Pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą poszczególnych lokali mieszkalnych wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w przeznaczonej do tego celu części wspólnej budynku, właściwa będzie dla całości transakcji stawka podatku dotycząca lokalu mieszkalnego, tj. 7%.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, Podatnik aktualnie prowadzi inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego, gdzie po jej zakończeniu poszczególne lokalne mieszkalne będą sprzedawane. Przedmiotem transakcji będzie lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowiony jest budynek oraz prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w części budynku przeznaczonej do tego celu, jako części wspólnej budynku. Miejsca postojowe nie stanowią odrębnej części nieruchomości, nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych i nie mogą być odrębnym przedmiotem obrotu, przynależą bowiem do lokali. Miejsca postojowe stanowią jedynie wydzielone z części budynku mieszkalnego fragmenty powierzchni tego budynku, będącej częścią wspólną budynku i innych urządzeń.
Wyrażając własne stanowisko w sprawie, Podatnik powołuje się na art. 146 ust. l pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym, w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych. Przedmiotem transakcji cywilnoprawnych zawieranych przez Spółkę będzie lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowiony jest budynek mieszkalny oraz prawo do korzystania z części wspólnych i urządzeń budynku, w tym prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w części wspólnej budynku przeznaczonej do tego celu. Tym samym przedmiot transakcji ma charakter jednolity i nierozłączny, a więc obejmuje swym zakresem całość świadczenia, jako transakcji towarowej - zbycia lokalu mieszkalnego. Nabywca w związku z zakupem tego lokalu nabywa prawo do korzystania z części wspólnych, np. klatki schodowej, korytarza, wodociągu itp. oraz prawo do korzystania z miejsca postojowego usytuowanego w części wspólnej. Ponadto, nabywca nie ma możliwości zbycia tego prawa bez zbycia samego lokalu mieszkalnego, jako że jest ono przyporządkowane do danego lokalu i nie stanowi samodzielnego przedmiotu obrotu. Mamy zatem do czynienia z niepodzielnym świadczeniem, które zgodnie z regulacją ustawy o podatku od towarów i usług stanowi transakcję zbycia towaru, jakim jest lokal mieszkalny. Takie stanowisko prezentuje również orzecznictwo, np. orzeczenie NSA z dnia 22.06.2005 r. I FSK 103/OS lub orzeczenie WSA z dnia 09.11.2005 r. III SA/Wa 2516/2005, a także orzeczenie ETS Nr C- 41/04, C- 349/96. Zatem nawet jeśli w ramach danego świadczenia występuje kilka elementów, zasadnicze znaczenie w kwestii kwalifikacji cywilnoprawnej i w szczególności podatkowej ma cel zawarcia transakcji jaki chcą osiągnąć strony. Ponieważ podstawowym przedmiotem transakcji jest lokal mieszkalny a świadczenia dodatkowe są nierozerwalnie związane ze świadczeniem głównym, opodatkowanie świadczenia głównego obejmuje swym zakresem całość transakcji.
Jak wskazuje Podatnik, odnośnie zbycia lokalu mieszkalnego zastosowanie znajduje art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części. Tym samym, w ocenie Spółki całość transakcji objęta będzie stawką podatku, która wynosi 7%.
W ocenie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu przedstawione przez Podatnika stanowisko w sprawie jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych. W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym miejscu należy odnieść się do orzecznictwa sądowego pomocnego w przedmiotowej sprawie. W wyroku z dnia 9 listopada 2005 r. (III SA/Wa 2516/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA) określając pojęcie "miejsca postojowego" w rozpatrywanej przez siebie sprawie, mając przy tym na względzie wykładnię prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że stanowi ono wydzielone z części podziemnej budynku mieszkalnego fragmenty powierzchni budynku, stanowiącego w całości, zgodnie z umową sprzedaży, współwłasność wspólnych części budynków i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku współwłaścicieli poszczególnych lokali, na których właścicielom konkretnego lokalu mieszkalnego przysługuje uprawnienie do zaparkowania samochodu. WSA w powyższym orzeczeniu wskazał, że w takim przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego, ze względu na fakt, że miejsca te nie stanowią wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie budynku. Zdaniem WSA, w takim przypadku miejsce postojowe nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności. Ponadto WSA stwierdził, iż z punktu widzenia przepisów podatkowych, sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług, właściwej dla lokalu mieszkalnego. WSA wskazał, iż nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży. Wyrok ten dotyczy zbycia prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego jako elementu nierozerwalnie związanego ze sprzedażą lokalu mieszkalnego i wskazuje - w ocenie tut. Organu podatkowego - na jedność danej czynności w kontekście prawa cywilnego, jako przesłanki zastosowania tej samej stawki podatku od towarów i usług.
Podsumowując, jako iż zbywane przez Podatnika prawo do miejsca postojowego nie jest przedmiotem samodzielnego obrotu i jest związane z własnością lokalu mieszkalnego, całość transakcji opodatkowana jest podatkiem ze stawką właściwą dla lokalu mieszkalnego. W konsekwencji, skoro - jak wskazuje Podatnik - stawka podatku właściwa dla sprzedaży lokalu wynosi 7% - należy ją zastosować także odnośnie miejsc postojowych, tj. do całości transakcji. Stanowisko Podatnika w tym zakresie jest zatem prawidłowe.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia.