny w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź. Opinie są wydawane na wniosek zainteresowanego podmiotu.

Ponadto informuje się, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie stosowania 22% stawki podatku do świadczonych usług prowadzenia zajęć na siłowni. Rozstrzygnięcia w zakresie stawki podatku VAT na zajęcia gimnastyki korekcyjnej i stosowania 22% stawki podatku do świadczonych usług prowadzenia zajęć z aerobiku w przedstawionym stanie faktycznym zostały zawarte w interpretacjach nr ILPP1/443-575/09-5/AI i ILPP1/443-575/09-7/AI z dnia 31 lipca 2009 r. Natomiast w zakresie stawki podatku VAT na organizację obozów sportowych wydane zostało postanowienie bez rozpatrzenia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje