Pytanie:

W złożonym wniosku, Podatnik zwraca się z pytaniem, czy dostawa nieruchomości zabudowanej budynkiem, który w trakcie jego używania został przez dzierżawcę zmodernizowany z jego środków, jest zwolniona od podatku od towarów i usług, w sytuacji, gdy budynek jest towarem używanym.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, w imieniu Gminy Wrocław planowana jest sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem użytkowym pochodzącym z lat 50. Gmina nigdy nie przeprowadzała w nim remontów i modernizacji. W latach dziewięćdziesiątych została zawarta umowa dzierżawy nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem użytkowym. Budynek był wykorzystywany przez dzierżawcę do prowadzenia działalności gospodarczej. W trakcie trwania przedmiotowej umowy, za zgodą właściciela, dzierżawca pod koniec lat dziewięćdziesiątych poniósł nakłady inwestycyjne, wynikające z konieczności zmodernizowania zajmowanego na działalność gospodarczą budynku.

Nakłady inwestycyjne poniesione przez dzierżawcę przeznaczone na ulepszenie budynku, stanowią około 26% jego wartości początkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Jednocześnie Gmina Wrocław na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zwolniona od podatku.

W związku z planowaną sprzedażą tej nieruchomości na rzecz dotychczasowego dzierżawcy, zostanie rozwiązana umowa dzierżawy. Strony uzgodniły, że wartość poniesionych przez dzierżawcę nakładów inwestycyjnych zostanie zaliczona na poczet ceny sprzedaży.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, Podatnik wskazuje, iż przedmiotowy budynek pochodzi z lat 50. Gminie Wrocław nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Poniesione nakłady inwestycyjne zostały sfinansowane przez dzierżawcę w latach dziewięćdziesiątych. Zgodnie z treścią art. 43 cytowanej ustawy, budynek spełnia wszystkie przesłanki towaru używanego, którego dostawa będzie zwolniona od podatku od towarów i usług.

Jak wskazuje Podatnik, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Zdaniem Podatnika, zatem również i dostawa gruntu będzie objęta przedmiotowym zwolnieniem.

W ocenie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu, przedstawione przez Podatnika stanowisko w sprawie jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 powyższej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, stawka podatku właściwa dla całości transakcji (zwolnienie od podatku) determinowana jest stawką (zwolnieniem) odnoszącą się do budynku lub budowli albo ich części.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat. W myśl art. 43 ust. 6 ustawy, zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Odnosząc się do wyrażonych przez Podatnika wątpliwości, w pierwszej kolejności wskazać należy, iż koncepcja dostawy przyjęta w powołanym już art. 7 ust. 1 ustawy oraz analogicznych regulacjach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347), poprzez odwołanie się do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel odcina się od przeniesienia prawa własności jako kryterium uznania czynności za podlegającą opodatkowaniu. Stanowisko to odzwierciedlone jest w punkcie 23 orzeczenia w sprawie C 260/95, zgodnie z którym, kryterium ekonomiczne jest fundamentalne dla całego systemu VAT. Oznacza to, że dla określenia, czy dostawa towarów miała miejsce należy stwierdzić, czy z ekonomicznego punktu widzenia nastąpiło przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Ponadto, należy wskazać, iż orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wielokrotnie wskazywało, iż istotne jest tylko przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel, a samo prawo własności nie ma w tym zakresie decydującego znaczenia. Uzależnienie bowiem uznania danej czynności za dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu od wymogów prawa cywilnego spowodowałoby, że przedmiot opodatkowania byłby różny w państwach członkowskich w zależności od obowiązujących w nich zasad prawa cywilnego. To zaś byłoby ewidentnie sprzeczne z istotą harmonizacji przepisów o podatku od wartości dodanej (np. C-320/88 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV).

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Podatnik wydzierżawił nieruchomość zabudowaną budynkiem użytkowym pochodzącym z lat 50, który następnie został ulepszony przez dzierżawcę z jego własnych środków. Obecnie planowane jest rozwiązanie umowy dzierżawy oraz przeniesienie prawa własności na rzecz dotychczasowego dzierżawcy. Mając zatem na względzie powyższe uwagi, stwierdzić należy, iż w sytuacji takiej nastąpi (odpłatna) dostawa gruntu oraz budynku, podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jako iż budynek jest towarem używanym oraz - jak wskazuje Podatnik - nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do tego budynku, jego dostawa korzysta ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodać należy, że w związku z tym, że nie zostały poniesione wydatki na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30 % jego wartości początkowej, nie znajduje zastosowania art. 43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podsumowując, stwierdzić należy, że dostawa przedmiotowego budynku wraz z gruntem, z którym budynek ten jest trwale związany korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Stanowisko Podatnika w tym zakresie jest więc prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia.