Istota interpretacji:

Opodatkowanie sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z komórką lokatorską i związanych z nimi udziałami w prawie własności gruntu wraz z infrastrukturą a także w częściach wspólnych budynku i urządzeń

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 lutego 2009r. (data wpływu 17 lutego 2009r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej zwany też Spółką) jest właścicielem nieruchomości objętej księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy stanowiącej niezabudowane działki gruntu.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka rozpoczęła na powyższej nieruchomości realizację inwestycji w postaci budowy I etapu osiedla mieszkaniowego o charakterze apartamentowym w celu sprzedaży lokali mieszkalnych.

Pierwszy etap obejmuje wybudowanie dwóch budynków mieszkalnych a planowane oddanie pierwszego budynku do użytkowania ma nastąpić w miesiącu marcu 2010r. Kondygnacje nadziemne budynków przeznaczone są w całości na lokale mieszkalne o powierzchni użytkowej od 29 m2do 122 m2W części podziemnej budynku znajdować się będą: komórki lokatorskie, miejsca postojowe dla samochodów, piony komunikacyjne (windy, klatki schodowe) a także pomieszczenia techniczne - m.in. wymiennikownia c.o. i przyłącz wody. W załączeniu Wnioskodawca przedstawił plan części podziemnej budynku - załącznik nr 1 do wniosku.

Hala w której będą znajdowały się miejsca garażowe oraz komórki lokatorskie będzie stanowiła nierozerwalną całość z budynkiem. Będzie bezpośrednio skomunikowana z lokalami mieszkalnymi klatkami schodowymi oraz windami. Miejsca postojowe nie będą wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi w obrębie budynku w związku z czym nie będą stanowiły odrębnych pomieszczeń, a prawo do ich użytkowania będzie prawem integralnie związanym z lokalem mieszkalnym.

Sprzedaż lokali mieszkalnych będzie dokonywana w drodze jednej umowy sprzedaży, na podstawie jednego aktu notarialnego.

Spółka będzie sprzedawać, po wybudowaniu budynku, wyodrębnione lokale mieszkalne wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. Z lokalem mieszkalnym zbywany będzie udział w nieruchomości wspólnej, w szczególności: w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie będą służyły do wyłącznego użytku właścicieli lokali oraz w prawie własności działki gruntowej na której będzie posadowiony budynek wraz z infrastrukturą towarzyszącą (mała architektura, zieleń, wewnętrzne drogi dojazdowe, chodniki itp.).

W ramach udziału we współwłasności nieruchomości wspólnej związanego z przedmiotowym lokalem, kupujący, a po nim każdoczesny właściciel lokalu będzie miał możliwość nabycia prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego zlokalizowanego w wielostanowiskowej podziemnej hali "garażowej" jako prawa integralnie związanego z własnością lokalu. Właścicielom pozostałych lokali znajdujących się w budynku będą przysługiwały wyłączne prawa korzystania z pozostałych miejsc postojowych zlokalizowanych w podziemnym garażu wielostanowiskowym lub na zewnątrz tego budynku.

Transakcja sprzedaży będzie więc obejmowała:

• przeniesienie własności lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym (piwnicą), z którym będzie się wiązać udział w nieruchomości wspólnej to jest we własności działek gruntu wraz z infrastrukturą oraz w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie będą służyły do wyłącznego użytku właścicieli lokali,
• odpłatne ustanowienie prawa użytkowana lub służebności korzystania z miejsca postojowego w formie innej niż prawo własności.
  
  

W piśmie z dnia 17 lutego 2009r. Wnioskodawca wskazał, iż budowa osiedla mieszkaniowego o charakterze apartamentowym w celu sprzedaży lokali mieszkalnych wg PKOB klasyfikuje się w pozycji 1122 - Budynki o trzech i więcej mieszkaniach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy jednoczesnej sprzedaży lokali mieszkalnych wraz komórką lokatorską i związanych z nimi udziałami w prawie własności gruntu wraz z infrastrukturą (mała architektura, zieleń, drogi dojazdowe, chodniki) a także w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali oraz z wyłącznym prawem do użytkowania miejsca parkingowego można dla całej transakcji stosować stawkę określoną w art. 41 ust. 2, w związku z art. 41 ust. 12, 12a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów usług (Dz. U. z 2004r., Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) to jest w wysokości 7%...

