|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: deklaracje, informacja podsumowująca, miejsce świadczenia, rejestracja | |
| Data: 2011-02-22 | |
![]() Istota interpretacji:Wnioskodawca dokonał rejestracji dla celów VAT-UE w związku z wykonywaniem usług, do których stosuje się art. 28b ustawy. Wnioskodawca nie wykonywał innych czynności poza wymienionymi we wniosku. W związku tym, dokumentem jaki powinien On składać do Urzędu Skarbowego jest informacja podsumowująca (VAT-UE). Wnioskodawca nie ma obowiązku składania innych deklaracji.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Firma zajmuje się świadczeniem usług agencyjnych dla partnerów z Unii Europejskiej, tj. pośrednictwem handlowym – sprzedażą dokonywaną na zlecenie, w imieniu i na rzecz kontrahentów unijnych (osób trzecich). Jako agent handlowy i przedstawiciel unijnych producentów Wnioskodawca wyszukuje w Polsce nabywców na ich towary. Działalność taka nie podlega w Polsce podatkowi od towarów i usług (VAT). Nabywcy usług Wnioskodawcy z państw Unii Europejskiej podali swoje numery identyfikacyjne VAT-UE. Usługi, które im świadczy Wnioskodawca podlegają opodatkowaniu u nabywcy tych usług. W 2010 r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R i składa kwartalne deklaracje VAT-UE (na druku VAT-R zaznaczono kwadrat nr. 61). Wnioskodawca świadczy usługi tylko i wyłącznie dla kontrahentów z UE. W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien On składać innych dokumentów / deklaracji – w tym VAT-8, gdyż nie dokonuje nabyć towarów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Stosownie do ust. 2 powyższego artykułu, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności. Zgodnie z art. 28a ust. 1 ustawy, na potrzeby stosowania przepisów w zakresie określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług (rozdział 3 ustawy), ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych przez niego usług. Z analizy akt sprawy wynika, iż Wnioskodawca nie będący czynnym podatnikiem podatku VAT zajmuje się świadczeniem usług agencyjnych dla partnerów z Unii Europejskiej, tj. pośrednictwem handlowym – sprzedażą dokonywaną na zlecenie, w imieniu i na rzecz kontrahentów unijnych (osób trzecich). Usługi które Wnioskodawca im świadczy podlegają opodatkowaniu u nabywcy tych usług. Wnioskodawca świadczy usługi tylko i wyłącznie dla kontrahentów z UE, którzy podali swoje numery identyfikacyjne VAT-UE. Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku oraz dokonując analizy przepisu art. 28b ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że zawarte w nim wyłączenia nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie. A zatem, skoro przedmiotowe usługi, będą świadczone przez Wnioskodawcę, na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, posiadającego siedzibę na terenie kraju unijnego zastosowanie znajdzie przepis art. 28b ust. 1 ustawy o VAT i miejscem świadczenia tych usług będzie kraj wspólnoty będący siedzibą usługobiorcy. W konsekwencji, przedmiotowe usługi nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Podatnikami – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W oparciu o art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Obowiązek składania deklaracji dotyczy przede wszystkim podatników, którzy są nimi z racji prowadzenia działalności gospodarczej, w ramach której wykonują czynności opodatkowane. W ramach tej deklaracji podatnik ujmuje podatek należny wynikający ze wszystkich rodzajów czynności opodatkowanych. Podatnik rozliczający się za okresy miesięczne składa deklarację na druku VAT-7, której wzór został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług ((Dz.U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.). Podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy, tzn. ci, którzy prowadzą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy, wykazują w składanej deklaracji VAT-7 również czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług. Należy nadmienić, że, zgodnie z art. 99 ust. 8 ustawy, podatnicy wymienieni w art. 15, inni niż zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i osoby prawne niebędące podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, lub którzy skorzystali z możliwości wymienionej w art. 10 ust. 6, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe w zakresie dokonywanych nabyć za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, tj. deklaracje VAT-8. W § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. określony został wzór deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług (VAT-8), o której mowa w art. 99 ust. 8 ustawy. Deklarację tę, dla celów rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, obowiązani są składać podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT UE. Służy ona do rozliczania podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku, gdy podatnicy, którzy nie mają obowiązku składania deklaracji VAT-7, dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, których wartość przekroczyła kwotę 50.000 zł lub w sytuacji, gdy wartość tego nabycia nie przekroczyła ww. kwoty, ale podjęli decyzję o opodatkowaniu nabycia, co potwierdzili stosownym zawiadomieniem złożonym w urzędzie skarbowym. Ponieważ jednak w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a świadczone przez Niego usługi nie podlegają opodatkowaniu na terenie Polski, tym samym nie jest On zobowiązany do składania deklaracji o których mowa w art. 99 ust. 1 ustawy. Ponadto, ponieważ Strona nie dokonuje wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, a jedynie świadczy usługi będące przedmiotem wniosku, nie będzie również obowiązana do składania deklaracji VAT-8 o której mowa w art. 99 ust. 8. Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej (ust. 3 pkt 2 powołanego artykułu w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r.). Stosownie do art. 100 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
- zwane dalej "informacjami podsumowującymi". W myśl ust. 3 tegoż artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r., informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4, 6 i 7. W oparciu o ust. 4 pkt 3 powołanego artykułu, informacje podsumowujące mogą być składane za okresy kwartalne w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy dotyczą one transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 4. Z analizy akt sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał rejestracji dla celów VAT-UE w związku z wykonywaniem usług, do których stosuje się art. 28b ustawy. Wnioskodawca nie wykonywał innych czynności poza wymienionymi we wniosku. W związku tym, dokumentem jaki powinien On składać do Urzędu Skarbowego jest informacja podsumowująca (VAT-UE). Wnioskodawca nie ma obowiązku składania innych deklaracji. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2011-02-22 |
