Pytanie:

Czy w związku z nabyciem przyczep i naczep podatnik jest zobowiązany do składania informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu (VAT-23) i zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środków transportu w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W przedstawionym stanie faktycznym podatnik jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium innych państw członkowskich Wspólnoty dokonuje nabyć używanych środków transportu oraz pojazdów typu przyczepy, naczepy. Dostawcami tych towarów są zarówno podatnicy zarejestrowani jak i nie zarejestrowani dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W związku z powyższym kieruje do Urzędu zapytanie czy w związku z nabyciem wyżej wymienionych pojazdów, jest zobowiązany do składania informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu (VAT-23) i zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środków transportu w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Zdaniem Strony, z uwagi na fakt, że owe towary są nabywane w celach handlowych bez zamiaru ich rejestracji, podatnik nie jest zobowiązany do składania informacji VAT-23 celem uzyskania zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie podatku od towarów i usług lub braku obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu (VAT-25), oraz wpłaty podatku w terminie 14 dni z tego tytułu. Podatnik uważa, że wewnątrzwspólnotowe nabycie środka transportu powinno byś udokumentowane wyłącznie fakturą wewnętrzną i rozliczone w deklaracji VAT-7 za okres w którym powstał obowiązek podatkowy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 5 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa powyżej, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę lub na ich rzecz - przepis art. 9 ust.1 ww. ustawy. W myśl art. 9 ust. 2 pkt 1 lit a) i pkt 2 ustawy od podatków od towarów i usług powyższy przepis stosuje się pod warunkiem, że nabywcą towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywam przez niego jako podatnika, natomiast dokonujący dostawy jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit a (tj. czynny podatnik od towarów i usług lub podatnik od wartości dodanej). Ponadto art. 20 ust 5 ww. ustawy stanowi, że w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9. W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek powstaje z chwilą wystawienia faktury. Czynność wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o której mowa wyżej, podlega więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki tego podatku właściwej dla dostawy tego towaru na terytorium RP.

W myśl art. 103 ust. 4 ww. ustawy, przepis art. 103 ust. 3 (zgodnie z którym podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 9 i 10, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacenia podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego) stosuje się również w przypadku nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju. Ponadto art. 103 ust. 5 ustawy od podatku od towarów i usług stanowi, że w przypadkach o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są zobowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopie faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika. Dokumenty te zgodnie z art. 103 ust. 6 ww. ustawy, stanowią podstawę do wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 1 (zaświadczenie potwierdzające uiszczenie przez podatnika podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu w przypadkach o których mowa w art. 103 ust.3 i 4). Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli nabywany środek transportu w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia jest towarem handlowym, który nie będzie rejestrowany ani użytkowany przez nabywcę, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia powstaje zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, a podatek powinien być rozliczany w deklaracji podatkowej za dany okres zgodnie z art. 103 ust.1 ww. ustawy tj. w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym powstał obowiązek podatkowy. Druk VAT-23 podatnik składa natomiast w przypadku wpłaty podatku w terminie 14 dni tylko wtedy, jeżeli w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia środek transportu ma być zarejestrowany przez podatnika na terytorium kraju bądź, jeżeli będzie przez Niego użytkowany. W pozostałych przypadkach rozliczany jest w deklaracji VAT-7 za dany okres nie ma zatem obowiązku składania VAT-23.

Oddzielnej oceny prawnej wymaga kwestia dotycząca pojazdów w rodzaju przyczep lub naczep. Z powołanych już przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że naczelnicy urzędów skarbowych dla celów związanych z rejestracją środków transportu są zobowiązani do wydawania zaświadczeń potwierdzających uiszczenie przez podatnika podatku w sytuacjach ściśle określonych.

Należy zaznaczyć, iż przy wydawaniu zaświadczeń o których mowa w art. 105 ust. 1 pkt 1 uwzględnić należy przepis art. 103 ust. 4, w którym dokonano rozróżnienia środków transportu na nowe środki transportu oraz inne środki transportu, przy czym za inne środki transportu winny być uznane pojazdy tożsame z nowymi środkami transportu (w przypadku pojazdów lądowych są to pojazdy wymienione w poz. 1-4, 9-10, 15-20 załącznika nr 1 do ustawy napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowatów), które jednakże nie spełniają warunków uznania ich za nowy środek transportu tj. przebiegu bądź okresu który upłynął od dopuszczenia takiego środka do użytku.

Uwzględniając powyższe przyczepa nie spełnia warunków niezbędnych do uznania jej za środek transportu, o którym mowa w art. 2 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług tzn. nie jest napędzana silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub mocy większej niż 7,2 kilowatów.

Zatem w przypadku przyczepy, której nie można uznać za nowy środek transportu ani za inny środek transportu, o którym mowa w art. 103 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, nie występuje obowiązek wydania zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie przez podatnika podatku o którym mowa w art. 105 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę, iż pojazdy w rodzaju przyczep lub naczep są nabywane na cele działalności gospodarczej oraz zarówno sprzedawca jak i nabywca są podatnikami podatku od towarów i usług, lub podatku od wartości dodanej, to ich zakup stanowić będzie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdzie podatek należny rozliczany jest w ramach składanych przez niego VAT-7 we właściwym okresie rozliczeniowym.

Strona zajmując swoje stanowisko w sprawie prawidłowo stwierdza brak obowiązku składania w określonych w pytaniu przypadkach informacji o nabyciu wewnątrzwspólnotowym środków transportu i brak obowiązku zapłaty podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, wywodzi to jednak, w odniesieniu do pojazdów typu przyczepy lub naczepy ze złych przesłanek.