Zdaniem Wnioskodawcy, przy jednoczesnej sprzedaży lokali mieszkalnych wraz komórką lokatorską i związanych z nimi udziałami w prawie własności gruntu wraz z infrastrukturą (mała architektura, zieleń, drogi dojazdowe, chodniki) a także w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali oraz z wyłącznym prawem do użytkowania miejsca parkingowego można dla całej transakcji stosować stawkę określoną w art. 41 ust. 2, w związku z art. 41 ust. 12, 12a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów usług (Dz. U. z 2004r., Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) to jest w wysokości 7%.

Uzasadnienie:

Zgodnie z zapisami art. 41 ust. 2 w związku z ust. 12 oraz 12a ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku dla dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym wynosi 7%.

Obiektami budownictwa objętymi społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy są:

• obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
• lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,
• obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
  
  

Przez "obiekty budownictwa mieszkaniowego" zgodnie art. 2 ust. 12 ustawy rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług, cytowane wyżej definicje, odnoszą się do zasad i sposobu klasyfikowania obiektów budowlanych zawartych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.). Zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale I punkt 4 i 5 PKOB użytkowanie budynku określa się wskazując jaki procent całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczony jest na różne cele, zgodnie z grupowaniami klasyfikacji - na najbardziej szczegółowym poziomie.

Budynki mieszkalne (Rozdział 1 ust 2 PKOB ) są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.

W przypadku Wnioskodawcy, w budynku będą znajdować się tylko i wyłącznie lokale mieszkalne a komórki i miejsca postojowe znajdujące się w części podziemnej budynku oraz poza budynkiem będą przypisane do danego lokalu mieszkalnego przy niezniesionej współwłasności nieruchomości pomiędzy współwłaścicielami.

Pojęcie nieruchomości wspólnej zostało zdefiniowane w ustawie o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80 poz. 903 z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokalu. Stosownie do ust. 2 powołanego artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Przepisy ustawy o własności lokali, przez związanie udziałów w nieruchomości wspólnej z prawem własności lokalu mieszkalnego, wyłączają więc możliwość podziału nieruchomości wspólnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 listopada 2005r. (Sygn. akt III SA/Wa 2516/05) stwierdził, iż "miejsce postojowe" stanowi wydzielone z części podziemnej budynku mieszkalnego fragmenty powierzchni budynku stanowiącego w całości, zgodnie z umową sprzedaży, współwłasność wspólnych części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku współwłaścicieli poszczególnych lokali, na których właścicielom konkretnego lokalu przysługuje prawo do parkowania samochodu. Sąd stwierdził, iż w takim przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego ze względu na fakt, iż nie stanowią one wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie budynku. W takim przypadku miejsce postojowe nie stanowi nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności.

Powyższe znajduje także potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 22 czerwca 2005r. (Sygn. akt I FSK 103/05) w którym Sąd stwierdził, iż nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na składniki tylko i wyłącznie po to, aby na gruncie przepisów prawa podatkowego można było stosować różne stawki podatku, skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 15 lutego 2008r. (I SA/Po 1206/07) orzekł, iż miejsce postojowe traktowane jest jako część wspólna przynależna do lokalu mieszkalnego. Opodatkowane jest więc taką samą stawką jak lokal. Nie można go wyodrębnić i osobno opodatkować.

