W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem zagranicznym zarejestrowanym w Polsce dla celów podatku od towarów i usług. W zakresie swojej działalności w Polsce dokonuje jako czynny podatnik VAT-UE wewnątrzwspólnotowych dostaw towarówdo odbiorców, którzy są podatnikami podatku od wartości dodanej w krajach Unii Europejskiej. Co do zasady, Spółka zleca transport swoich towarów firmom przewozowym. Część produktów Spółki jest wysyłana z terytorium Polski do m.in. I i G W procedurze transportu kombinowanego organizowanego przez firmy spedycyjne, tj. najpierw drogą lądową do portu, następnie drogą morską do kraju przeznaczenia (np. I lub G) i ponownie drogą lądową na terenie kraju przeznaczenia (np. I bądź G). Ponadto, Spółka dokonując dostawy małych ilości towarów do kontrahentów z UE, korzysta sporadycznie z usług firm kurierskich.

Spółka jest w posiadaniu specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w stosunku do każdej transakcji WDT. Informacje zawarte w w/w dokumencie, tj. ilość towaru, kod towaru, opis towaru, waga ujęte są również w fakturach sprzedażowych wystawianych przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji, gdy faktura zawiera wszystkie elementy wymagane w odniesieniu do specyfikacji sztuk ładunku konieczne jest, w celu zastosowania stawki 0% w stosunku do transakcji WDT, sporządzenie odrębnego dokumentu zawierającego takie same dane i określonego jako specyfikacja sztuk ładunku?

Zdaniem Wnioskodawcy

Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią dowody uprawniają do zastosowania 0% stawki podatku VAT przy transakcjach WDT oraz nie jest konieczne sporządzenie odrębnego dokumentu, jakim jest specyfikacja sztuk ładunku, w przypadku gdy faktura zawiera te same elementy.

W sprawie będącej przedmiotem zapytania mają zastosowanie następujące przepisy ustawy o VAT: art. 42 ust. 1, art. 42 ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Mając na uwadze brzmienie powołanych przepisów Spółka przedstawia poniżej uzasadnienie swojego stanowiska.

Zdaniem Spółki, ustawa VAT nie reguluje bezpośrednio kwestii formy dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. W związku z powyższym, nie ma konieczności tworzenia nowego dokumentu stanowiącego specyfikację poszczególnych sztuk ładunku w sytuacji, gdy informacje w tym samym zakresie zostały zawarte już na fakturze, tj. ilość towaru, kod towaru, opis towaru, waga.

Podobny pogląd reprezentowany jest również przez organy skarbowe w udzielanych informacjach o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (np. postanowienie z dnia 25 stycznia 2007 r. wydane przez Pierwszy Wielkopolski Urząd Skarbowy w Poznaniu, sygn. ZP/443-237/06).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki 0% pod warunkiem, że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
   
   

Biorąc pod uwagę powyższy przepis, stwierdzić należy, że możliwość zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów istnieje, gdy spełnione zostaną łącznie warunki dotyczące statusu dostawcy oraz nabywcy, a także otrzymania przez dostawcę stosownej dokumentacji podatkowej.

Zgodnie z przepisem zawartym w art. 42 ust. 3 ustawy dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
   
   

• z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
  
  

Powyższa regulacja wskazuje, że podatnik korzystający z usług pośredników może zastosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 0% w ramach dokonanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sytuacji, gdy posiada dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Artykuł ten zawiera katalog podstawowych dokumentów, które łącznie stanowią potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Wskazać należy, iż dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy, ze względu na ich ustaloną przepisami prawa formę, potwierdzają w sposób jednoznaczny zarówno tożsamość towarów będących przedmiotem transakcji i wywozu, podmioty będące stronami wewnątrzwspólnotowej dostawy, jak również fakt dokonania wywozu tych towarów.

Zatem w przypadku, gdy kopia faktury zawiera takie informacje jak: ilość towaru, kod towaru, wagę oraz spis towaru, będzie spełniać warunki, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy, i tym samym - przy spełnieniu pozostałych warunków przewidzianych w tym artykule - uprawni Podatnika do zastosowania stawki 0% w odniesieniu do realizowanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Ponadto stwierdzić należy, iż powołane przez Spółkę postanowienie dnia 25.01.2007 r., sygn. ZP/443-237/06 jest rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Natomiast zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.