Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca postępował właściwie nie zgłaszając do właściwego urzędu skarbowego zawieszenia działalności gospodarczej i wykazując w deklaracji podatkowej zerowe obroty?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą. W latach 2001-2008 Wnioskodawca ze względu na stan zdrowia, brak zamówień bądź urlop nie podejmował działań związanych z działalnością gospodarczą wykazując w składanych deklaracjach podatkowych (VAT-7) zerowe obroty. Były to zawieszenia krótkotrwałe. Zgodnie z informacją otrzymaną w urzędzie skarbowym Wnioskodawca nie zgłaszał zawieszenia działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca postępował właściwie nie zgłaszając do właściwego urzędu skarbowego zawieszenia działalności gospodarczej i wykazując w deklaracji podatkowej zerowe obroty...

Zdaniem Wnioskodawcy w latach 2001-2008 nie miał on obowiązku zgłaszania do właściwego urzędu skarbowego zawieszania działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 96 ust. 1-4 ustawy z dnia 11 marca 2004 t. (D. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwana dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych. Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako "podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego".

Na podstawie art. 99 ust. 1 i ust. 2 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne lub za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym okresie rozliczeniowym, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Z powyższego wynika obowiązek rejestracji podatnika we właściwym urzędzie skarbowym, poza wskazanymi w ustawie wyjątkami, przed dokonaniem pierwszej czynności odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu i importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Wszyscy podatnicy podatku VAT "czynni" obowiązani są do składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej. Nie są natomiast obowiązani do składania deklaracji podatkowych podatnicy:

• zwolnieni podmiotowo od podatku na podstawie art. 113, czyli drobni przedsiębiorcy,

• wykonujący wyłącznie czynności zwolnione przedmiotowe od podatku na podstawie art. 43 ust. 1,

• wykonujący wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie przepisów wydanych w oparciu o art. 82 ust. 3.
  
  

Na wstępie należy dodać, iż zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenia działalności gospodarczej na pewien czas nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności.

Instytucja zawieszenia działalności gospodarczej została uregulowana w przepisach ustawy Prawo o działalności gospodarczej oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Jednakże jej konsekwencje występują w prawie podatkowym.

Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z zm.) przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 14a ust. 3).

Ponadto na podstawie art. 7ba ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej podlega informacja o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej. Przedsiębiorca, który zamierza zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, jest obowiązany dokonać zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej (ust. 2).

Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.) nie określa obowiązku zgłaszania przez podatnika zawieszenia działalności gospodarczej do naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Również wzór formularza NIP-1 stanowiący zgłoszenie identyfikacyjne/aktualizacyjne osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność gospodarczą wprowadzony jako załącznik do rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 listopada 2003 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1959 ze zm.) nie przewiduje zgłoszenia zawieszenia działalności gospodarczej.

Jak powyższe wskazuje zgłoszenie do ewidencji o działalności gospodarczej następuje z inicjatywy przedsiębiorcy. Przy czym przedsiębiorca posiada obowiązek zgłoszenia zamiaru zawieszenia prowadzenia działalności do ewidencji działalności gospodarczej wskazując jednocześnie okres, na jaki następuje zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, co wynika z art. 7ba ust. 4 pkt 3 ustawy o działalności gospodarczej. Co istotne, zawieszenie działalności gospodarczej może dotyczyć okresu nie krótszego niż 1 miesiąc i nie dłuższego niż 24 miesiące oraz przewidziane jest tylko przedsiębiorców niezatrudniających pracowników.

Wskazać należy, iż do dnia 20 września 2008 r. zawieszenie działalności gospodarczej było pojęciem nieznanym ma gruncie ustawy o podatku od towarów i usług; ustawa ta nie wiązała z takim pojęciem czy też stanem faktycznym żadnych prawnych skutków. Dopiero likwidacja działalności gospodarczej była zdarzeniem doniosłym prawnie w świetle przepisów tej ustawy. Zawieszenie działalności gospodarczej jest natomiast stanem faktycznym, który podatnik ma obowiązek zgłosić właściwemu organowi ewidencyjnemu.

Na podstawie art. 10 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 5 sierpnia 2008 r.) obowiązującej od dnia 20 września 2008 r. wprowadziła zmianę do ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji zgodnie z dodanym do art. 99 przepisem ust. 7a w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy. Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, nie dotyczy:

1. podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE zgodnie z art. 97;
2. podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3. podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem;
4. okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego;
5. okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego (art. 7b ustawy).
   
   

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wprost nie wynika obowiązek zgłaszania zawieszenia działalności gospodarczej do właściwego urzędu skarbowego przez podatnika tego podatku. Jednakże zawieszenie działalności dokonane na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej ma skutki podatkowe dla podatnika tego podatku. Mianowicie w ww. okolicznościach podatnik nie posiada obowiązku składania deklaracji podatkowych, z pewnymi jednakże ograniczeniami. Dotyczą one okresów rozliczeniowych, w których zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą i niezatrudniający pracowników, bez zawieszania działalności gospodarczej krótkotrwale nie wykonywał czynności opodatkowanych w latach 2001-2008. W deklaracjach podatkowych VAT-7 składanych za okres, w którym ze względu na brak zamówień, urlop lub chorobę wykazywał zerowe obroty.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy uznać, że Wnioskodawca w latach 2001 - 2008 r. nie posiadał obowiązku zgłaszania zawieszenia działalności gospodarczej we właściwym urzędzie skarbowym ze względu na podatek od towarów i usług, bowiem obowiązek zgłoszenia zawieszenia nie wynika z przepisów regulujących ten podatek. Wnioskodawca w okresie krótkotrwałych zawieszeń postępował prawidłowo składając deklaracje zerowe. Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji dotyczy okresu od 20 września 2008 r. we wskazanych w przepisach przypadkach.

Wobec tego stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.