Mając na uwadze powyższe podatnik uważa, iż transakcja sprzedaży obejmującą:

• przeniesienie własności lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym (piwnicą), z którym będzie się wiązać udział w nieruchomości wspólnej to jest we własności działek gruntu wraz z infrastrukturą oraz w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie będą służyły do wyłącznego użytku właścicieli lokali,
• odpłatne ustanowienie prawa użytkowana lub służebności korzystania z miejsca postojowego w formie innej niż prawo własności

winna zostać w całości opodatkowana podatkiem od towarów i usług według jednolitej stawki, właściwej dla obiektów budownictwa mieszkaniowego w wysokości 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług oraz (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm., ost. zm. Dz. U. 2008r. Nr 209, poz. 1320), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez odpłatną dostawę, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast pojęcie "towary" zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 2 pkt 6 tejże ustawy. Ilekroć w ustawie jest mowa o towarach to należy przez to rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady, stawka podatku od towarów i usług - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

I tak, stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 12 ww. ustawy stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 41 ust. 12b do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

• budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
• lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
  
  

Z powyższego wynika, że o możliwości zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 i 12a ustawy decyduje spełnienie przesłanek przewidzianych w tych przepisach.

Ponadto, zgodnie z treścią § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1. robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

-w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego. Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. A contrario nie jest lokalem mieszkalnym wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb nie przeznaczona na stały pobyt ludzi i nie służąca zaspokajaniu ich potrzeb. Ponadto ustawa o własności lokali, w ust. 4 powołanego artykułu, stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Jednocześnie Minister Infrastruktury w § 3 pkt 14 oraz pkt 13 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) określił, że lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, niebędących mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym, natomiast pomieszczeniem gospodarczym w budynku jest pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku oraz przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, a także opału lub odpadów stałych.

Ponadto zgodnie z objaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych część mieszkaniowa budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Przedstawiona analiza przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż 7% stawka podatku od towarów i usług może być stosowana wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali służących zaspokajaniu właśnie "mieszkaniowych" potrzeb społeczeństwa. Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkalnych.

Definiując pojęcie prawne "samodzielnego lokalu mieszkalnego", ustawodawca czyni wyraźne rozróżnienie pomiędzy dwoma pojęciami normatywnymi:

• po pierwsze - pojęciem pomieszczenia pomocniczego, czyli takiego pomieszczenia, które wraz z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, w danym wypadku chodzi więc wyraźnie o taki funkcjonalny związek tych pomieszczeń z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, który polega na wykorzystywaniu całej tej przestrzeni bezpośrednio dla zaspokajania mieszkalnych potrzeb ludzi; oraz
• po drugie - pojęciem pomieszczenia przynależnego, które w sensie prawnym stanowi wprawdzie część składową lokalu mieszkalnego, jednakże w sensie funkcjonalnym nie jest przestrzenią przeznaczoną dla bezpośredniego zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, lecz służyć ma zaspokojeniu innych potrzeb tych osób, które korzystają z samodzielnego lokalu mieszkalnego.
  
  

Z brzmienia art. 2 ust. 2 ww. ustawy o własności lokali wynika, iż podstawowym kryterium pozwalającym zaliczyć określone pomieszczenie do kategorii pomocniczych jest to czy pomieszczenie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych zamieszkałych w lokalu osób. Stosując takie kryterium stwierdzić należy, że garaż czy miejsce postojowe, choć stanowią część składową lokalu mieszkalnego, nie należą do pomieszczeń pomocniczych, lecz przynależnych do lokalu i nie służą dla bezpośredniego zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych ludności.

Ponadto należy zauważyć, iż pojedyncze miejsce postojowe, jako wyodrębniona jedynie liniami część większego pomieszczenia, nie może stanowić samo w sobie pomieszczenia przynależnego, o którym mowa powyżej. Pomieszczeniem tym jest hala garażowa, jako całe pomieszczenie, w którym znajdują się poszczególne miejsca postojowe. Jedno miejsce postojowe stanowi więc ułamkową część pomieszczenia przynależnego. Biorąc pod uwagę fakt, iż sprzedaż pomieszczenia przynależnego, służącego funkcjom innym niż mieszkaniowe podlega wyłączeniu z opodatkowania stawką 7%, to sprzedaż jego części ułamkowej również podlega temu wyłączeniu, a w efekcie podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 22%.

Natomiast komórki lokatorskie (piwnice), które co do zasady mogą przynależeć do lokalu mieszkalnego, nie powinny być traktowane jako lokal użytkowy, gdyż stanowią pomieszczenie gospodarcze lokalu mieszkalnego służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, dla przechowywania materiałów, przedmiotów, opału lub produktów żywnościowych użytkowników lokalu.

