Istota interpretacji:

Za dokument przewozowy w rozumieniu art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT uznać należy, każdy dokument potwierdzający powierzenie przewoźnikowi lub spedytorowi dostarczenia towaru zgodnego ze specyfikacją oraz fakturą do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Zatem dokumentem tym może być zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy - oświadczenie spedytora. Spółka, ma prawo do zastosowania stawki 0% w przypadku zgromadzenia prawem wymaganych dokumentów, niezależnie od tego, czy dokument będzie się odnosił do jednej przesyłki czy też do wielu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe

Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Towary transportowane są przez przewoźnika. Towary są sprzedawane do podmiotu zarejestrowanego na VAT UE (podmiot posiada numer przyznany mu do transakcji wewnątrzwspólnotowych). Spółka posiada kopię faktury dokumentującej dostawę wewnątrzwspólnotową, w której wskazuje właściwy i ważny numer VAT UE odbiorcy towarów oraz swój numer VAT poprzedzony dwuliterowym kodem PL. Dodatkowo Spółka posiada specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (najczęściej specyfikacja zawarta jest na fakturze sprzedaży).

Co do zasady, Spółka otrzymuje kopie dokumentu CMR podpisane przez przewoźnika. Zdarza się jednak, iż Spółce nie udaje się otrzymać podpisanych kopii dokumentów CMR przed upływem terminu na złożenie deklaracji VAT za dany okres, w którym wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów powinna zostać rozliczona. Aby usprawnić przepływ dokumentów, Spółka rozważa zastąpienie podpisanej kopii dokumentu CMR, dokumentem przygotowanym przez przewoźnika, tzw. dokumentem przewozowym (dalej: Dokument). Przygotowany przez przewoźnika Dokument zawierałby następujące dane:

• dane Spółki (jako podmiotu wysyłającego towary),

• dane odbiorcy otrzymującego towary,

• warunki dostawy, na których transakcja została przeprowadzona,

• wagę towaru,

• ilość towaru,

• datę wysyłki,

• datę dostawy do nabywcy,

• kraj dostawy,

• numer faktury,

• datę faktury,

• podpis przewoźnika.
  
  

Powyższy Dokument miałby formę oświadczenia przewoźnika, że towary zostały faktycznie dostarczone do miejsca przesyłki, co zostałoby jednocześnie potwierdzone podpisem osób reprezentujących przewoźnika. Powyższy Dokument (potwierdzenie dostawy) byłby wystawiany odrębnie do każdej przesyłki.

Zdarzałoby się również, iż powyższy Dokument (potwierdzenie dostawy) wystawiany byłby raz w miesiącu, zbiorczo do wielu dostaw dokonanych w danym miesiącu. W takim przypadku zawierałby on wszystkie dane wskazane powyżej w odniesieniu do każdej z dostaw objętych zbiorczym potwierdzeniem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania

1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Spółka będzie uprawniona do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów posiadając oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, Dokument (wystawiony odrębnie do każdej przesyłki, dotyczący konkretnej dostawy, jak opisano w pkt 1 powyżej) i podpisany przez przewoźnika zamiast podpisanej kopii dokumentu CMR...
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Spółka będzie uprawniona do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów posiadając oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, Dokument (zawierający dane dotyczące konkretnej dostawy jak opisano w pkt 1 powyżej, lecz wystawiony zbiorczo do wielu przesyłek dokonanych w danym miesiącu) i podpisany przez przewoźnika zamiast podpisanej kopii dokumentu CMR...
   
   

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1

W ocenie Spółki, podpisany przez przewoźnika Dokument może skutecznie zastąpić dokument CMR, ponieważ ustawa o VAT nie zawiera definicji "dokumentu przewozowego", a Dokument według Spółki, razem z pozostałą posiadaną dokumentacją (kopia faktury VAT, specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) dowodzi, iż towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. W konsekwencji Spółka w związku z wypełnieniem przepisu art. 42 ust. 3 ustawy o VAT będzie uprawniona do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 2

W ocenie Spółki, podpisany przez przewoźnika Dokument wystawiany zbiorczo do wielu dostaw może skutecznie zastąpić odpowiednie dokumenty CMR, ponieważ ustawa o VAT nie zawiera definicji "dokumentu przewozowego", a Dokument, według Spółki, razem z pozostałą posiadaną dokumentacją (kopie faktur VAT, specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku) dowodzą, iż towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. W konsekwencji Spółka w związku z wypełnieniem przepisu art. 42 ust. 3 ustawy o VAT będzie uprawniona do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
   
