|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: roboty budowlano-montażowe, stawki podatku, usługi montażowe | |
| Data: 2008-04-16 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest producentem wkładek do zamków do drzwi oraz systemów wkładek MASTER na jeden klucz. Zgodnie z pismem Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 21 października 2005r. ww. produkcja mieści się w PKWiU 28.63.1. Dla sprzedaży tych wyrobów stosuje stawkę podatku VAT w wysokości 22%. Produkty te wykorzystywane są w obiektach: budownictwa mieszkaniowego, budynkach przemysłowych i budowlach. Ważnym odbiorcą Wnioskodawcy są min. spółdzielnie mieszkaniowe, dla których realizuje kompleksowe usługi związane z zamknięciami mechanicznymi (indywidualnymi lub systemowymi), które obejmują swym zakresem produkcję tych zamknięć i ich montaż w obiektach. Dla tego typu klienta wykonuje również:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jaką stawkę podatku VAT Wnioskodawca powinien stosować od sprzedaży wyrobów dla budownictwa mieszkaniowego (spółdzielnie mieszkaniowe, TBS), w zakresie wykonanie i montaż indywidualnych bądź systemowych zamknięć mechanicznych? Zdaniem Wnioskodawcy, powinien stosować stawkę podatku VAT 22% ponieważ jako producent do montażu własnych wyrobów (elementów budowlanych) przyporządkowana jest stawka 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel - art. 7 ust. 1. Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty - art. 2 pkt 6. Natomiast przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych. W myśl art. 41 ust. 1 wyżej cyt. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Analiza treści wyżej przytoczonych przepisów (art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług) prowadzi do wniosku, że konkretne świadczenia wykonywane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej mogą być albo dostawą towarów, albo odpłatnym świadczeniem usług. Wyznacznikiem tego, czy dane świadczenie jest dostawą czy świadczeniem usług jest jego istota prawna oraz sposób odniesienia do towaru w kontekście regulacji zawartych w klasyfikacji statystycznej - dotyczącej towaru. Oznacza to że świadczenie, w wyniku wykonania którego przeniesione zostaje prawo do rozporządzania tym towarem jak właściciel jest dostawą towaru. Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264) którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się nie dłużej niż do 31 grudnia 2008r. Jak wynika z pkt 5.3.4 zasad metodycznych polskiej klasyfikacji wyrobów i usług roboty instalacyjne i montażowe wykonywane na miejscu przeznaczenia są klasyfikowane w odpowiednich grupowaniach podkategorii wyodrębnionych w tym celu w ramach klas obejmujących instalowane (montowane) wyroby (sprzęt, maszyny, urządzenia), z zastrzeżeniem iż roboty instalacyjne, wykonane przez producenta wyrobu siłami własnymi, są klasyfikowane łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu. Ponadto Wnioskodawca dla swych produktów podał symbol PKWiU 28.63.1 - Kłódki i zamki, okucia zamykające i futryny z okuciami zamykającymi; klucze i ich części oraz zawiasy z metali nieszlachetnych - który jednoznacznie wskazuje że Wnioskodawcy w tym przypadku dokonuje dostawy towarów. W myśl powołanego wyżej art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku VAT co do zasady wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. Należy jednakże zauważyć, iż w przypadku dostaw wraz montażem dla budownictwa mieszkaniowego indywidualnych bądź systemowych zamknięć mechanicznych sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 28.63.1, dokonywanych przez ich producenta ustawodawca nie przewidział opodatkowania tej czynności żadną ze stawek preferencyjnych. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wykonanie i montaż indywidualnych bądź systemowych zamknięć mechanicznych przez producenta należy traktować jako dostawę towarów i tym samy opodatkować stawką właściwą dla dostawy danego towaru, czyli stawką 22%. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać zaprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). |
|
| 2008-04-16 |