W przedmiotowej sprawie należy również wskazać, iż zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r. obniżoną do 7% stawką VAT objęte były:

1. roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,
2. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych.
   
   

Infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu, stosownie do zapisu art. 146 ust. 3 cyt. ustawy obejmowała:

1. sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
2. urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

-jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Jednakże (w związku z utratą z dniem 31 grudnia 2007r. mocy obowiązującej ww. przepisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy) od dnia 1 stycznia 2008r. prawo do zastosowania stawki podatku na podstawie ww. przepisów nie jest już możliwe.

Zatem preferencyjna, 7% stawka podatku nie znajduje zastosowania do dostawy, budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

Odnosząc się do kwestii opodatkowania udziału we współwłasności gruntu na której dom jest posadowiony należy wskazać, iż kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki lub budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka będzie sprzedawać, po wybudowaniu budynku, wyodrębnione lokale mieszkalne wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. Z lokalem mieszkalnym zbywany będzie udział w nieruchomości wspólnej, w szczególności: w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie będą służyły do wyłącznego użytku właścicieli lokali oraz w prawie własności działki gruntowej na której będzie posadowiony budynek wraz z infrastrukturą towarzyszącą (mała architektura, zieleń, wewnętrzne drogi dojazdowe, chodniki itp.). Sprzedaż lokali mieszkalnych będzie dokonywana w drodze jednej umowy sprzedaży, na podstawie jednego aktu notarialnego. Wnioskodawca wskazał też, że budowa osiedla mieszkaniowego o charakterze apartamentowym w celu sprzedaży lokali mieszkalnych wg PKOB klasyfikuje się w pozycji 1122 - Budynki o trzech i więcej mieszkaniach.

Mając na uwadze przedstawione przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów, należy stwierdzić, iż sprzedaż miejsca postojowego w garażu podziemnym podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług, sprzedaż lokalu mieszkalnego - 7% stawką tego podatku oraz lokalu mieszkalnego z przynależną komórką - 7% stawką VAT.

Trzeba przy tym podkreślić, iż obniżone stawki mają charakter wyjątkowy i winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Wyłączenie sprzedaży lokali użytkowych spod działania przepisu art. 41 ust. 12 ww. ustawy, w powiązaniu z ust. 12a-12c tego artykułu oraz przepisu § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, wskazuje, że intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie tych obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe.

Powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W wyroku z dnia 6 lipca 2006r. wydanym w sprawie C-251/05 ETS stwierdza, iż: "Jedna dostawa towarów, co do zasady, podlega jednej stawce podatku VAT. Jednakże możliwe jest również oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność. Oznacza to, że okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmuje towar główny objęty preferencją podatkową w podatku VAT oraz z drugiej strony towary wyłączone z tej preferencji, nie stoi na przeszkodzie temu, aby od dostawy towarów wyłączonych z preferencji podatek VAT był pobierany według stawki podstawowej".

Reasumując, do dostawy lokali mieszkalnych jak i do lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską stosuje się stawkę podatku 7%, tym samym sprzedaż udziału we współwłasności gruntu też będzie opodatkowana stawką 7%. Natomiast w przypadku, gdy przedmiotem dostawy jest udział w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie będą służyły do wyłącznego użytku właścicieli lokali, prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego oraz udział w infrastrukturze towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu (mała architektura, zieleń, wewnętrzne drogi dojazdowe, chodniki itp.) zastosowanie znajdzie podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 22%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnośnie wskazanych we wniosku orzeczeń Wojewódzkich Sądów Administracyjnych należy wyjaśnić, iż wyroki sądów są wydane w konkretnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły. Wyroki sądów nie mają charakteru powszechnie obowiązującego prawa. Zatem tut. organ przy wydawaniu interpretacji indywidualnej nie ma obowiązku kierowania się stanowiskiem w nich wyrażonym.

Należy jednocześnie zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania przedmiotu sprzedaży według PKOB. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji budynków sprzedawanych, według PKOB, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług, a w razie wątpliwości Podatnik może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Należy w tym miejscu wyjaśnić także, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.