   

Zgodnie zaś z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
   
   

Jak zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka będzie w posiadaniu wystawionej na nabywcę kopii faktury dokumentującej dostawę wewnątrzwspólnotowe. Faktura zawierać będzie właściwy i ważny numer VAT kontrahenta poprzedzony dwuliterowym kodem państwa członkowskiego nadany dla transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz własny numer Spółki przyznany dla potrzeb dokonywania transakcji wewnątrzwspólnotowych. W posiadaniu Spółki znajdować się będzie również specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (przy czym specyfikacja może znajdować się również na fakturze sprzedaży).

Oprócz wskazanych powyżej dokumentów, Spółka posiadać będzie również Dokument. Zdaniem Spółki przedmiotowy Dokument stanowi w rzeczywistości dokument przewozowy. Spółka w tym miejscu pragnie podkreślić, iż w ustawie o VAT nie znajduje się legalna definicja pojęcia dokumentu przewozowego ani też nie określono niezbędnych elementów, które dokument taki powinien posiadać. Co prawda, w praktyce obrotu gospodarczego przyjęto, iż dokumentem przewozowym jest dokument CMR, tym niemniej zdaniem Spółki nie jest to jedyny dokument, który może być traktowany jako dokument przewozowy.

Należy zauważyć, iż dokument CMR jest w istocie listem przewozowym. List przewozowy - opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238 ze zm.), - jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny. Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji Genewskiej. Zatem sama Konwencja Genewska również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego. Mając na uwadze powyższe, nie jest prawidłowe utożsamianie pojęcia dokumentu przewozowego z art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, tylko i wyłącznie z listem przewozowym.

Za taki dokument uznać należy każdy dokument potwierdzający powierzenie przewoźnikowi lub spedytorowi przewozu lub spedycji towaru, zgodnego ze specyfikacją i fakturą, poza terytorium kraju i dostarczenie tego towaru do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Jeżeli dokument taki potwierdza istotne elementy umowy przewozu (obowiązkiem kontrahenta przewoźnika jest wydanie towaru i zapłata wynagrodzenia za przewóz, natomiast podstawowym obowiązkiem przewoźnika jest przewiezienie towaru do miejsca przeznaczenia i wydanie go odbiorcy), to nie można mu odmówić mocy dowodowej i uznać, że nie jest on dokumentem, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT (chyba, że istnieje dowód przeciwny).

W związku z powyższym, za dokument przewozowy w rozumieniu art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT uznać należy, zdaniem Spółki, każdy dokument potwierdzający powierzenie przewoźnikowi lub spedytorowi dostarczenia towaru zgodnego ze specyfikacją oraz fakturą do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Zatem dokumentem tym może być zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy - oświadczenie spedytora. Takie stanowisko znajduje również akceptację wśród organów podatkowych, np.: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 marca 2009 r., sygn. IPPP2/443-203/09-4/KK oraz interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. ILPP2/443-959/08-2/AK. Zdaniem Spółki, dokument opisany w stanie faktycznym spełnia ww. wymogi, a więc może być uznany za dokument przewozowy.

Nawiązując do art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym (łącznie z pozostałymi dowodami wskazanymi w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT), że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Spółka w tym miejscu pragnie zaznaczyć, iż Dokument zawiera pozycję data dostawy i będzie podpisany przez przewoźnika. Zdaniem Spółki jest to wystarczające dowód, że towary zostały w dniu wskazanym na Dokumencie dostarczone do odbiorcy.

Nie ma również żadnego znaczenia fakt, iż Dokument będzie zbiorczo wystawiony do wielu przesyłek. Należy zauważyć, iż żaden przepis prawa nie nakłada wymogu, aby dokument przewozowy dotyczył tylko jednej przesyłki. Należy również wskazać, iż możliwość korzystania ze zbiorczego dokumentu przewozowego została zaakceptowana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 14 maja 2008 r., sygn. IPPP1/443-828/08-2/AW.

W związku z powyższym Spółka uważa, iż ma prawo do zastosowania stawki 0% w przypadku zgromadzenia dokumentów, o których mowa w przedstawionym zdarzeniu przyszłym niezależnie od tego, czy Dokument będzie się odnosił do jednej przesyłki czy też do wielu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje