W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka ma zamiar dokonywać wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów według stawki 0%. Dostawy te będą dokonywane na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy. Numer identyfikacyjny nabywcy oraz numer Spółki, o którym mowa w art. 97 ust. 10, podawane będą na fakturze stwierdzającej dostawę towarów. W sposób nie budzący wątpliwości spełniony będzie warunek dla uznania transakcji za dostawę wewnątrzwspólnotową wyrażony w art. 42 ust. 1 pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług. W momencie sporządzania deklaracji podatkowej VAT-7 Wnioskodawca będzie posiadać:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopię faktury,
3. specyfikację poszczególnych sztuk ładunku.
   
   

Dokumenty przewozowe od przewoźnika (spedytora) zawierać będą wszystkie informacje, o których mowa w punkcie 1), jednak Spółka będzie je posiadać nie w wersji oryginalnej, lecz przesłanej za pomocą faxu lub poczty elektronicznej (e-mail).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy na podstawie dokumentów, spełniających wymagania określone w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, z których część określoną w art. 42 ust. 3 pkt 1, czyli dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora), Spółka posiada jedynie w wersji elektronicznej przesłanej pocztą e-mail, lub też w postaci faxu - Wnioskodawca jest upoważniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%?

Zdaniem wnioskodawcy na podstawie dokumentów spełniających wymagania określone w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, z których część określoną w art. 42 ust. 3 pkt 1, czyli dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) Spółka posiada jedynie w wersji elektronicznej przesłanej pocztą e-mail lub też w postaci faxu - jest uprawniona do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 13 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z uregulowaniami art. 41 ust. 3 cyt. ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. W myśl art. 42 ust. 1 cyt. ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
   
   

Zgodnie z ust. 3 powołanego artykułu, dowodami o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane przez przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
   
   

• z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
  
  

Natomiast w myśl art. 42 ust. 11 cyt. ustawy, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
   
   

Dokumenty wskazane w art. 42 ust. 11 cyt. ustawy pełnią funkcję uzupełniającą, w przypadku gdy dokumentacja podstawowa nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy, a prawo podatnika do zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski. Natomiast podstawowe znaczenie dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 cyt. ustawy. Powyższy przepis wymienia w zasadzie w sposób enumeratywny dowody jakimi należy się posłużyć dla udokumentowania dostarczenia towarów, tzn. udowodnienia, że nastąpił wywóz towaru z jednego kraju członkowskiego i jego transport (przemieszczenie) do innego kraju członkowskiego. Wymienione dokumenty muszą łącznie potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy, dlatego konieczne jest posiadanie przez Podatnika wszystkich wymienionych w tym artykule dowodów.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż zamierza dokonywać wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów według stawki 0%. Dostawy będą dokonywane na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy. Podatnik będzie posiadał dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 1 warunkujące możliwość zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Dokumenty przewozowe od przewoźnika (spedytora), o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy zawierać będą wszystkie informacje, jednak Spółka będzie je posiadać nie w wersji oryginalnej, lecz przesłanej za pomocą faxu lub poczty elektronicznej (e-mail).

Należy podkreślić, iż dokument, który potwierdza daną czynność winien mieć formę oryginału. Zasada ta obowiązuje w każdym postępowaniu administracyjnym. Nie ma zatem podstawy, by odmiennie ocenić wymóg postawiony w art. 42 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy. Faks bądź e-mail dokumentu przewozowego nie jest dokumentem bezspornie dowodzącym dokonanie dostawy, jest jedynie jego powieleniem. Bezpieczeństwo rozliczeń podatku od towarów i usług nie pozwala na wprowadzenie do obrotu duplikatów dokumentów, poza przypadkami wyraźnie przez prawodawcę wskazanymi. Pod pojęciem dokumentu należy bowiem rozumieć pismo spisane w celu stwierdzenia określonej okoliczności, świadectwa prawdziwości jakiegoś faktu. Dlatego też będący w posiadaniu Spółki dokument przewozowy winien mieć formę oryginału.

Należy jednak podkreślić, iż spełnienie warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy (podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów) oraz posiadanie oprócz dokumentów wymaganych uregulowaniami art. 42 ust. 3 cyt. ustawy, które w sposób jednoznaczny nie będą potwierdzać dostarczenia towarów do nabywcy (posiadania dokumentów przewozowych w formie faksu bądź e-maila), dokumentacji wskazanej w art. 42 ust. 11 cyt. ustawy, będą dawać Wnioskodawcy prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% przy dokonywaniu dostawy towarów poza terytorium kraju.

Reasumując, należy stwierdzić, iż posiadanie przez Spółkę dokumentów, spełniających wymagania określone w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), z których część określoną w art. 41 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, czyli dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora), Spółka będzie posiadać jedynie w wersji elektronicznej przesłanej pocztą e-mail, lub też w postaci faxu i brak innej dokumentacji, o której mowa w art. 42 ust. 11 cyt. ustawy nie będą upoważniać Wnioskodawcy do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.